1 พวกผู้ชายกับภรรยาก็โวยวายกับเพื่อนชาวยิวกันใหญ่ 2 บางคนพูดว่า "พวกเรารวมทั้งลูกชายลูกสาวของเรามีจำนวนมาก เราต้องขวนขวายหาอาหารเพื่อจะมีข้าวกินประทังชีวิต"
3 บางคนก็พูดว่า "เราต้องจำนองบ้าน ที่นา และสวนองุ่น เพื่อแลกเมล็ดข้าวในช่วงกันดารอาหาร"
4 บางคนก็ยังพูดว่า "เราต้องกู้ยืมเงินเพื่อเสียภาษีที่นาและสวนองุ่นให้กษัตริย์ 5 ถึงแม้ว่าเราจะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกันกับเพื่อนชาวยิวของเรา และถึงแม้ลูกของเราก็ดีพอๆ กับลูกของพวกเขา แต่เราต้องให้ลูกชายลูกสาวของเราเป็นทาส ลูกสาวของเราบางคนกลายเป็นทาสโดยที่เราไม่มีทางไถ่ตัวคืน เพราะเรือกสวนไร่นาของเราตกเป็นของคนอื่นแล้ว"
6 ข้าพเจ้าโกรธมากที่ได้ยินเช่นนี้ 7 เมื่อใคร่ครวญเรื่องนี้แล้ว ข้าพเจ้าก็ต่อว่าขุนนางและข้าราชบริพารว่า "พวกท่านคิดดอกเบี้ยกับประชาชนของตนเอง!" ข้าพเจ้าจึงเรียกประชุมใหญ่เพื่อจัดการกับคนพวกนี้ 8 ข้าพเจ้าพูดกับพวกเขาว่า "เราต้องทำทุกวิถีทางเพื่อไถ่เพื่อนชาวยิวของเราที่ถูกขายให้คนต่างชาติกลับคืนมา แต่นี่พวกท่านกลับขายประชาชนของตัวเอง เพียงเพื่อให้พวกเขาถูกขายกลับมาให้เรา!" คนเหล่านั้นก็นิ่งเงียบพูดอะไรไม่ออก
9 ข้าพเจ้าจึงพูดต่อไปว่า "สิ่งที่พวกท่านทำอยู่นี้ไม่ถูกต้อง ท่านควรจะดำเนินชีวิตด้วยความยำเกรงพระเจ้าของพวกเราไม่ใช่หรือ จะได้ไม่เป็นที่ตำหนิติเตียนของศัตรูต่างชาติ 10 ข้าพเจ้ากับพี่น้อง และคนของข้าพเจ้าก็ให้คนยืมเงิน ยืมข้าว จงเลิกคิดดอกเบี้ยอย่างนี้! 11 จงคืนที่นา สวนองุ่น สวนมะกอก และบ้านเรือนให้เขาทันที ทั้งดอกเบี้ยที่ท่านเก็บ ไม่ว่าจะเป็นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของเงิน ข้าว เหล้าองุ่นใหม่ หรือน้ำมันมะกอก"
12 พวกเขาตอบว่า "เราจะคืนให้และจะไม่เรียกร้องสิ่งใดจากพวกเขาอีก เราจะทำตามที่ท่านบอก"
ข้าพเจ้าจึงเรียกบรรดาปุโรหิตมา และให้ขุนนางและข้าราชการเหล่านี้สาบานว่าจะทำตามที่สัญญาไว้ 13 แล้วข้าพเจ้ายังสะบัดชายเสื้อคลุมของข้าพเจ้าและลั่นวาจาว่า "ใครไม่รักษาคำสัญญานี้ ขอให้พระเจ้าสลัดบ้านและทรัพย์สินของพวกเขาออกไปอย่างนี้ ให้เขาถูกสลัดออกไปจนหมดตัว!"
แล้วประชาชนทั้งหมดขานรับว่า "อาเมน" และสรรเสริญพระยาห์เวห์ คนทั้งหลายก็ทำตามที่สัญญาไว้
14 ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดสิบสองปีที่ข้าพเจ้าเป็นผู้ว่าการยูดาห์ ตั้งแต่ปีที่ยี่สิบถึงปีที่สามสิบสองแห่งรัชกาลกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส ตัวข้าพเจ้าหรือพี่น้องไม่ได้รับส่วนแบ่งอาหารของผู้ว่าการเลย 15 ผู้ว่าการคนอื่นๆ ก่อนหน้าข้าพเจ้าได้เบียดเบียนประชาชน เรียกร้องเอาเงินหนัก 40 เชเขลนอกเหนือจากอาหารและเหล้าองุ่น ลูกน้องก็วางอำนาจเหนือประชาชน แต่ข้าพเจ้ายำเกรงพระเจ้าจึงไม่ทำเช่นนั้น 16 ข้าพเจ้ากลับทุ่มเทให้กับงานสร้างกำแพง คนทั้งหมดของข้าพเจ้าก็ชุมนุมกันอยู่ที่นั่นเพื่อทำงาน เราไม่ได้คิดหาจับจองที่ดิน
17 ยิ่งกว่านั้น มีคนยิวและเจ้าหน้าที่รวม 150 คนร่วมโต๊ะกับข้าพเจ้าเป็นประจำ นอกเหนือจากคนจากชนชาติต่างๆ โดยรอบที่มาหาพวกเรา 18 แต่ละวันต้องจัดเตรียมวัวผู้หนึ่งตัว แกะอ้วนหกตัว และเป็ดไก่จำนวนหนึ่งให้ข้าพเจ้า และทุกสิบวันมีเหล้าองุ่นทุกชนิดมากมาย แต่ข้าพเจ้าก็ไม่เคยเรียกร้องส่วนแบ่งอาหารของผู้ว่าการจากประชาชน เพราะพวกเขาเองก็เดือดร้อนอยู่แล้ว
19 พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าด้วยความโปรดปราน สำหรับทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ทำเพื่อคนเหล่านี้
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)