1 ใน​วันที่​สิบ​เดือน​ที่​สิบ​ของ​ปี​ที่​เก้า ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​ข้าพเจ้า​ว่า 2 "บุตร​มนุษย์​เอ๋ย จง​บันทึก​วัน​นี้​ไว้​เพราะ​กษัตริย์​บาบิโลน​ได้​ล้อม​เยรูซาเล็ม​วัน​นี้ 3 จง​พูด​อุปมา​แก่​พวก​ที่​ชอบ​กบฏ​นี้​ว่า พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า

‘จง​ตั้ง​หม้อ​ขึ้น

แล้ว​เท​น้ำ​ใส่

4 ใส่​ชิ้น​เนื้อ​ลง​ไป

ชิ้น​เนื้อ​ดี​ๆ ทั้งหมด​คือ​เนื้อ​สะโพก​และ​เนื้อ​สัน​ขา​หน้า

จง​เลือก​เอา​กระดูก​ชิ้น​ที่​ดี​ที่สุด​ใส่​ให้​เต็ม​หม้อ

5 คัด​แกะ​ตัว​เยี่ยม​สุด​จาก​ฝูง​มา

สุม​ฟืน​ใต้​หม้อ​เพื่อ​ต้ม​กระดูก

ต้ม​ให้​เดือด

และ​เคี่ยว​กระดูก​ใน​หม้อ​นั้น’

6 เพราะ​พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า

‘วิบัติ​แก่​เมือง​ซึ่ง​นอง​เลือด

วิบัติ​แก่​หม้อ​ซึ่ง​บัดนี้​ตะกรัน​เขรอะ

ไม่​หลุด​กะเทาะ​ออก​มา!

จง​เอา​เนื้อ​ออก​มา​ที​ละ​ชิ้น​ๆ

จะ​เอา​ชิ้น​ไหน​มา​ก่อน​ก็​ได้

7 เพราะ​เมือง​นี้​ทำ​ให้​เลือด​นอง​ไป​ทั่ว

เธอ​เท​ลง​บน​หิน​โล่ง​เตียน

ไม่​ได้​เท​ลง​บน​พื้น

เพื่อ​ให้​ฝุ่น​กลบ​ไว้

8 เพื่อ​กระตุ้น​โทสะ​และ​การ​แก้แค้น

เรา​จึง​ทิ้ง​เลือด​ของ​เธอ​บน​หิน​โล่ง​เตียน

เพื่อ​เลือด​นั้น​จะ​ไม่​ถูก​กลบ’

9 ฉะนั้น พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า

‘วิบัติ​แก่​เมือง​ซึ่ง​นอง​เลือด!

เรา​ก็​จะ​สุม​ฟืน​เป็น​กอง​สูง​เช่น​กัน

10 ฉะนั้น จง​สุม​ฟืน​เข้า​ไป

และ​จุด​ไฟ

ใส่​เครื่องเทศ​ต่าง​ๆ​ลง​ไป

ต้ม​เนื้อ​จน​สุก​ดี

และ​เคี่ยว​จน​กระดูก​ไหม้

11 แล้ว​วาง​หม้อ​เปล่า​บน​ถ่าน

จน​มัน​ร้อน​และ​ทองแดง​ระอุ

เพื่อ​ให้​มลทิน​ของ​มัน​ละลาย​ไป

และ​ตะกรัน​หนา​จะ​ถูก​เผา​ไหม้​ไป​หมด

12 แต่ก็​เสีย​แรง​เปล่า

แม้​ไฟ​จะ​ร้อน

ตะกรัน​หนา​ของ​มัน​ก็​ไม่​กะเทาะ​ไป

13 ขี้​ตะกรัน​ของ​เจ้า​คือ​ความ​สำส่อน เพราะ​เรา​พยายาม​ชำระ​เจ้า แต่​เจ้า​ก็​ไม่​อาจ​ชำระ​จาก​มลทิน​ได้ เจ้า​จะ​ไม่​สะอาด​อีก​จนกว่า​โทสะ​ที่​เรา​มี​ต่อ​เจ้า​สงบ​ลง’

14 เรา​ผู้​เป็น​พระยาห์เวห์​ได้​ลั่น​วาจา​ไว้ ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​เรา​จะ​ลงมือ เรา​จะ​ไม่​ยั้ง​มือ เรา​จะ​ไม่​เห็น​ใจ​หรือ​เวทนา​สงสาร เจ้า​จะ​ถูก​พิพากษา​ตาม​การ​ประพฤติ​และ​การ​กระทำ​ของ​เจ้า พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​ประกาศ​ดังนั้น"

15 ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​ข้าพเจ้า​ว่า 16 "บุตร​มนุษย์​เอ๋ย เรา​จะ​พราก​แก้วตา​ดวงใจ​ของ​เจ้า​ไป​ใน​พริบตา​เดียว แต่​อย่า​คร่ำครวญ​ร่ำไห้​หรือ​หลั่ง​น้ำตา 17 จง​ถอน​ใจ​เงียบ​ๆ อย่า​ไว้ทุกข์​แก่​ผู้​ตาย จง​โพก​ผ้า​ไว้​และ​สวม​รองเท้า อย่า​เอา​ผ้า​คลุม​หนวด​เครา​หรือ​กิน​อาหาร​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ผู้​ไว้ทุกข์"

18 ข้าพเจ้า​จึง​แจ้ง​คน​ทั้งหลาย​ตาม​นั้น​ใน​ตอน​เช้า ครั้น​ตกเย็น​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​สิ้น​ชีวิต เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ข้าพเจ้า​จึง​ทำ​ตาม​ที่​พระเจ้า​สั่ง​ไว้

19 คน​ทั้งหลาย​ก็​ถาม​ข้าพเจ้า​ว่า "จะ​ไม่​บอก​หรือ​ว่า​สิ่ง​เหล่า​นี้​เกี่ยวข้อง​กับ​พวก​เรา​อย่างไร ทำไม​ท่าน​จึง​ทำ​ตัว​แบบ​นี้"

20 ข้าพเจ้า​จึง​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า "ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ดังนี้​ว่า 21 จง​พูด​กับ​ประชาชน​อิสราเอล​ว่า ‘พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต​พูด​ดังนี้​ว่า เรา​จะ​ย่ำยี​สถาน​นมัสการ​ของ​เรา​อัน​เป็น​ที่​มั่น​ซึ่ง​เจ้า​ภูมิใจ และ​เป็น​แก้วตา​ดวงใจ​ที่​เจ้า​แสน​รัก​นั้น ลูกชาย​ลูกสาว​ที่​เจ้า​ทิ้ง​ไว้​เบื้อง​หลัง​จะ​ล้ม​ตาย​ด้วย​ดาบ 22 แล้ว​เจ้า​จะ​ทำ​เหมือน​ที่​เอเสเคียล​ได้​ทำ เจ้า​จะ​ไม่​เอา​ผ้า​คลุม​หนวด​เครา​หรือ​กิน​อาหาร​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ผู้​ไว้ทุกข์ 23 เจ้า​จะ​โพก​ผ้า​และ​สวม​รองเท้า เจ้า​จะ​ไม่​คร่ำครวญ​หรือ​ร้องไห้ แต่​จะ​ทรุดโทรม​ไป​เพราะ*​บาป​ของ​เจ้า​และ​โอดครวญ​ด้วยกัน 24 เอเสเคียล​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​เจ้า เจ้า​จะ​ทำ​อย่าง​ที่​เขา​ได้​ทำ เมื่อ​เหตุการณ์​นี้​เกิดขึ้น เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​องค์เจ้าชีวิต’

25 สำหรับ​เจ้า บุตร​มนุษย์​เอ๋ย ใน​วันที่​เรา​ริบ​ที่​มั่น​ของ​พวก​เขา​ไป อัน​เป็น​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ชื่นชม​และ​ภูมิใจ และ​เป็น​สิ่ง​ชื่น​ตา​ชื่นใจ​ใฝ่​ปรารถนา​ของ​พวก​เขา พร้อม​ทั้ง​ลูก​ชาย​ลูก​สาว​ของ​พวก​เขา​ด้วย 26 ใน​วัน​นั้น​ผู้​ลี้​ภัย​จะ​มา​แจ้ง​ข่าว​เจ้า 27 ถึง​ตอน​นั้น​ปาก​ของ​เจ้า​จะ​เปิด​ออก เจ้า​จะ​พูด​กับ​พวก​เขา​และ​จะ​ไม่​เป็น​ใบ้​อีก​ต่อไป ฉะนั้น​เจ้า​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​พวก​เขา และ​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์"