ความฝันของโยเซฟ
1 ยาโคบอาศัยอยู่ในดินแดนที่พ่อของเขาเคยอยู่ คือดินแดนคานาอัน
2 นี่คือเรื่องราวเชื้อสายของยาโคบ
เมื่อโยเซฟอายุสิบเจ็ดปี เขาไปเลี้ยงสัตว์กับพวกพี่ชาย คือบรรดาลูกของบิลฮาห์และลูกของศิลปาห์ ซึ่งเป็นภรรยาของพ่อ โยเซฟเอาความผิดของพี่ชายมาเล่าให้พ่อฟัง
3 อิสราเอลรักโยเซฟมากกว่าลูกชายคนอื่น เพราะโยเซฟเกิดตอนที่เขาอายุมากแล้ว เขาทำเสื้อคลุมอันงดงาม37:3 ความหมายของคำภาษาฮีบรูไม่สามารถระบุได้แน่ชัด เช่นเดียวกับข้อ 23 และ 32ให้โยเซฟ 4 เมื่อพวกพี่ชายเห็นว่าพ่อรักโยเซฟมากกว่า จึงเกลียดโยเซฟและไม่พูดดีด้วย
5 ครั้งหนึ่งโยเซฟฝัน และเมื่อเล่าความฝันให้พวกพี่ฟัง พวกเขาก็ยิ่งเกลียดโยเซฟมากขึ้น 6 โยเซฟพูดว่า "มาฟังสิ่งที่ฉันฝันสิ 7 พวกเรากำลังมัดฟ่อนข้าวกันในทุ่งนา ทันใดนั้นฟ่อนข้าวของฉันก็ตั้งตรง ขณะที่ฟ่อนข้าวของพวกพี่มาห้อมล้อม และคำนับฟ่อนข้าวของฉัน"
8 พวกพี่ชายจึงพูดว่า "เจ้าคิดจะปกครองพวกเราหรือ เจ้าจะปกครองพวกเราแน่หรือ" พวกเขาก็ยิ่งเกลียดโยเซฟมากขึ้นเพราะความฝันและสิ่งที่เขาพูด
9 ต่อมาโยเซฟก็ฝันอีก และเล่าให้พวกพี่ชายฟังว่า "ฟังสิ ฉันฝันอีกแล้ว และคราวนี้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ กับดาวสิบเอ็ดดวงน้อมคำนับฉัน"
10 เมื่อเขาเล่าให้พ่อกับพวกพี่ชายฟัง พ่อก็ตำหนิว่า "นี่เจ้าฝันอะไร แม่กับพ่อและพี่น้องของเจ้าจะกราบลงถึงดินต่อหน้าเจ้างั้นหรือ" 11 พวกพี่ชายอิจฉาโยเซฟ แต่พ่อของเขาเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ
พวกพี่ชายขายโยเซฟ
12 วันหนึ่งพวกพี่ของโยเซฟต้อนฝูงสัตว์ไปเลี้ยงใกล้เมืองเชเคม 13 อิสราเอลเรียกโยเซฟมาสั่งว่า "เจ้าก็รู้แล้วว่าพวกพี่ชายเจ้าออกไปเลี้ยงสัตว์ใกล้เมืองเชเคม มาเถอะ เราจะส่งเจ้าไปหาพวกเขา"
เขาตอบว่า "ได้ขอรับ"
14 อิสราเอลจึงพูดกับโยเซฟว่า "จงไปดูว่าพวกพี่ของเจ้าและฝูงสัตว์เป็นอย่างไรบ้าง แล้วกลับมาบอกพ่อ" แล้วอิสราเอลก็ส่งเขาไปจากหุบเขาเฮโบรน
เมื่อโยเซฟมาถึงเมืองเชเคม 15 ชายคนหนึ่งเห็นเขาเดินวนเวียนอยู่ในทุ่ง จึงถามว่า "เจ้ากำลังหาอะไร"
16 เขาตอบว่า "ฉันกำลังหาพวกพี่ชายของฉัน ท่านรู้ไหมว่าพวกเขาเลี้ยงสัตว์อยู่ที่ไหน"
17 ชายคนนั้นตอบว่า "พวกเขาไปจากที่นี่แล้ว ข้าได้ยินพวกเขาพูดกันว่า ‘ไปเมืองโดธานกันเถอะ’ "
โยเซฟจึงตามพวกพี่ชายไป และพบพวกเขาใกล้โดธาน 18 เมื่อพวกเขาเห็นโยเซฟแต่ไกล จึงคบคิดกันจะฆ่าโยเซฟก่อนที่เขาจะมาถึง
19 พวกเขาพูดกันว่า "เจ้าคนช่างฝันมานั่นแล้ว! 20 เร็วเข้า ให้เราฆ่ามัน และโยนมันทิ้งลงบ่อสักบ่อหนึ่ง แล้วบอกว่าสัตว์ดุร้ายขย้ำกิน จะได้เห็นกันว่าฝันของมันจะเป็นอย่างไร"
21 เมื่อรูเบนได้ยินก็พยายามช่วยโยเซฟให้พ้นเงื้อมมือของพี่น้อง เขาพูดว่า "อย่าเอาชีวิตเขาเลย" 22 รูเบนพูดอีกว่า "อย่าให้ต้องหลั่งเลือดเลย โยนเขาลงไปในบ่อนี้ ทิ้งไว้ในถิ่นทุรกันดาร อย่าทำอะไรเขาเลย" รูเบนพูดเช่นนี้เพื่อจะช่วยโยเซฟและพากลับไปหาพ่อ
23 เมื่อโยเซฟมาถึง พวกพี่ชายจึงกระชากเสื้อคลุมอันงดงามของเขาออก 24 แล้วจับโยนลงไปในบ่อร้างซึ่งไม่มีน้ำ
25 ขณะที่นั่งลงกินอาหาร พวกเขาเงยหน้าขึ้น และเห็นกองคาราวานของคนอิชมาเอลมาจากกิเลอาด มีฝูงอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ยางไม้ มดยอบ และกำลังมุ่งหน้าไปอียิปต์
26 ยูดาห์จึงพูดกับพี่น้องว่า "เราจะได้อะไร ถ้าเราฆ่าน้องแล้วกลบเกลื่อนเรื่องนี้ 27 เราขายโยเซฟให้พวกอิชมาเอลกันเถอะ อย่าทำอะไรเขาเลย ถึงอย่างไรเขาก็เป็นน้องของเรา เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา" พวกพี่น้องก็เห็นด้วย
28 ดังนั้นเมื่อพวกพ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมา พวกพี่จึงดึงโยเซฟขึ้นจากบ่อ แล้วขายเขาเป็นเงิน 20 เชเขล37:28 นั่นคือ ประมาณ 230 กรัม ให้กับคนอิชมาเอล และเขาผู้ก็พาโยเซฟไปอียิปต์
29 เมื่อรูเบนกลับมาที่บ่อน้ำแล้วไม่พบโยเซฟ เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน 30 เขากลับมาหาน้องๆ และพูดว่า "เด็กนั้นไม่อยู่เสียแล้ว! พี่จะทำอย่างไรดี"
31 พวกเขาจึงฆ่าแพะแล้วเอาเสื้อคลุมของโยเซฟจุ่มเลือด 32 พวกเขาเอาเสื้อคลุมตัวงามนั้นกลับไปให้พ่อ และบอกว่า "พวกเราพบเสื้อตัวนี้ ตรวจดูเถิดว่าใช่เสื้อคลุมของลูกชายพ่อหรือไม่"
33 ยาโคบจำเสื้อได้จึงพูดว่า "นี่เป็นเสื้อคลุมของลูกพ่อ! สัตว์ร้ายได้ขย้ำเขาเสียแล้ว โยเซฟคงถูกฉีกออกเป็นชิ้นแน่ๆ"
34 แล้วยาโคบฉีกเสื้อผ้าของตน สวมผ้ากระสอบ และคร่ำครวญถึงลูกชายหลายวัน 35 ลูกชายหญิงทุกคนมาปลอบโยนเขา แต่เขาก็ไม่ฟังคำปลอบโยนและพูดว่า "อย่าเลย พ่อจะคร่ำครวญไปจนกว่าจะลงไปหาลูกของพ่อในแดนคนตาย" พ่อของโยเซฟก็ร้องไห้อาลัยถึงเขา
36 ในขณะเดียวกันนั้นที่อียิปต์ คนมีเดียน37:36 ฉบับเบญจบรรณของชาวสะมาเรีย ฉบับ LXX ฉบับวัลเกตและฉบับซีรีแอค (ดูข้อ 28) ฉบับมาโซเรติคว่า คนเมดานได้ขายโยเซฟให้กับโปทิฟาร์ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ซึ่งเป็นขุนนางคนหนึ่งของฟาโรห์
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)