1 "เมื่อเจ้าแบ่งสรรดินแดนกรรมสิทธิ์ จงถวายที่ดินส่วนหนึ่งแด่พระยาห์เวห์เป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ยาว 25,000 คิวบิท และกว้าง 20,000 และ 5 และ 48:9) ฉบับภาษาฮีบรูว่า 10,000 คิวบิท คิวบิท ทั้งเขตแดนนั้นจะเป็นที่บริสุทธิ์ 2 ในบริเวณนี้ให้มีที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสกว้างยาวด้านละ 500 คิวบิท เพื่อเป็นสถานนมัสการและมีที่ว่างโดยรอบเป็นระยะ 50 คิวบิท 3 ในเขตศักดิ์สิทธิ์นี้ จงวัดที่แบ่งออกมาให้ได้ขนาดยาว 25,000 คิวบิท กว้าง 10,000 คิวบิท ในบริเวณนี้จะเป็นสถานนมัสการคือสถานศักดิ์สิทธิ์ที่สุด 4 จะเป็นเขตแดนอันศักดิ์สิทธิ์สำหรับบรรดาปุโรหิต ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในสถานนมัสการ และเข้าปรนนิบัติรับใช้อยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ใช้เป็นที่สำหรับบ้านเรือนของปุโรหิตและสถานศักดิ์สิทธิ์ของสถานนมัสการ 5 อีกส่วนซึ่งยาว 25,000 คิวบิท และกว้าง 10,000 คิวบิท เป็นของคนเลวีซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในวิหาร มอบให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเขาที่จะสร้างบ้านเมืองเพื่ออยู่อาศัย
6 เจ้าจงมอบที่กว้าง 5,000 คิวบิทยาว 25,000 คิวบิท ต่อจากเขตศักดิ์สิทธิ์ให้เป็นส่วนของเมืองนั้น ที่นี่จะเป็นของอิสราเอลทั้งหมด
7 ที่ดินแต่ละข้างของเนื้อที่เขตศักดิ์สิทธิ์และทรัพย์สมบัติของเมืองยกให้เป็นของเจ้านาย ทอดออกไปทางตะวันตกและตะวันออก ตลอดความยาวของพรมแดนตะวันตกจดตะวันออกเทียบเท่ากับส่วนที่ยกให้ตระกูลหนึ่ง 8 ที่ดินนี้จะเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้านายในอิสราเอล และเจ้านายเหล่านั้นจะได้ไม่กดขี่ประชาชนของเราอีกต่อไป แต่จะยอมให้ชนอิสราเอลครอบครองดินแดนตามตระกูลต่างๆ
9 พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘พวกเจ้านายของอิสราเอล เจ้าทำเกินมากพอแล้ว! จงเลิกกดขี่ทารุณแล้วทำสิ่งที่ถูกต้อง ยุติธรรม หยุดไล่ประชาชนของเราไปจากที่ของเขา’ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น 10 ‘จงใช้เครื่องชั่งที่เที่ยงตรง เอฟาห์ /และบัทที่เที่ยงตรง 11 เอฟาห์จะเท่ากับบัท คือทั้งเอฟาห์และบัทเท่ากับหนึ่งในสิบโฮเมอร์ โฮเมอร์เป็นหน่วยมาตรฐานของการตวงทั้งของแห้งและของเหลว 12 1 เชเขล เท่ากับ 20 เกราห์ 20 เชเขล รวมกับ 25 เชเขล รวมกับ 15 เชเขล จะเท่ากับ 1 มินา
13 ของถวายพิเศษที่เจ้าต้องนำมาให้คือ ข้าวสาลีหนึ่งในหกเอฟาห์จากทุกหนึ่งโฮเมอร์ ข้าวบาร์เลย์ก็หนึ่งในหกเอฟาห์จากทุกหนึ่งโฮเมอร์ 14 ส่วนน้ำมันมะกอกตวงด้วยหน่วยบัท คือหนึ่งในสิบบัทจากทุกหนึ่งโคร์ (ซึ่งเท่ากับหนึ่งโฮเมอร์หรือสิบบัท) 15 คัดแกะหนึ่งตัวจากทุกสองร้อยตัว จากทุ่งหญ้าอันอุดมของอิสราเอล สิ่งเหล่านี้จะใช้เป็นธัญบูชา เครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพเพื่อลบบาปสำหรับประชาชน’ พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตประกาศดังนั้น 16 ประชาชนทั้งหมดจะต้องนำของถวายพิเศษนี้มาสำหรับเจ้านายของอิสราเอล 17 เจ้านายมีหน้าที่จะต้องจัดเตรียมเครื่องเผาบูชา ธัญบูชา และเครื่องดื่มบูชาที่ใช้ในงานเทศกาล งานวันขึ้นหนึ่งค่ำและวันสะบาโต คือเทศกาลทั้งหมดที่กำหนดไว้ของชาวอิสราเอล เขาจะจัดเครื่องบูชาไถ่บาป,22,23 และ 25 ธัญบูชา เครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ เพื่อลบบาปของชาวอิสราเอล
18 พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดดังนี้ว่า ‘ในวันที่หนึ่งเดือนหนึ่ง เจ้าจงเอาวัวหนุ่มที่ไร้ตำหนิมาเพื่อชำระสถานนมัสการ 19 ให้ปุโรหิตเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปทาที่เสาประตูวิหาร ที่มุมทั้งสี่ของแท่นบูชา และที่เสาประตูของลานชั้นใน 20 จงทำอย่างนี้อีกในวันที่เจ็ดของเดือนนั้น เป็นการลบมลทินของวิหาร เพื่อคนที่ทำบาปโดยไม่เจตนาหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์
21 ในวันที่สิบสี่เดือนที่หนึ่ง จงถือเทศกาลปัสกา เจ้าจะกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เป็นเวลาเจ็ดวันช่วงเทศกาล 22 ในวันนั้น เจ้านายจะถวายวัวหนุ่มเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับทั้งตัวเขาเองและประชาชนทั้งหมด 23 ทุกวันตลอดเจ็ดวันของเทศกาล เขาจะถวายวัวหนุ่มเจ็ดตัว และแกะผู้เจ็ดตัวที่ไม่มีตำหนิ เป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวถวายพระยาห์เวห์ และถวายแพะผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป 24 เขาจะจัดธัญบูชาควบคู่โดยใช้แป้งหนึ่งเอฟาห์ต่อวัวหนุ่มหนึ่งตัว และหนึ่งเอฟาห์ต่อแกะผู้หนึ่งตัว พร้อมทั้งน้ำมันมะกอกหนึ่งฮิน ต่อแป้งหนึ่งเอฟาห์
25 ตลอดเจ็ดวันของเทศกาลนั้น ซึ่งเริ่มในวันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ด ให้เขาจัดเตรียมเครื่องบูชาไถ่บาป เครื่องเผาบูชาทั้งตัว ธัญบูชา และน้ำมันแบบเดียวกัน’ "
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)