5 และท่านลืมไปหมดแล้วถึงถ้อยคำให้กำลังใจที่พูดกับท่านเหมือนพ่อพูดกับลูกว่า
"ลูกเอ๋ย อย่าละเลยการฝึกวินัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า
อย่าท้อใจเมื่อพระองค์ว่ากล่าวท่าน
6 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าฝึกวินัยคนที่พระองค์รัก
และสั่งสอนทุกคนที่รับเป็นลูก"12:5,6 สภษ.3:11,12 (ดูฉบับ LXX)
7 จงสู้ทนความทุกข์ยากว่าเป็นการฝึก เพราะพระเจ้าปฏิบัติต่อท่านเหมือนเป็นลูกของพระองค์ มีลูกคนไหนบ้างที่พ่อไม่เคยสั่งสอน 8 ถ้าท่านไม่ถูกฝึกเหมือนคนอื่น ท่านก็เป็นลูกนอกกฎหมาย ไม่ใช่ลูกแท้ๆ 9 เราทุกคนมีพ่อที่เป็นมนุษย์ที่ฝึกเรา และเราก็เคารพท่าน ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดเราควรเชื่อฟังพระบิดาแห่งจิตวิญญาณและมีชีวิตอยู่ต่อไป! 10 พ่อของเราฝึกเราชั่วระยะหนึ่งตามที่เขาคิดว่าดีที่สุด แต่พระเจ้าฝึกเราเพื่อประโยชน์ของเรา เพื่อให้เรามีส่วนในความบริสุทธิ์ของพระองค์ 11 ไม่มีการฝึกไหนดูน่ายินดีในเวลานั้น มีแต่จะเจ็บปวด แต่ภายหลังจะเกิดผลเป็นความชอบธรรมและสันติสุขสำหรับคนที่ได้รับการฝึก
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)