1 โยบโต้ตอบว่า
2 ขอให้ตั้งใจฟังคำของข้า
ขอให้นี่เป็นการปลอบใจที่เจ้าให้ข้า
3 ขอให้อดทนฟังขณะที่ข้าพูด
แล้วหลังจากนั้นเชิญถากถางต่อไปได้
4 "ข้าบ่นต่อว่าเรื่องมนุษย์หรือ
ทำไมข้าจะต้องอดกลั้นไว้
5 มองดูข้าสิ แล้วเจ้าจะตกใจกลัว
จนต้องเอามือปิดปากตัวเองไว้
6 เมื่อคิดเรื่องนี้ ข้าเองยังพรั่นพรึง
สั่นสะท้านไปทั้งกาย
7 ทำไมคนชั่วร้ายถึงอายุยืน
อยู่จนแก่เฒ่าและมีอำนาจมากขึ้น
8 พวกเขาเห็นลูกๆ มีฐานะมั่นคงอยู่รายล้อม
และได้เห็นลูกหลานเติบโต
9 บ้านของพวกเขาปลอดภัยและไม่ต้องกลัว
ไม่ต้องพานพบไม้เรียวของพระเจ้า
10 พ่อวัวของเขาผสมพันธุ์ไม่เคยพลาด
แม่วัวก็ตกลูกและไม่เคยแท้ง
11 พวกเขาส่งลูกไปเหมือนฝูงแกะ
เด็กน้อยก็ร้องเล่นเต้นรำ
12 พวกเขาร้องเพลงคลอเสียงพิณและรำมะนา
สนุกสนานรื่นเริงกับเสียงปี่
13 เขาใช้ชีวิตอย่างเจริญรุ่งเรือง
และลงสู่หลุมฝังศพอย่างสงบ
14 แต่เขาพูดกับพระเจ้าว่า ‘อย่ามายุ่งกับพวกเรา!
เราไม่อยากรู้วิถีทางของพระองค์
15 องค์ผู้มีฤทธิ์เป็นใครที่เราจะต้องรับใช้
เราจะได้อะไรจากการอธิษฐานต่อพระองค์’
16 แต่ความเจริญของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือของพวกเขาเอง
ข้าจึงอยู่ห่างๆ จากแผนการของคนชั่ว
17 กี่ครั้งที่ตะเกียงของคนชั่วถูกดับไป
กี่ครั้งที่ภัยพิบัติเกิดกับเขา
นั่นคือชะตากรรมที่พระเจ้าบันดาลด้วยความโกรธ
18 กี่ครั้งที่เขาเหมือนฟางปลิวตามลม
เหมือนแกลบที่ถูกพายุพัดไป
19 กล่าวกันว่า ‘พระเจ้าสะสมโทษของคนชั่วไว้ให้ลูกหลานของเขา’
ขอพระเจ้าลงโทษคนชั่วนั้นเอง เพื่อเขาจะได้รู้สำนึก!
20 ให้ตาของเขาเองเห็นความพินาศ
ขอให้เขาดื่มความโกรธขององค์ผู้มีฤทธิ์
21 เพราะพวกเขาจะแยแสอะไรกับครอบครัวที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง
เมื่อเดือนที่กำหนดไว้สิ้นสุดแล้ว
22 ใครจะสั่งสอนพระเจ้าได้
ในเมื่อพระองค์พิพากษาแม้แต่ผู้ที่สูงสุด
23 คนหนึ่งตายเมื่อยังแข็งแรง
มั่นคงและสุขสบายดี
24 ร่างกายได้รับการบำรุงอย่างดี
และกระดูกแข็งแรง
25 อีกคนหนึ่งตายไปอย่างขมขื่นใจ
ไม่เคยได้ชื่นชมสิ่งดีๆ
26 สองคนนี้นอนข้างกันในธุลีดิน
และหนอนก็ปกคลุมเขาทั้งคู่
27 ข้ารู้ดีว่าเจ้าคิดอะไรอยู่
แผนร้ายที่เจ้าจะเล่นงานข้า
28 เจ้าพูดว่า ‘ไหนล่ะคฤหาสน์ของผู้ยิ่งใหญ่
และเต็นท์ของคนชั่วอยู่ที่ไหน’
29 เจ้าไม่เคยถามคนที่เดินทางหรือ
เจ้าไม่สนใจคำบอกเล่าของเขาบ้างหรือว่า
30 พวกคนชั่วมักรอดพ้นในวันแห่งหายนะ
พวกเขาได้รับการช่วยให้พ้นจากวันแห่งความโกรธเกรี้ยว
31 ใครบ้างประณามความประพฤติของเขาซึ่งหน้า
ใครตอบแทนสิ่งที่เขาได้ทำ
32 เมื่อพวกเขาถูกหามไปที่หลุมฝังศพ
ก็มียามเฝ้าดูแลอุโมงค์
33 ดินในหุบเขานุ่มสบายสำหรับพวกเขา
ทุกคนตามพวกเขาไป
และฝูงชนนับไม่ถ้วนก็ไปก่อนหน้าเขา
34 แล้วเจ้าจะปลอบข้าด้วยเรื่องไร้สาระหรือ
คำตอบของเจ้าไม่มีอะไรนอกจากคำลวง!"