1 เอลีฮูพูดต่อไปว่า
2 "ทนฟังอีกสักหน่อย แล้วข้าจะแสดงให้ท่านเห็นว่า
ยังมีอีกมากที่ต้องพูดแทนพระเจ้า
3 ข้าได้ความรู้มาจากแดนไกล
ข้าจะชี้แจงว่าความยุติธรรมเป็นของพระผู้สร้างของข้า
4 มั่นใจเถิดว่าคำพูดของข้าเป็นความจริง
ผู้ที่รอบรู้แท้จริงอยู่กับท่านแล้ว
5 พระเจ้ามีฤทธิ์ แต่ก็ไม่ดูหมิ่นผู้ใด
พระองค์มีฤทธิ์และแน่วแน่ในจุดประสงค์
6 พระองค์ไม่ไว้ชีวิตคนชั่ว
แต่มอบสิทธิ์แก่คนที่ทุกข์ยาก
7 พระองค์ไม่ละสายตาไปจากคนชอบธรรม
แต่ให้เขาครองบัลลังก์ร่วมกับกษัตริย์
และเชิดชูเขาตลอดไป
8 แต่หากผู้คนถูกพันธนาการ
ติดบ่วงความทุกข์ทรมาน
9 พระองค์ก็บอกว่าพวกเขาได้ทำอะไรลงไป
คือที่พวกเขาทำบาปด้วยความยโสโอหัง
10 พระองค์ทำให้พวกเขารับฟังคำตักเตือน
และสั่งให้กลับใจจากความชั่ว
11 ถ้าพวกเขาเชื่อฟังและปรนนิบัติพระองค์
พวกเขาจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างเจริญรุ่งเรือง
และอิ่มเอมใจตลอดปีของเขา
12 แต่ถ้าพวกเขาไม่ฟัง
พวกเขาจะพินาศด้วยคมดาบ
และตายโดยปราศจากความรู้
13 คนไม่เชื่อพระเจ้าเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจ
แม้เมื่อพระองค์ล่ามไว้ พวกเขาก็ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ
14 พวกเขาตายตั้งแต่ยังหนุ่ม
ตายในหมู่ผู้ชายขายตัวตามสถานบูชา
15 แต่พระองค์ช่วยผู้ที่ทนทุกข์ ด้วยความทุกข์ของพวกเขา
พระองค์พูดกับพวกเขาในยามทุกข์ยาก
16 พระองค์เกลี้ยกล่อมท่านให้ออกจากความทุกข์ยาก
มายังสถานที่กว้างไร้ข้อจำกัด
มาที่โต๊ะอาหารของท่านซึ่งเพียบพร้อมด้วยอาหารอันโอชะ
17 แต่ตอนนี้ท่านมัวหมกมุ่นกับการพิพากษาคนชั่วร้าย
การพิพากษาและความยุติธรรมยึดตัวท่านแล้ว
18 ระวังเถิด อย่าให้ผู้ใดล่อลวงท่านด้วยทรัพย์สมบัติ
อย่าให้สินบนก้อนใหญ่ทำให้ท่านเขวไป
19 ทรัพย์สินหรือความพยายามอันแรงกล้าใดๆ ของท่านนั้น
จะค้ำจุนไม่ให้ท่านทุกข์ได้หรือ
20 อย่าโหยหาเวลาค่ำคืน
เพื่อพรากผู้คนออกจากบ้าน
21 จงระวัง อย่าหันไปหาความชั่ว
ซึ่งดูเหมือนว่าท่านจะชอบมากกว่าความทุกข์
22 พระเจ้าเป็นที่ยกย่องโดยฤทธิ์เดชของพระองค์
ใครเล่าเป็นครูเสมอเหมือนพระองค์
23 ใครจะบงการวิถีทางของพระองค์ได้
หรือพูดกับพระองค์ว่า ‘พระองค์ทำผิด’
24 อย่าลืมยกย่องงานของพระเจ้า
ซึ่งผู้คนยกย่องในบทเพลง
25 มนุษยชาติได้เห็นผลงานนั้น
มนุษย์เห็นได้แต่ไกล
26 พระเจ้ายิ่งใหญ่เกินกว่าเราจะเข้าใจ
พระองค์อยู่มานานเกินกว่าเราจะรู้
27 พระองค์รวบรวมหยดน้ำขึ้นไป
แล้วกลั่นเป็นฝนรดธารน้ำ
28 หมู่เมฆเทความชุ่มชื้นลงมาให้
และโปรยปรายสายฝนแก่มนุษยชาติอย่างเหลือเฟือ
29 ผู้ใดจะเข้าใจได้ถ่องแท้ถึงการกระจายตัวของหมู่เมฆ
และเสียงคะนองของฟ้าผ่า
30 ดูวิธีที่พระองค์กระจายฟ้าแลบไปรอบพระองค์
และสว่างจ้าคลุมไปถึงก้นบึ้งทะเล
31 โดยวิธีนี้พระองค์ปกครองชนชาติต่างๆ
และจัดหาอาหารอย่างอุดมสมบูรณ์
32 พระองค์กุมสายฟ้าไว้ในมือ
และสั่งให้มันฟาดลงตรงที่หมาย
33 เสียงฟ้าร้องของพระองค์ประกาศว่าพายุกำลังมา
แม้แต่ฝูงสัตว์ก็รู้ว่าพายุใกล้เข้ามาแล้ว"