*คือ​ข้อ 3:33-38 และ​ข้อ 4:7-23 คือ​ข้อ 4:1-17 1 สันบาลลัท​โกรธ​จัด​เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​พวก​เรา​กำลัง​สร้าง​กำแพง​ขึ้น​ใหม่ เขา​สบประมาท​ชาว​ยิว 2 เขา​ถากถาง​พวก​เรา​ต่อหน้า​เพื่อน​พ้อง​และ​กองทัพ​สะมาเรีย​ว่า "ชาว​ยิว​กระจอก​พวก​นี้​กำลัง​ทำ​อะไร​อยู่ จะ​ซ่อม​กำแพง​หรือ จะ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​หรือ จะ​สร้าง​เสร็จ​ใน​วัน​เดียว​หรือ จะ​เอา​หิน​ไหม้​ดำ​จาก​กอง​ขยะ​กลับ​มา​ใช้​อีก​หรือ"

3 โทบียาห์​ชาว​อัมโมน​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​ๆ เขา​เอ่ย​ขึ้น​ว่า "ให้​สุนัข​จิ้งจอก​แค่​ตัว​เดียว​ปีน​ขึ้น​ไป กำแพง​ก็​จะ​พัง​ครืน​ลง​มา!"

4 พระเจ้า​ของ​เรา​ทั้งหลาย โปรด​ฟัง​เรา​เถิด เพราะ​พวก​เรา​ถูก​เย้ยหยัน ขอให้​คำ​ดูถูก​ของ​พวก​เขา​ย้อน​ตก​ใส่​ศีรษะ​เขา​เอง ขอ​ส่ง​พวก​เขา​ไป​เหมือน​ของ​ที่​ถูก​ปล้น​ใน​แผ่นดิน​ที่​เขา​ไป​เป็น​เชลย 5 ขอ​อย่า​เพิกเฉย​ต่อ​ความ​ผิด​ของ​เขา​หรือ​ลบล้าง​บาป​ของ​เขา​ให้​พ้น​จาก​สายตา​ของ​พระองค์ เพราะ​พวก​เขา​หยาม​หน้า*บรรดา​ผู้​สร้าง​กำแพง

6 ใน​ที่สุด​กำแพง​ก็​เสร็จ​สูง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​ความ​สูง​เดิม เพราะ​ประชาชน​ทำงาน​อย่าง​สุดใจ

7 แต่​เมื่อ​สันบาลลัท โทบียาห์ ชาว​อาหรับ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​อัชโดด​ได้ยิน​ว่า​งาน​ซ่อมแซม​กำแพง​เมือง​เยรูซาเล็ม​คืบ​หน้า​ไป และ​ช่อง​โหว่​ใน​กำแพง​ก็​ถูก​อุด​หมด​แล้ว พวก​เขา​ก็​โกรธ​จัด 8 พวก​เขา​คบ​คิด​กัน​จะ​ยก​พวก​มา​สู้​กับ​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ก่อ​ความ​วุ่นวาย 9 แต่​เรา​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​ตั้ง​ยาม​ดูแล​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน​เพื่อ​รับ​มือ​กับ​การ​คุกคาม

10 ขณะ​เดียวกัน​ประชาชน​ใน​ยูดาห์​พูด​ว่า "คน​งาน​หมด​แรง​แล้ว และ​มี​ซาก​ปรักหักพัง​มาก​จน​เรา​ไม่​สามารถ​จะ​สร้าง​กำแพง​ขึ้น​ใหม่​ได้"

11 ศัตรู​ของ​เรา​ก็​พูด​ว่า "เรา​จะ​ไป​อยู่​ใน​หมู่​พวก​เขา​ก่อน​ที่​เขา​จะ​รู้​ตัว​หรือ​เห็น​เรา พวก​เรา​จะ​ฆ่า​เขา​และ​งาน​จะ​ได้​หยุด​ลง"

12 และ​ชาว​ยิว​ที่​อาศัย​อยู่​ใกล้​ๆ มา​บอก​เรา​สิบ​กว่า​ครั้ง​ว่า "ไม่​ว่า​พวก​ท่าน​จะ​หัน​ไป​ทาง​ไหน พวก​เขา​ก็​จะ​โจมตี​เรา"

13 ดังนั้น​ข้าพเจ้า​จึง​วาง​ทหาร​ยาม​จาก​แต่​ละ​ครอบครัว​ไว้​หลัง​กำแพง ตรง​จุด​ต่าง​ๆ ที่​ต่ำ​ที่สุด​ที่​เป็น​ช่อง​โหว่ และ​ให้​ถือ​ดาบ หอก และ​ธนู​ไว้ 14 หลังจาก​ดูแล​ตรวจตรา​แล้ว ข้าพเจ้า​ยืน​ขึ้น​กล่าว​กับ​พวก​ขุนนาง ข้าราชการ และ​ประชาชน​อื่น​ๆ ว่า "อย่า​กลัว​พวก​นั้น จง​ระลึก​ถึง​พระยาห์เวห์​ผู้​ยิ่งใหญ่​และ​น่า​เกรงขาม จง​ต่อสู้​เพื่อ​พี่น้อง ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และ​บ้าน​ของ​ท่าน​เถิด"

15 เมื่อ​ศัตรู​ของ​เรา​ได้​ข่าว​ว่า​เรา​ล่วงรู้​แผนการ​ของ​เขา​และ​รู้​ว่า​พระเจ้า​ขัดขวาง​เขา เรา​ทุก​คน​กลับ​มา​ที่​กำแพง​เพื่อ​ทำงาน​ของ​ตน

16 ตั้งแต่​วัน​นั้น คน​ของ​ข้าพเจ้า​ครึ่ง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก โล่ ธนู และ​สวม​เสื้อ​เกราะ พวก​นาย​ทหาร​ยืน​คุ้มกัน​อยู่​หลัง​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด 17 ซึ่ง​ก่อ​กำแพง​อยู่ คน​งาน​ขน​วัสดุ​ทำงาน​ด้วย​มือ​ข้าง​หนึ่ง มือ​อีก​ข้าง​ถือ​อาวุธ 18 ช่าง​ก่อ​แต่ละ​คน​สะพาย​ดาบ​อยู่​ข้าง​ตัว​ขณะ​ทำงาน ส่วน​คน​เป่า​เขา​สัตว์​อยู่​ข้าง​ข้าพเจ้า

19 ข้าพเจ้า​จึง​กล่าว​กับ​พวก​ขุนนาง ข้าราชการ และ​ประชาชน​อื่น​ๆ ว่า "งาน​ขยาย​ออก​ไป​มาก และ​พวก​เรา​ก็​อยู่​ห่าง​กัน​ไป​ตลอด​แนว​กำแพง 20 เมื่อใด​ที่​ท่าน​ได้ยิน​เสียง​เป่า​แตร ให้​รีบ​มา​รวม​ตัว​กับ​พวก​เรา​ที่​นั่น พระเจ้า​ของ​พวก​เรา​จะ​ต่อสู้​เพื่อ​เรา!"

21 ดังนั้น​พวก​เรา​จึง​ทำงาน​ต่อ​ไป โดย​มี​คน​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก​คอย​ระวัง​ภัย​ตั้ง​แต่​รุ่งสาง​จน​ค่ำ​มืด 22 เวลา​นั้น​ข้าพเจ้า​บอก​กับ​ประชาชน​ด้วย​ว่า "ให้​ทุก​คน​กับ​ผู้​ช่วย​ของ​เขา​มา​ค้าง​คืน​ใน​เยรูซาเล็ม เพื่อ​จะ​ได้​เฝ้า​ยาม​ตอน​กลางคืน และ​ทำ​งาน​ตอน​กลางวัน" 23 ไม่ว่า​ข้าพเจ้า​หรือ​พี่น้อง คน​ของ​ข้าพเจ้า​หรือ​ยาม​ที่​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า ไม่​มี​ใคร​ถอด​เสื้อผ้า​เลย และ​ทุก​คน​มี​อาวุธ​ติด​ตัว​ตลอด​เวลา ไม่​เว้น​แม้​เวลา​ไป​เอา​น้ำ*