1 "ทำไม​หนอ​องค์​ผู้​มี​ฤทธิ์​จึง​ไม่​กำหนด​เวลา​ไว้​เพื่อ​การ​พิพากษา

ทำไม​คน​ที่​รู้จัก​พระองค์​ต้อง​ชะเง้อ​หา​วัน​เวลา​เช่น​นั้น​โดย​เปล่า​ประโยชน์

2 มี​พวก​คน​โยกย้าย​หลัก​เขต

พวก​เขา​ขโมย​ฝูง​สัตว์​มา​เลี้ยง

3 พวก​เขา​ไล่​เอา​ลา​ของ​เด็ก​กำพร้า​ไป

และ​ยึด​วัว​ของ​แม่ม่าย​เป็น​ประกัน

4 พวก​เขา​ผลักไส​คน​ขัดสน​ไป​ให้​พ้น​ทาง

และ​บังคับ​คน​ยากไร้​ให้​ต้อง​หลบ​ๆ ซ่อน​ๆ

5 ดั่ง​ลา​ป่า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร

คน​ยากไร้​ต้อง​ดิ้นรน​หา​อาหาร

ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เพื่อ​เลี้ยง​ลูก

6 เขา​เก็บ​หญ้า​แห้ง​ตาม​ท้อง​ทุ่ง

และ​เก็บ​ของ​เหลือ​ใน​สวน​องุ่น​ของ​คน​ชั่ว

7 ยาม​ค่ำ​คืน​ต้อง​นอน​หนาว​ไม่​มี​ผ้า​พัน​กาย

ไม่​มี​ผ้าห่ม​กัน​หนาว

8 พวก​เขา​เปียก​โชก​เพราะ​ฝน​บน​ภูเขา

และ​เกาะ​หิน​เพราะ​ไม่​มี​ที่​กำบัง

9 ลูก​กำพร้า​พ่อ​ถูก​กระชาก​จาก​อก​แม่

เอา​ทารก​ของ​คน​ยากจน​ไป​ใช้​หนี้

10 คน​จน​จึง​เดิน​เปลือย​เปล่า​เพราะ​ขาด​เสื้อผ้า

ต้อง​แบก​ฟ่อน​ข้าว​ทั้ง​ๆ ที่​ยัง​หิว

11 เขา​คั้น​น้ำมัน​มะกอก​ใน​ดง​มะกอก*

และ​ย่ำ​น้ำ​องุ่น​ทั้ง​ๆ ที่​ยัง​กระหาย

12 เสียง​ครวญ​คราง​ของ​คน​ใกล้​ตาย​ดัง​มา​จาก​ตัว​เมือง

วิญญาณ​ของ​ผู้​บาดเจ็บ​ร้อง​วิงวอน​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ

แต่​พระเจ้า​ไม่​เห็น​เอา​ผิด​กับ​ใคร

13 มี​คน​ที่​กบฏ​ต่อ​ความ​สว่าง

ผู้​ไม่​รู้จัก​วิถี​ของ​ความ​สว่าง

หรือ​อยู่​ใน​ทาง​นั้น

14 เมื่อ​สิ้น​แสง​ตะวัน ฆาตกร​ก็​ลุกขึ้น

ฆ่า​คน​จน​และ​คน​ขัดสน

ยาม​ค่ำคืน​ก็​ลอบ​ออก​ไป​เหมือน​ขโมย

15 ตา​ของ​คน​คบชู้​เฝ้า​ดู​เวลา​พลบค่ำ

เขา​คิด​ว่า ‘ไม่​มี​ใคร​เห็น​ข้า’

และ​ปกปิด​ใบหน้า​ไว้

16 ใน​ความ​มืด พวก​ขโมย​งัด​แงะ​บ้าน

แต่​ตอน​กลาง​วัน​ก็​เก็บ​ตัว

ไม่​อยาก​ยุ่ง​เกี่ยว​กับ​ความ​สว่าง

17 สำหรับ​พวก​เขา​ทุก​คน เที่ยงคืน​คือ​ยาม​เช้า

เขา​เป็น​เพื่อน​กับ​ความ​มืดมิด​อัน​น่า​สยดสยอง

18 ถึง​กระนั้น​เขา​ก็​เป็น​ฟอง​บน​ผิว​น้ำ

ที่ดิน​ส่วน​ของ​เขา​ถูก​สาป​แช่ง

จึง​ไม่​มี​ใคร​ไป​ที่​สวน​องุ่น​ของ​เขา

19 ความ​ร้อน​ระอุ​แห้ง​แล้ง​ดูด​ซับ​หิมะ​ที่​ละลาย​ไป​ฉันใด

หลุม​ฝัง​ศพ​ก็​พราก​คน​ที่​ทำ​บาป​ไป​ฉันนั้น

20 ครรภ์​มารดา​ลืม​พวก​เขา

ตัว​หนอน​รุม​กิน​เขา

ไม่​มี​ใคร​จำ​คน​ชั่วร้าย​อีก​ต่อไป

แต่​พวก​เขา​ถูก​โค่น​ลง​เหมือน​ต้นไม้

21 เพราะ​พวก​เขา​เอา​เปรียบ​หญิง​ที่​เป็น​หมัน​ไม่​มี​ลูก

และ​ไม่​ปรานี​หญิง​ม่าย

22 แต่​พระเจ้า​ลาก​ผู้​ยิ่งใหญ่​ไป​ด้วย​ฤทธิ์เดช​ของ​พระองค์

แม้​จะ​เป็น​ปึกแผ่น แต่​ก็​ไม่​มี​ความ​มั่นคง​ใน​ชีวิต

23 พระองค์​อาจ​ปล่อย​ให้​เขา​พัก​ด้วย​ความ​รู้สึก​มั่นคง​ปลอดภัย

แต่​จับ​ตา​ดู​วิถี​ทาง​ของ​เขา

24 เขา​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​อยู่​ชั่วครู่​หนึ่ง แล้ว​ก็​ผ่าน​ไป

เขา​ต้อง​ตก​ต่ำ​ลง​และ​ถูก​รวบ​ไป​เหมือน​คน​อื่น​ๆ

เขา​ถูก​ตัด​ออก​เหมือน​ยอด​รวง​ข้าว

25 ถ้า​ไม่​ได้​เป็น​อย่าง​นี้ ใคร​จะ​พิสูจน์​ว่า​ข้า​พูด​ผิด

และ​ทำ​ให้​คำ​ที่​ข้า​พูด​มา​นี้​ไร้​สาระ"