1 โยบ​จึง​โต้ตอบ​ว่า

2 "เจ้า​ช่วย​คน​หมด​แรง​ได้​มาก​เสียจริง!

ช่วย​พยุง​แขน​ที่​อ่อนล้า​ได้​เยี่ยม​จริง​นะ!

3 คำ​แนะนำ​ที่​เจ้า​ให้​กับ​คน​ที่​ไร้​ปัญญา​นั้น​ช่าง​ยอดเยี่ยม!

เจ้า​ได้​แสดง​ความ​เข้าใจ​ที่​ลึกซึ้ง​เสีย​นี่​กระไร!

4 ใคร​หนอ​ช่วย​เจ้า​พูด​อย่าง​นี้​ได้

วิญญาณ​ของ​ใคร​พูด​ออก​มา​จาก​ปาก​ของ​เจ้า

5 คน​ตาย​อยู่​ใน​ความ​ทุกข์​ทรมาน

ทั้ง​คน​ที่​อยู่​ใต้​น้ำ​และ​ทุก​ชีวิต​ใน​นั้น

6 แดน​คน​ตาย​เปลือย​เปล่า​ต่อหน้า​พระเจ้า

แดน​พินาศ*​ไม่​มี​อะไร​ปกปิด

7 พระเจ้า​คลี่​ท้องฟ้า​ทาง​ทิศ​เหนือ​บน​ความ​ว่าง​เปล่า

และ​แขวน​โลก​ไว้​เหนือ​ที่​เวิ้งว้าง

8 พระองค์​ห่อ​หุ้ม​น้ำ​ไว้​ใน​เมฆ​ของ​พระองค์

และ​เมฆ​ก็​ไม่​ได้​แตก​กระจาย​เพราะ​น้ำหนัก​ของ​มัน

9 พระองค์​คลี่​เมฆ

บดบัง​จันทร์​เพ็ญ

10 พระองค์​กำหนด​เส้น​ขอบฟ้า​ที่​ทะเล

เป็น​พรมแดน​ระหว่าง​ความ​สว่าง​กับ​ความ​มืด

11 เสา​ของ​ฟ้าสวรรค์​สั่น​สะเทือน

เมื่อ​พระองค์​กำราบ

12 ด้วย​ฤทธิ์เดช​ของ​พระองค์ ทะเล​ก็​สงบ​ราบคาบ

ด้วย​ปัญญา พระองค์​ฟัน​ราหับ​ออก​เป็น​ชิ้น​ๆ

13 ด้วย​ลมหายใจ ท้องฟ้า​ก็​สว่าง​สดใส

มือ​ของ​พระองค์​แทง​พญา​งู​ที่​กำลัง​เลื้อย​ไป

14 เหล่า​นี้​เป็น​เพียง​เล็ก​น้อย​ที่​พระองค์​ทำ

เป็น​แค่​เสียง​กระซิบ​แผ่ว​ๆ ที่​เรา​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​พระองค์!

แล้ว​ใคร​จะ​เข้าใจ​ฤทธิ์เดช​เหมือน​ฟ้าร้อง​ของ​พระองค์​ได้"