1 อาหิโธเฟลพูดกับอับซาโลมว่า "ข้าพเจ้าจะ17:1 หรือ ให้ข้าพเจ้าเลือกกำลังพล 12,000 คน ออกเดินทางติดตามดาวิดในคืนวันนี้ 2 และจะเข้าโจมตีขณะที่เหนื่อยล้าและอ่อนแอ ข้าพเจ้าจะได้เขย่าขวัญกษัตริย์ดาวิด แล้วผู้คนทั้งหมดที่อยู่ด้วยจะหนีเตลิดไป ข้าพเจ้าจะสังหารแต่กษัตริย์ 3 ส่วนคนทั้งหมดที่อยู่ด้วยนั้นจะถูกคุมตัวมาพบท่านโดยไม่ทำอันตรายเขา ความตายของชายที่ท่านมุ่งเอาชีวิตจะทำให้เราได้คนทั้งปวงกลับคืนมาอย่างปลอดภัย" 4 อับซาโลมและบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลล้วนเห็นด้วยกับแผนการนี้
5 แต่อับซาโลมกล่าวว่า "เรียกหุชัยชาวอารคีมาถามด้วยดีกว่า จะได้ฟังว่าเขาพูดว่าอย่างไร" 6 เมื่อหุชัยมาถึง อับซาโลมก็กล่าวว่า "อาหิโธเฟลได้ให้คำแนะนำอย่างนี้ พวกเราควรจะทำตามที่เขาพูดหรือไม่ ถ้าไม่ จงให้คำแนะนำแก่เรา"
7 หุชัยตอบว่า "ครั้งนี้ข้าพเจ้าคิดว่าคำแนะนำของอาหิโธเฟลไม่ดี 8 ท่านรู้จักพ่อของท่านกับพรรคพวกดี แต่ละคนล้วนเป็นชายชาตินักสู้และดุร้ายเหมือนแม่หมีที่ถูกขโมยลูกไป นอกจากนี้พ่อของท่านยังเป็นนักรบเจนศึกและไม่พักแรมกลางหมู่ทหาร 9 บางทีอาจจะซ่อนตัวอยู่ตามถ้ำหรือที่ไหนๆ และหากพ่อของท่านเป็นฝ่ายโจมตีก่อน17:9 หรือ เมื่อบางคนล้มตายในการโจมตีครั้งแรก ใครต่อใครได้ยินเข้าก็จะกล่าวว่า ‘กองทหารของอับซาโลมถูกประหารหมู่’ 10 คราวนี้แม้คนที่กล้าหาญที่สุด ต่อให้ใจสิงห์แค่ไหนก็จะต้องขวัญเสีย เพราะอิสราเอลทั้งปวงล้วนทราบว่าพ่อของท่านเป็นนักสู้ และทหารที่อยู่ด้วยก็ล้วนห้าวหาญ
11 ข้าพเจ้าขอแนะนำให้ระดมพลอิสราเอลทั้งหมดจากดานจดเบเออร์เชบาซึ่งมากมายดุจทรายที่ชายฝั่งทะเล โดยมีท่านนำทัพไปเอง 12 จากนั้นเมื่อพวกเราพบพ่อของท่านที่ไหน เราก็จะกรูเข้าโจมตีเหมือนน้ำค้างกลบผืนดินไม่ให้เหลือรอดสักคนเดียว 13 และหากเขาถอยร่นเข้าเมือง ชาวอิสราเอลทั้งสิ้นก็จะเอาเชือกล่ามเมือง ลากลงหุบเขาจนไม่เหลือกรวดสักก้อนให้เห็น"
14 อับซาโลมและผู้นำอิสราเอลทั้งหมดกล่าวว่า "คำแนะนำของหุชัยชาวอารคีดีกว่าคำแนะนำของอาหิโธเฟล" เพราะพระยาห์เวห์ตั้งใจที่จะขัดขวางคำแนะนำที่ดีของอาหิโธเฟล เพื่อนำความย่อยยับมาสู่อับซาโลม
15 หุชัยรายงานต่อปุโรหิตศาโดกและปุโรหิตอาบียาธาร์ว่า "อาหิโธเฟลให้คำแนะนำแก่อับซาโลมกับบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลให้ทำสิ่งเหล่านั้น แต่ข้าพเจ้าได้แนะนำให้เขาทำสิ่งเหล่านี้ 16 บัดนี้ท่านจงนำข่าวไปบอกดาวิดทันทีว่า ‘อย่าพักแรมที่สันดอนตรงท่าข้ามแม่น้ำในถิ่นทุรกันดาร แต่ให้ข้ามไปเสีย มิฉะนั้นทั้งกษัตริย์และคนที่ตามมาจะถูกกลืนไปสิ้น’ "
17 โยนาธานกับอาหิมาอัสพักอยู่ที่เอนโรเกล เพื่อไม่ให้มีผู้พบเห็นตนเข้าออกเมืองนั้น สาวใช้คนหนึ่งนำเนื้อความที่จะบอกกษัตริย์ดาวิดมาให้เขา 18 แต่มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเห็นพวกเขาและไปบอกอับซาโลม ทั้งสองจึงหนีไปโดยทันที และไปยังบ้านของชายคนหนึ่งในบาฮูริม ชายคนนั้นมีบ่อน้ำอยู่ที่ลานบ้าน ทั้งสองจึงปีนลงไปในบ่อ 19 ภรรยาของชายคนนั้นเอาผ้าปิดปากบ่อและเกลี่ยเมล็ดข้าวบนนั้น ไม่มีใครทราบเรื่องเลย
20 เมื่อคนของอับซาโลมมาถึง และถามเธอว่า "อาหิมาอัสกับโยนาธานอยู่ที่ไหน"
เธอก็ตอบว่า "พวกเขาข้ามลำห้วยไปแล้ว"17:20 หรือ พวกเขาผ่านคอกแกะไปยังแหล่งน้ำแล้ว พวกเขาค้นหาแต่ไม่พบใครจึงกลับมากรุงเยรูซาเล็ม
21 หลังจากนั้นทั้งสองก็ปีนขึ้นจากบ่อไปบอกดาวิดว่า "โปรดข้ามแม่น้ำทันที อาหิโธเฟลได้แนะนำให้อับซาโลมต่อสู้กับท่าน" 22 ดาวิดกับคนทั้งหมดที่ตามมาจึงเดินทางข้ามแม่น้ำจอร์แดน พอรุ่งสางก็ข้ามมาครบทุกคน
23 ฝ่ายอาหิโธเฟลเห็นว่าไม่มีใครทำตามคำแนะนำของตน ก็ขึ้นลากลับไปยังบ้านเกิด สั่งเสียเรียบร้อยแล้วผูกคอตาย และถูกฝังไว้ในอุโมงค์ของพ่อของเขา
อับซาโลมสิ้นชีวิต
24 ดาวิดไปที่มาหะนาอิม ส่วนอับซาโลมข้ามแม่น้ำจอร์แดนมากับทหารอิสราเอลทั้งปวง 25 อับซาโลมได้แต่งตั้งอามาสาให้เป็นแม่ทัพแทนโยอาบ อามาสานั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องฝ่ายทางแม่ของโยอาบ พ่อของอามาสาคือเยเธอร์17:25 ฉบับภาษาฮีบรูว่า อิธรา คืออีกรูปหนึ่งของ เยเธอร์ชาวอิชมาเอล17:25 ฉบับสำเนา LXX บางฉบับ (ดู 1พศด.2:17) ภาษาฮีบรูและฉบับสำเนา LXX อื่นๆ ว่า ชาวอิสราเอล แม่คืออาบีกายิล17:25 ฉบับภาษาฮีบรูว่า อาบีกาล คืออีกรูปหนึ่งของ อาบีกายิลผู้เป็นลูกสาวของนาหาช อาบีกายิลเป็นพี่น้องกับเศรุยาห์แม่ของโยอาบ 26 อับซาโลมและกองทัพอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่กิเลอาด
27 เมื่อดาวิดมาถึงมาหะนาอิม โชบีลูกชายของนาหาชจากเมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน มาคีร์ลูกชายของอัมมีเอลจากเมืองโลเดบาร์ และบารซิลลัยชาวกิเลอาดจากเมืองโรเกลิม 28 นำเครื่องนอน หม้อหุงต้ม ถ้วยชาม แป้งสาลี แป้งบาร์เลย์ เมล็ดข้าวคั่ว ถั่วและถั่วแขก17:28 ฉบับสำเนา LXX ส่วนใหญ่และฉบับซีรีแอค ฉบับภาษาฮีบรูว่า ถั่วแขกและเมล็ดข้าวคั่ว 29 น้ำผึ้ง นมข้น แกะ และเนยแข็งจากนมวัว มาให้ดาวิดกับไพร่พล เพราะพวกเขาพูดว่า "คนทั้งหลายคงหิวโหยอ่อนล้าและกระหายในถิ่นทุรกันดาร"