1 ฝ่าย​อัมโนน​ลูกชาย​ของ​ดาวิด​หลง​รัก​ทามาร์​น้อง​สาว​ผู้​เลอโฉม​ของ​อับซาโลม​ลูกชาย​อีก​คน​หนึ่ง​ของ​ดาวิด

2 อัมโนน​ทรมาน​ใจ​เพราะ​หลง​รัก​เธอ​จน​ล้มป่วย เธอ​เป็น​หญิง​พรหมจารี และ​ดู​เหมือน​ว่า​อัมโนน​จะ​ทำ​อะไร​เธอ​ไม่ได้​เลย

3 แต่​อัมโนน​มี​ที่ปรึกษา​เป็น​คน​เจ้า​ปัญญา เป็น​ญาติ​ชื่อ​โยนาดับ​ลูกชาย​ของ​ชิเมอาห์ พี่ชาย​ของ​ดาวิด 4 เขา​ถาม​อัมโนน​ว่า "มี​เรื่อง​ทุกข์​ร้อน​อะไร​หรือ ทำไม​ท่าน​ซึ่ง​เป็น​ลูก​กษัตริย์​ถึง​ดู​หม่นหมอง​ทุก​ๆ เช้า​อย่าง​นี้ ท่าน​บอก​ข้าพเจ้า​ได้ไหม"

อัมโนน​ตอบ​ว่า "ข้า​หลง​รัก​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​อับซาโลม​น้อง​ชาย​ของ​ข้า"

5 โยนาดับ​พูด​ว่า "ท่าน​ก็​แกล้ง​ทำ​เป็น​นอน​ป่วย​สิ เมื่อ​พ่อ​มา​เยี่ยม​ก็​พูด​ขอ​ว่า ‘ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​ข้าพเจ้า​มา​เยี่ยม​และ​มา​ดู​แล​เรื่อง​อาหาร ให้​เธอ​จัดเตรียม​อาหาร​ต่อหน้า​ข้าพเจ้า เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มอง​ดู​เธอ​และ​กิน​อาหาร​จาก​มือ​ของ​เธอ’ "

6 อัมโนน​จึง​ทำที​เป็น​นอน​ป่วย เมื่อ​กษัตริย์​มา​เยี่ยม อัมโนน​ก็​พูด​กับ​เขา​ว่า "ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​ข้าพเจ้า​มา​เตรียม​อาหาร​พิเศษ​ให้​ต่อหน้า​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ได้​กิน​อาหาร​จาก​มือ​ของ​เธอ"

7 ดาวิด​ส่ง​ข่าว​ไป​เรียก​ตัว​ทามาร์​จาก​วัง​ว่า "จง​ไป​ที่​บ้าน​อัมโนน​พี่ชาย​ของ​เจ้า​และ​เตรียม​อาหาร​ให้​เขา" 8 ทามาร์​จึง​มายัง​บ้าน​ของ​อัมโนน​พี่ชาย​ซึ่ง​นอน​อยู่ เธอ​นวด​แป้ง​ทำ​ขนม​ต่อหน้า​อัมโนน​แล้ว​ปิ้ง​ขนม 9 จาก​นั้น​ก็​ยก​กระทะ​ขนม​มา​ให้​แต่​เขา​ไม่​ยอม​แตะต้อง

อัมโนน​สั่ง​ว่า "ทุก​คน​ออก​ไป​ให้​หมด" ทุก​คน​ก็​ออก​ไป 10 อัมโนน​บอก​ทามาร์​ว่า "ยก​อาหาร​เข้า​มา​ใน​ห้อง​นอน มา​ป้อน​พี่​หน่อย" ทามาร์​ก็​นำ​ขนมปัง​ที่​เตรียม​ไว้​เข้า​ไป​ให้​พี่ชาย​ของ​เธอ​ใน​ห้อง​นอน 11 แต่​เมื่อ​เธอ​ส่ง​อาหาร​ให้ อัมโนน​ก็​คว้า​ตัว​เธอ​ไว้​และ​บอกว่า "มา​นอน​กับ​พี่​เถิด"

12 ทามาร์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า "ไม่​นะ​พี่ชาย! อย่า​บังคับ​น้อง ไม่​ควร​ทำ​สิ่ง​เลว​ร้าย​เช่น​นี้​ใน​อิสราเอล! อย่า​ทำ​ชั่ว​แบบ​นี้ 13 แล้ว​น้อง​จะ​เป็น​อย่างไร จะ​เอา​หน้า​ไป​ไว้​ที่ไหน แล้ว​พี่​จะ​เป็น​อย่างไร พี่​เอง​ก็​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​วายร้าย​หน้า​โง่​คน​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล ได้โปรด​เถิด เพียง​แต่​ขอ​ต่อ​กษัตริย์ เขา​ก็​จะ​ยก​น้อง​ให้​แต่งงาน​กับ​พี่" 14 แต่​อัมโนน​ไม่​ฟัง และ​เนื่องจาก​แข็งแรง​กว่า​จึง​ใช้​กำลัง​ขืนใจ​เธอ

15 แล้ว​ความ​รัก​ก็​แปรเปลี่ยน​เป็น​ความ​เกลียด​ชัง อัมโนน​เกลียด​ชัง​เธอ​ยิ่ง​กว่า​ที่​เคย​หลง​รัก​เธอ จึง​ตะคอก​ว่า "ลุกขึ้น แล้ว​ไป​ให้​พ้น​จาก​ที่นี่!"

16 ทามาร์​กล่าว​ว่า "พี่​ไล่​น้อง​อย่าง​นี้​ก็​เลวร้าย​ยิ่ง​กว่า​สิ่ง​ที่​พี่​ได้​ทำ​กับ​น้อง"

แต่​อัมโนน​ไม่​ฟัง 17 กลับ​เรียก​คน​รับใช้​ส่วนตัว​เข้า​มา​และ​สั่ง​ว่า "ไล่​ผู้หญิง​คน​นี้​ออก​ไป แล้ว​ปิด​ประตู​ลงกลอน​เสีย" 18 ดังนั้น​คน​รับใช้​ของ​เขา​จึง​ไล่​เธอ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​และ​ลงกลอน​ประตู ทามาร์​นั้น​สวม​เสื้อ​คลุม​ที่​ตก​แต่ง​อย่าง​งดงาม*​ตาม​ธรรมเนียม​สำหรับ​ลูกสาว​ของ​กษัตริย์​ซึ่ง​เป็น​สาว​พรหมจารี 19 เธอ​โปรย​ขี้เถ้า​บน​ศีรษะ​และ​ฉีก​เสื้อ​คลุม​ที่​ตก​แต่ง​อย่าง​งดงาม​นั้น​ขาด เอา​มือ​ทั้ง​สอง​ข้าง​วาง​บน​ศีรษะ​และ​ร้องไห้​เสียง​ดัง​ออก​ไป

20 อับซาโลม​พี่ชาย​พูด​กับ​เธอ​ว่า "อัมโนน​พี่ชาย​ของ​น้อง​ข่มเหง​น้อง​หรือ น้อง​สาว​ของ​พี่ ตอน​นี้​นิ่ง​ไว้​ก่อน เขา​เป็น​พี่ชาย อย่า​จำ​เรื่อง​นี้​ให้​รก​ใจ​เลย" ทามาร์​จึง​อาศัย​อยู่​ที่​บ้าน​ของ​อับซาโลม​อย่าง​เดียวดาย

21 เมื่อ​ดาวิด​รู้​เรื่อง​ทั้งหมด​ก็​โกรธ​ยิ่งนัก 22 และ​อับซาโลม​ไม่ได้​พูด​อะไร​สัก​คำ​เดียวกับ​อัมโนน​ไม่ว่า​ดี​หรือ​ร้าย เขา​เกลียด​ชัง​อัมโนน​ที่​ย่ำยี​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​เขา

23 สอง​ปี​ต่อมา เมื่อ​มี​การ​ตัด​ขน​แกะ​ของ​อับซาโลม​ที่​บาอัล​ฮาโซร์​ใกล้​เขต​แดน​เอฟราอิม อับซาโลม​เชิญ​ลูกชาย​ทุก​คน​ของ​กษัตริย์​มา​งาน​ฉลอง​นี้ 24 อับซาโลม​ไป​พบ​ดาวิด​และ​พูด​ว่า "ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน​มี​งาน​ฉลอง​ตัด​ขน​แกะ ขอ​ให้​ท่าน​กับ​พวก​คน​ที่​คอย​รับใช้​ท่าน​มา​ร่วม​งาน​ด้วย​ได้​ไหม"

25 ดาวิด​พูด​ว่า "อย่า​เลย​ลูก ถ้า​พวก​เรา​ไป​กัน​ทั้งหมด จะ​เป็น​ภาระ​แก่​ลูก​เกินไป" ถึง​แม้ว่า​อับซาโลม​จะ​พูด​คะยั้นคะยอ แต่​ดาวิด​ก็​ยืนกราน​ไม่​ไป เขา​ยัง​อวยพร​ให้​ด้วย

26 อับซาโลม​จึง​พูด​ว่า "หาก​ไป​ไม่ได้ ขอ​ให้​พี่​อัมโนน​ไป​กับ​พวก​เรา"

ดาวิด​ถาม​ว่า "ทำไม​ต้อง​ให้​อัมโนน​ไป​ด้วย" 27 อับซาโลม​อ้อนวอน​จน​กษัตริย์​อนุญาต​ให้​ลูกชาย​ทุก​คน​รวม​ทั้ง​อัมโนน​ไป​ร่วม​ใน​งาน

28 อับซาโลม​สั่ง​คน​ของ​ตน​ไว้​ว่า "รอ​จน​อัมโนน​เมา​เหล้า​องุ่น และ​เมื่อ​ข้า​พูด​กับ​เจ้า​ว่า ‘ฆ่า​อัมโนน​เสีย’ จาก​นั้น​ก็​จง​ฆ่า​เขา อย่า​กลัว​เลย ข้า​เอง​เป็น​ผู้​บงการ จง​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ​เถิด" 29 ดังนั้น​คน​ของ​อับซาโลม​จึง​จัดการ​กับ​อัมโนน​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​นาย ลูกชาย​องค์​อื่น​ๆ ของ​ดาวิด​ก็​รีบ​ขึ้น​ขี่​ล่อ​หนี​ไป

30 ขณะ​ที่​ลูกชาย​ทั้งหลาย​กำลัง​กลับมา มี​คน​มา​รายงาน​ดาวิด​ว่า "อับซาโลม​สังหาร​ลูกชาย​ทั้งหมด​ไม่​เหลือ​รอด​สัก​คน​เดียว" 31 ดาวิด​ลุกขึ้น ฉีก​เสื้อผ้า​และ​ลง​นอน​กับ​พื้น ทุก​คน​ที่​คอย​รับใช้​ดาวิด​ต่าง​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน

32 แต่​โยนาดับ​ลูกชาย​ของ​ชิเมอาห์ พี่ชาย​ของ​ดาวิด​พูด​ว่า "ขอ​ท่าน​อย่า​ได้​คิดว่า​ลูกชาย​สิ้น​ชีวิต​ทุก​คน มี​อัมโนน​เพียง​คน​เดียว​ที่​สิ้น​ชีวิต อับซาโลม​วางแผน​นี้​ตั้งแต่​วันที่​อัมโนน​ข่มขืน​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​เขา 33 ขอ​กษัตริย์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​อย่า​ได้​ใส่​ใจ​กับ​ข่าว​ที่​ว่า​ลูกชาย​ทุก​คน​ถูก​สังหาร มี​เพียง​อัมโนน​ที่​สิ้น​ชีวิต"

34 ขณะ​เดียวกัน​อับซาโลม​ก็​หนี​ไป

ฝ่าย​ยาม​ที่​ยืน​รักษาการณ์ เห็น​คน​กลุ่ม​ใหญ่​กำลัง​มุ่งหน้า​มา​ทาง​ทิศ​ตะวันตก​ของ​เขา ตาม​เส้นทาง​ข้าง​เนิน​เขา ยาม​จึง​เข้า​มา​บอก​กับ​กษัตริย์​ว่า "ข้าพเจ้า​เห็น​คน​กลุ่ม​ใหญ่​มา​จาก​เมือง​โฮโรนาอิม ทาง​ข้าง​เนิน​เขา"*

35 โยนาดับ​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า "โปรด​มอง​เถิด ลูกชาย​ทั้งหลาย​ของ​กษัตริย์​กำลัง​มา​แล้ว อย่าง​ที่​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน​พูด"

36 กล่าว​ยัง​ไม่​ทัน​ขาด​คำ ลูกชาย​ทั้งหลาย​ก็​มาถึง​และ​พา​กัน​ร่ำไห้​เสียง​ดัง กษัตริย์​ดาวิด​ร่ำไห้ และ​ทุก​คน​ที่​คอย​รับใช้​เขา​ก็​ร่ำไห้​อย่าง​ทุกข์​ใจ​นัก

37 อับซาโลม​หนี​ไป​พบ​ทัลมัย​ลูกชาย​ของ​กษัตริย์​อัมมีฮูด​แห่ง​เกชูร์ ส่วน​ดาวิด​คร่ำครวญ​ถึง​อัมโนน​เป็น​เวลา​หลาย​วัน

38 หลังจาก​อับซาโลม​หนี​ไป​ยัง​เกชูร์​ก็​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​เป็น​เวลา​สาม​ปี 39 เมื่อ​กษัตริย์​ดาวิด​คลาย​ความ​เศร้าโศก​เนื่องจาก​การ​ตาย​ของ​อัมโนน เขา​ก็​ระลึก​ถึง​อับซาโลม