1 แล้วโศฟาร์ชาวนาอามาห์โต้ตอบว่า
2 "ความคิดว้าวุ่นของข้าเร่งเร้าให้ข้าตอบ
เพราะข้าไม่สบายใจอย่างยิ่ง
3 ข้าได้ฟังคำติเตียนซึ่งสบประมาทข้า
และความเข้าใจของข้าดลใจให้ข้าตอบ
4 เจ้าย่อมรู้ว่าเป็นมาอย่างไรตั้งแต่เก่าก่อน
เมื่อมนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาในโลก
5 คือความเบิกบานใจของคนชั่วร้ายนั้นสั้น
ความชื่นชมยินดีของคนอธรรมอยู่เพียงครู่เดียว
6 แม้ความเย่อหยิ่งของคนไร้พระเจ้าสูงเสียดฟ้าสวรรค์
และหัวของเขาแตะเมฆ
7 เขาก็จะหายไปนิรันดร์เหมือนอุจจาระของเขาเอง
คนที่เคยเห็นเขาจะพูดว่า ‘เขาไปไหนแล้ว’
8 เขาลับหายไปเหมือนความฝัน ไม่มีใครเห็นอีก
ถูกขจัดไปเหมือนนิมิตยามค่ำคืน
9 ตาที่เคยเห็นเขาจะไม่เห็นเขาอีก
ในที่ของเขาจะไม่พบเขาอีกเลย
10 ลูกหลานของเขาจะต้องชดใช้ให้คนยากจน
เขาต้องคืนทรัพย์สินด้วยมือของตนเอง
11 พลังแห่งวัยฉกรรจ์ซึ่งเต็มล้นในกระดูกของเขา
จะนอนลงกับเขาในฝุ่นธุลี
12 แม้ความชั่วร้ายจะหวานละมุนอยู่ในปาก
และเขาซ่อนมันไว้ใต้ลิ้น
13 แม้เขาไม่อยากจะปล่อยมันไป
และอมไว้ในปากต่ออีกสักหน่อย
14 แต่อาหารของเขาจะกลับบูดเปรี้ยวในท้อง
กลายเป็นเหมือนพิษงูร้ายในตัวเขา
15 เขาจะคายทรัพย์สมบัติที่กลืนออกมา
พระเจ้าจะบีบท้องของเขาให้สำรอกออกมา
16 เขาจะดูดพิษงูเห่า
และตายด้วยเขี้ยวงู
17 เขาจะไม่ได้เพลิดเพลินกับลำธาร
แม่น้ำที่ไหลไปด้วยน้ำผึ้งและน้ำนม
18 เขาจะต้องคืนสิ่งที่ตนตรากตรำมา โดยไม่ได้กิน
เขาจะไม่ได้ชื่นชมกำไรจากการค้าของตน
19 เพราะเขาได้ข่มเหงคนยากจนและทำให้หมดตัว
ทั้งยังยึดบ้านเรือนที่ตัวเองไม่ได้สร้าง
20 แน่นอน เขาจะละโมบไม่มีที่สิ้นสุด
ทรัพย์สมบัติช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย
21 ไม่มีอะไรเหลือให้เขาสวาปามอีก
ความมั่งคั่งของเขาจะไม่ยั่งยืน
22 ในยามที่มีพร้อมทุกสิ่ง ความทุกข์ก็จู่โจมเขา
ความลำเค็ญเหลือแสนจะเล่นงานเขา
23 เมื่อเขากินจนเต็มท้อง
พระเจ้าจะระบายความโกรธมาเผาผลาญ
และฟาดกระหน่ำเขา
24 แม้จะหนีจากอาวุธเหล็ก
แต่ลูกธนูทองสัมฤทธิ์จะแทงทะลุเขา
25 เขาจะดึงลูกธนูออกจากแผ่นหลัง
ดึงปลายธนูคมกริบออกจากตับ
ความพรั่นพรึงจะเกิดกับเขา
26 ความมืดมิดรอคอยทรัพย์สมบัติของเขา
ไฟที่ไม่มีใครจุดไว้จะเผาผลาญเขา
และกลืนกินสิ่งที่เหลืออยู่ในเต็นท์
27 ฟ้าสวรรค์จะเปิดโปงความผิดของเขา
และโลกจะลุกขึ้นต่อต้านเขา
28 น้ำท่วมจะพัดพาบ้านของเขาไป
น้ำไหลเชี่ยวในวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้า
29 นี่คือชะตากรรมที่พระเจ้ามอบให้คนชั่ว
เป็นมรดกที่พระเจ้ากำหนดไว้ให้เขา"