1 แล้ว​เอลีฟัส​ชาว​เทมาน​โต้ตอบ​ว่า

2 "ถ้า​ใคร​จะ​พูด​อะไร​กับ​เจ้า​สัก​คำ เจ้า​จะ​ทน​ฟัง​ได้​ไหม

แต่​ใคร​จะ​อดใจ​ไม่​พูด​ได้​ล่ะ

3 คิด​ดู​สิ​ว่า​เจ้า​เคย​แนะนำ​คน​มากมาย

เคย​เสริม​มือ​ที่​อ่อนแอ​ให้​มี​กำลัง​แล้ว​อย่างไร

4 คำ​พูด​ของ​เจ้า​ค้ำจุน​ผู้​ที่​สะดุด​ล้ม

เจ้า​ได้​ทำ​ให้​เข่า​ที่​อ่อนล้า​มี​กำลัง​ขึ้น

5 แต่​ตอน​นี้​เมื่อ​ความ​ทุกข์​ร้อน​มา​ถึง​เจ้า และ​เจ้า​ก็​ท้อแท้

พอ​มัน​กระหน่ำ​ใส่ เจ้า​ก็​ท้อใจ

6 ไม่​ควร​หรือ​ที่​คุณธรรม​ของ​เจ้า​จะ​ให้​ความ​มั่นใจ​กับ​เจ้า

และ​ความ​ประพฤติ​ดี​ไม่​มี​ที่​ติ​จะ​ให้​เป็น​ความ​หวัง​กับ​เจ้า

7 จง​พิจารณา​ดู​สิ​ว่า​คน​บริสุทธิ์​เคย​ต้อง​พินาศ​หรือ

คน​เที่ยงธรรม​เคย​ถูก​ทำลาย​ที่ไหน

8 ข้า​สังเกต​ว่า​คน​ที่​ไถ​ความ​ชั่ว

และ​หว่าน​ความ​เดือดร้อน ก็​จะ​เก็บเกี่ยว​สิ่ง​นั้น

9 พวก​เขา​พินาศ​ไป​ด้วย​ลมหายใจ​ของ​พระเจ้า

สูญ​ไป​ด้วย​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์

10 สิงโต​อาจ​ร้อง​ขู่​คำราม

แต่​เขี้ยว​ของ​ราชสีห์​ก็​ยัง​ถูก​หัก

11 สิงโต​พินาศ​เพราะ​ขาด​เหยื่อ

ลูก​ของ​นาง​สิงห์​ก็​ต้อง​กระจัดกระจาย​ไป

12 มี​ถ้อยคำ​แอบ​ส่ง​มา​ถึง​ข้า

เป็น​เสียง​กระซิบ​ที่​หู​ของ​ข้า​ได้ยิน

13 ท่ามกลาง​ฝัน​ร้าย​ยาม​ค่ำคืน

เมื่อ​ผู้​คน​หลับ​สนิท

14 ความ​หวาดหวั่น​สั่นเทา​จู่โจม​ข้า

ทำ​ให้​กระดูก​ทุก​ซี่​ของ​ข้า​สั่น​สะท้าน

15 มี​วิญญาณ​แวบ​ผ่าน​หน้า​ข้า​ไป

และ​ขน​บน​ตัว​ข้า​ก็​ลุก​ซู่

16 วิญญาณ​นั้น​หยุด

แต่​ข้า​บอก​ไม่​ได้​ว่า​มัน​เป็น​อะไร

มี​ร่าง​หนึ่ง​อยู่​ต่อหน้า​ต่อ​ตา​ข้า

และ​ข้า​ได้ยิน​เสียง​แผ่ว​เบา​ว่า

17 ‘มนุษย์​จะ​ชอบธรรม​กว่า​พระเจ้า​ได้​หรือ

แม้​แต่​คน​เข้มแข็ง​จะ​บริสุทธิ์​กว่า​พระ​ผู้​สร้าง​ของ​เขา​ได้​หรือ

18 หาก​พระเจ้า​ยัง​ไว้​วางใจ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​เอง​ไม่​ได้

หาก​พระองค์​ยัง​กล่าว​โทษ​ความ​ผิดพลาด​ของ​ทูตสวรรค์

19 จะ​ยิ่ง​กว่า​นั้น​เท่าใด​กับ​ผู้​อาศัย​ใน​บ้าน​ดิน

ผู้​ซึ่ง​มี​รากฐาน​อยู่​ใน​ธุลีดิน

ซึ่ง​ถูก​ขยี้​ให้​ตาย​ง่ายดาย​กว่า​แมลงเม่า!

20 จาก​รุ่งอรุณ​ถึง​พลบค่ำ เขา​ถูก​ห้ำหั่น​เป็น​ชิ้น​ๆ

พินาศ​ไป​นิรันดร์​โดย​ไม่​มี​ใคร​สังเกต

21 เชือก​ขึง​เต็นท์​ของ​พวก​เขา​ถูก​ดึง​ออก

เพื่อ​เขา​จะ​ตาย​ไป​โดย​ปราศจาก​สติ​ปัญญา​ไม่​ใช่​หรือ’ "