1 ครั้นโยอาบลูกชายของเศรุยาห์ทราบว่ากษัตริย์คิดถึงอับซาโลมมาก 2 เขาจึงใช้คนไปตามตัวหญิงฉลาดคนหนึ่งจากเทโคอาให้มาพบและกล่าวกับเธอว่า "จงแกล้งทำเป็นว่าเจ้าไว้ทุกข์อยู่ สวมเสื้อผ้าไว้ทุกข์ ไม่ใช้เครื่องประทินโฉม ทำทีว่าเจ้าเศร้าโศกเสียใจอย่างหนักมาหลายวันเพราะคนตาย 3 แล้วไปพบกษัตริย์และพูดตามที่ข้าสั่ง" แล้วโยอาบก็สอนคำพูดให้หญิงนั้น
4 เมื่อหญิงจากเทโคอามาพบดาวิด ก็หมอบซบลงที่พื้นเพื่อคำนับและพูดว่า "ข้าแต่กษัตริย์โปรดช่วยดิฉันด้วยเถิด"
5 กษัตริย์ถามว่า "เจ้ามีเรื่องทุกข์ร้อนอะไรหรือ"
เธอพูดว่า "ดิฉันเป็นม่าย สามีตายไปแล้ว 6 มีลูกชายสองคน เขาทะเลาะกันที่กลางทุ่ง เนื่องจากไม่มีคนคอยห้ามเขา คนหนึ่งก็เลยถูกฆ่าตาย 7 ตอนนี้ญาติพี่น้องทั้งหมดเรียกร้องให้ดิฉันมอบตัวลูกชายเพื่อนำตัวไปประหารโทษฐานฆ่าคน จะได้กำจัดทายาทไป พวกเขาจะดับถ่านไฟก้อนเดียวที่ดิฉันเหลืออยู่ เห็นทีสามีดิฉันจะไร้ผู้สืบสกุลเป็นแน่"
8 ดาวิดพูดกับหญิงนั้นว่า "จงกลับไปบ้าน ข้าจะสั่งการให้เจ้า"
9 แต่หญิงจากเทโคอาพูดว่า "กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน ขอให้โทษตกอยู่กับดิฉันและครอบครัว แต่ขอให้กษัตริย์และบัลลังก์ของท่านพ้นความผิด"
10 ดาวิดตอบว่า "หากผู้ใดกล่าวอะไรกับเจ้า จงนำตัวเขามาพบข้า เขาจะไม่มากวนใจเจ้าอีกเลย"
11 เธอพูดว่า "ขอกษัตริย์พูดในนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา อย่าให้มีการสูญเสียเลือดเนื้ออีกนอกเหนือจากที่ได้สูญเสียไปแล้ว ลูกชายของดิฉันจะได้ไม่ต้องเสียชีวิต"
ดาวิดพูดว่า "พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ผมสักเส้นบนศีรษะลูกชายของเจ้า ข้าจะไม่ยอมให้ตกถึงดินฉันนั้น"
12 เธอพูดว่า "โปรดอนุญาตให้ดิฉันพูดสักคำกับเจ้านาย"
ดาวิดตอบว่า "พูดมาเถิด"
13 หญิงนั้นพูดว่า "ก็แล้วทำไมท่านถึงทำเช่นนี้ต่อประชาชนของพระเจ้า เมื่อท่านพูดเช่นนี้ เท่ากับตัดสินว่าท่านเองเป็นฝ่ายผิด เพราะท่านไม่ยอมให้ลูกชายที่ถูกเนรเทศไปนั้นกลับมา 14 พวกเราล้วนต้องตายไปเหมือนน้ำหกรดแผ่นดิน จะรวบรวมคืนมาอีกไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่ความปรารถนาของพระเจ้า พระองค์คิดหาหนทางเพื่อไม่ให้คนที่ถูกเนรเทศไปจะต้องอยู่อย่างคนถูกเนรเทศจากพระองค์ตลอดไปอย่างนั้น
15 ที่ดิฉันมาพูดกับกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉันก็เพราะมีคนมาข่มขู่ให้กลัว ดิฉันบอกตัวเองว่า ‘ดิฉันจะพูดกับกษัตริย์ บางทีพระองค์อาจให้ตามคำร้องขอของผู้รับใช้ 16 บางทีกษัตริย์อาจจะเห็นชอบที่จะช่วยผู้รับใช้ของเขาให้พ้นจากมือของคนที่พยายามตัดดิฉันกับลูกจากมรดกของพระเจ้า’
17 และบัดนี้ผู้รับใช้ของท่านพูดว่า ‘ขอให้ถ้อยคำของกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายทำให้มรดกของดิฉันมั่นคงปลอดภัย เพราะท่านเป็นเสมือนทูตของพระเจ้าที่แยกแยะความดีจากความชั่ว ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านอยู่กับท่านเถิด’ "
18 แล้วกษัตริย์พูดกับหญิงนั้นว่า "อย่าปิดบัง ข้าจะถามอะไรเจ้าสักอย่างหนึ่ง"
เธอพูดว่า "ขอกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน โปรดพูดเถิด"
19 ดาวิดพูดว่า "ทั้งหมดนี้โยอาบเป็นผู้หนุนหลังเจ้าใช่หรือไม่"
หญิงนั้นตอบว่า "กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน ท่านมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ไม่มีใครสามารถพลิกซ้ายหันขวาจากสิ่งใดๆ ที่ท่านพูดได้ฉันนั้น ถูกแล้วโยอาบผู้รับใช้ของท่านคือผู้สอนให้ดิฉันทำตามนี้ และแนะนำทุกถ้อยคำที่ออกจากปากของดิฉัน 20 โยอาบผู้รับใช้ของท่านทำเช่นนี้เพื่อพลิกสถานการณ์ เจ้านายของดิฉันมีสติปัญญาเสมือนทูตของพระเจ้า เขารู้เหตุการณ์ทุกอย่างในแผ่นดิน"
21 กษัตริย์จึงพูดกับโยอาบว่า "ดีมาก ข้าจะทำตามนั้น จงไปรับตัวอับซาโลมชายหนุ่มคนนั้นกลับมาเถิด"
22 โยอาบก็หมอบกราบซบหน้าลงกับพื้นเพื่อคำนับและอวยพรกษัตริย์ โยอาบพูดว่า "วันนี้ผู้รับใช้ของท่านรู้แล้วว่า เขาเป็นที่โปรดปรานในสายตาของท่าน คือกษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะกษัตริย์ให้ตามที่ข้าพเจ้าร้องขอ"
23 โยอาบจึงไปยังเกชูร์และรับตัวอับซาโลมกลับมายังเยรูซาเล็ม 24 แต่กษัตริย์พูดว่า "ให้เขาไปอยู่ที่บ้านของเขา อย่ามาให้ข้าเห็นหน้า" อับซาโลมจึงไปพำนักที่บ้านของตนและไม่ได้พบกษัตริย์
25 ทั่วอิสราเอลไม่มีใครได้รับคำชมว่าเป็นชายชาตรีรูปงามเท่าอับซาโลม ตั้งแต่เส้นผมจดปลายเท้าไม่มีตำหนิเลยแม้แต่น้อย 26 เมื่อใดที่เขาตัดผมบนศีรษะซึ่งปกติเขาจะตัดปีละครั้ง เขาก็เอาผมที่ตัดมาชั่งดู ผมนั้นหนักสองร้อยเชเขลตามพิกัดหลวง
27 อับซาโลมมีลูกชายสามคนและมีลูกสาวหนึ่งคนชื่อว่าทามาร์ เธอมีรูปโฉมงดงามยิ่งนัก
28 ตลอดสองปีที่อับซาโลมอยู่ในเยรูซาเล็ม เขาไม่ได้พบกษัตริย์เลย 29 อับซาโลมจึงให้คนไปตามตัวโยอาบมาเพื่อให้พบกษัตริย์แทน แต่โยอาบไม่ยอมมา แม้อับซาโลมให้คนไปตามอีก เขาก็ยังคงไม่มา 30 อับซาโลมจึงสั่งพวกคนรับใช้ว่า "ไปจุดไฟเผานาข้าวบาร์เลย์ของโยอาบที่อยู่ถัดจากนาของข้า" เขาก็ปฏิบัติตาม
31 โยอาบจึงมาพบอับซาโลมที่บ้าน และพูดกับเขาว่า "เหตุใดคนรับใช้ของท่านจึงไปจุดไฟเผานาของข้าพเจ้า"
32 อับซาโลมกล่าวกับโยอาบว่า "ข้าส่งคนไปหาท่านและกล่าวว่า ‘มาที่นี่เถิด ข้าจะได้ให้ท่านช่วยไปถามกษัตริย์ว่า "ทำไมจึงรับตัวข้ากลับมาจากเกชูร์ ข้าอยู่ที่นั่นยังดีเสียกว่า!" ’ ตอนนี้ข้าอยากพบกษัตริย์สักครั้ง หากข้าผิดด้วยเรื่องใดก็ให้พระองค์ประหารข้าเถิด"
33 โยอาบจึงไปบอกกษัตริย์ตามนี้ ดาวิดจึงเรียกตัวอับซาโลมมาพบ อับซาโลมเข้ามาหมอบกราบซบหน้าลงถึงพื้นต่อหน้ากษัตริย์และกษัตริย์ก็จูบอับซาโลม