1 "คนที่เกิดจากผู้หญิงล้วนอายุสั้น
และเต็มไปด้วยความทุกข์ร้อน
2 พวกเขาเบ่งบานเหมือนดอกไม้ แล้วก็เหี่ยวเฉาไป
เหมือนเงาที่หายวับไปไม่จีรัง
3 พระองค์จับตามองพวกเขาหรือ
และจะนำพวกเขามาพิพากษาหรือ
4 ใครจะเอาสิ่งที่บริสุทธิ์ออกมาจากสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ได้
ไม่มีสักคน!
5 วันเวลาของคนถูกกำหนดไว้แล้ว
พระองค์กำหนดปีเดือนของเขา
พระองค์วางขอบเขตซึ่งเขาล่วงล้ำไปไม่ได้
6 ดังนั้นละสายตาไปจากเขา และปล่อยให้เขาอยู่ตามลำพัง
จนกว่าเวลาของเขาจะหมดลงเหมือนลูกจ้าง
7 อย่างน้อยก็ยังมีความหวังสำหรับต้นไม้
ถึงมันถูกโค่น ก็จะแตกหน่ออีกครั้ง
และงอกกิ่งใหม่ขึ้นมาแทน
8 รากของมันอาจจะแก่ในดิน
และตอก็ผุพัง
9 แต่เมื่อได้กลิ่นของน้ำ
มันจะแตกหน่อขึ้นมาใหม่เหมือนต้นอ่อนได้
10 แต่คนตายแล้วก็สิ้นแรง
เขาสิ้นลมหายใจและจากไป
11 เหมือนน้ำในทะเลสาบเหือดแห้ง
หรือแม่น้ำแห้งเหือด
12 เขาก็จะนอนลงและไม่ลุกขึ้นอีก
จนฟ้าสิ้นสลาย ผู้คนก็จะไม่ตื่นขึ้น
หรือถูกปลุกให้ตื่นขึ้นอีก
13 ถ้าเพียงพระองค์จะซ่อนข้าไว้ในหลุมศพ
และพรางข้าไว้จนกว่าพระองค์จะหายโกรธ!
ถ้าเพียงพระองค์จะกำหนดเวลาให้ข้า
และนึกถึงข้าอีก!
14 เมื่อคนตายไป เขาจะมีชีวิตได้อีกหรือ
ตลอดวันคืนที่ข้าสู้เหนื่อยยาก
ข้าจะรอคอยการเปลี่ยนแปลงใหม่ที่จะมาถึง
15 พระองค์จะเรียก และข้าจะขานรับ
พระองค์จะคิดถึงสิ่งมีชีวิตที่มือของพระองค์สร้างขึ้น
16 แน่นอน พระองค์จะนับย่างก้าวของข้า
แต่ไม่นับบาปของข้า
17 การละเมิดของข้าจะถูกปิดผนึกไว้ในถุง
พระองค์จะปกปิดบาปของข้า
18 แต่เหมือนภูเขาสึกกร่อนและทลายลง
และหินถูกย้ายไปจากที่ของมัน
19 เหมือนน้ำกัดเซาะหิน
และกระแสน้ำพัดพาดินไป
พระองค์ก็ทำลายความหวังของคนอย่างนั้นแหละ
20 พระองค์ปราบพวกเขาเพียงครั้งเดียว แล้วพวกเขาก็จากไป
พระองค์เปลี่ยนสีหน้าของพวกเขา แล้วส่งพวกเขาไป
21 แม้ลูกๆ ของพวกเขาได้รับเกียรติ เขาก็ไม่รู้
แม้ลูกหลานของพวกเขาตกต่ำ เขาก็ไม่เห็น
22 พวกเขารู้สึกได้แต่ความเจ็บปวดของร่างกาย
และคร่ำครวญเพื่อตัวพวกเขาเองเท่านั้น"