1 ในวันที่ยี่สิบสี่ของเดือนเดียวกัน ชาวอิสราเอลมาชุมนุมกัน ถืออดอาหาร สวมเสื้อผ้ากระสอบ และโปรยฝุ่นบนศีรษะ 2 ลูกหลานชาวอิสราเอลได้แยกตัวออกจากชาวต่างชาติทั้งปวง พวกเขายืนประจำที่และสารภาพบาปของตน และบาปของบรรพบุรุษของเขา 3 พวกเขายืนอยู่กับที่และอ่านกฎบัญญัติของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาเป็นเวลาสามชั่วโมง และอีกสามชั่วโมงสารภาพบาปและนมัสการพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา 4 คนเลวีบางคนได้แก่ เยชูอา บานี ขัดมีเอล เชบานิยาห์ บุนนี เชเรบิยาห์ บานี และเคนานี ยืนอยู่บนบันไดสำหรับคนเลวี พวกเขาร้องด้วยเสียงดังต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา 5 และคนเลวีได้แก่ เยชูอา ขัดมีเอล บานี ฮาชับเนยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดียาห์ เชบานิยาห์ และเปธาหิยาห์ กล่าวว่า "จงยืนขึ้นสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านผู้ดำรงอยู่ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนนิรันดร์กาล
ขอสรรเสริญนามอันสูงส่งของพระองค์ ขอให้เป็นที่ยกย่องเหนือคำอวยพรและการสรรเสริญทั้งปวง 6 พระองค์ผู้เดียวเป็นพระยาห์เวห์ พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์ สร้างแม้กระทั่งฟ้าสวรรค์สูงสุดและดาวทั้งปวงในฟากฟ้า สร้างแผ่นดินโลก ท้องทะเล และทุกสิ่งในนั้น พระองค์มอบชีวิตแก่ทุกสิ่ง และชาวสวรรค์นมัสการพระองค์
7 พระองค์เป็นพระเจ้าพระยาห์เวห์ ผู้เลือกสรรอับรามและนำเขาออกมาจากเมืองเออร์ของชาวเคลเดียและมอบนามแก่เขาว่าอับราฮัม 8 พระองค์เห็นว่าเขามีใจซื่อสัตย์ต่อพระองค์ และทำพันธสัญญากับเขาว่าจะมอบดินแดนของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวเยบุส และชาวเกอร์กาชีแก่เชื้อสายของเขา พระองค์ทำตามสัญญาเพราะพระองค์ชอบธรรม
9 พระองค์มองความทุกข์ยากของบรรพบุรุษของพวกเราในอียิปต์ ฟังเสียงร้องของพวกเขาที่ทะเลแดง 10 พระองค์แสดงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่างๆ เพื่อต่อสู้กับฟาโรห์ ข้าราชการและชาวอียิปต์ทั้งปวง เพราะรู้ว่าชาวอียิปต์ปฏิบัติต่อบรรพบุรุษของพวกเราอย่างเย่อหยิ่ง พระองค์ทำให้นามของพระองค์เลื่องลือมาจนถึงทุกวันนี้ 11 พระองค์แยกทะเลออกเพื่อบรรพบุรุษของเราจะเดินข้ามบนดินแห้ง แต่พระองค์กวาดศัตรูที่รุกไล่มาลงในห้วงน้ำลึก เหมือนก้อนหินตกสู่กระแสน้ำเชี่ยว 12 พระองค์นำพวกเขาด้วยเสาเมฆในเวลากลางวันและเสาเพลิงในเวลากลางคืน เพื่อให้แสงสว่างตามทางที่ไป
13 พระองค์ลงมาเหนือภูเขาซีนายและพูดกับเขาเหล่านั้นจากฟ้าสวรรค์ และมอบกฎระเบียบกับกฎบัญญัติที่เที่ยงตรงและถูกต้อง และมอบกฎเกณฑ์กับคำสั่งอันดีงาม 14 พระองค์สอนพวกเขาให้รู้จักสะบาโตอันบริสุทธิ์ของพระองค์ และมอบคำสั่ง กฎเกณฑ์ และกฎบัญญัติผ่านทางโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ 15 ยามพวกเขาหิว พระองค์มอบอาหารจากฟ้าสวรรค์ ยามกระหายก็มอบน้ำจากศิลา พระองค์สั่งให้พวกเขายึดครองดินแดนซึ่งพระองค์ได้ยกมือปฏิญาณมอบให้เขา
16 แต่บรรพบุรุษของเราเย่อหยิ่งและดื้อดึง ไม่เชื่อฟังคำสั่งของพระองค์ 17 ไม่รับฟัง และลืมการอัศจรรย์ต่างๆ ที่พระองค์กระทำท่ามกลางพวกเขา แต่กลับดื้อด้าน คิดทรยศโดยตั้งผู้นำคนหนึ่ง เพื่อพากันกลับไปเป็นทาสในอียิปต์ แต่พระองค์เป็นพระเจ้าผู้ให้อภัย มีพระคุณและความสงสาร โกรธช้าและเปี่ยมด้วยความรัก ฉะนั้นพระองค์ไม่ได้ทิ้งพวกเขา 18 แม้เมื่อเขาหล่อเทวรูปลูกวัวขึ้นสำหรับตนเอง และประกาศว่า ‘นี่คือพระเจ้าผู้พาเราออกมาจากอียิปต์’ หรือเมื่อพวกเขาดูหมิ่นพระองค์ร้ายแรง
19 เพราะความกรุณาอันยิ่งใหญ่ พระองค์จึงไม่ละทิ้งพวกเขาไว้ในถิ่นทุรกันดาร เสาเมฆก็ยังคงนำทางพวกเขาในเวลากลางวัน และเสาเพลิงก็ส่องสว่างบนทางตลอดคืน 20 พระองค์มอบพระวิญญาณล้ำเลิศมาสั่งสอนพวกเขา พระองค์ไม่ได้ระงับมานาจากปากของเขา และมอบน้ำดื่มดับกระหายให้พวกเขา 21 ตลอดสี่สิบปีพระองค์เลี้ยงดูพวกเขาในทะเลทราย จนไม่ขัดสนสิ่งใด เสื้อผ้าก็ไม่เก่าขาด และเท้าก็ไม่ได้บวมช้ำ
22 พระองค์มอบอาณาจักรและชนชาติต่างๆ แก่พวกเขาแบ่งส่วนให้แม้แต่ชายแดนไกลโพ้น พวกเขายึดครองดินแดนของกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบน และของกษัตริย์โอกแห่งบาชาน 23 พระองค์ให้พวกเขามีลูกหลานมากมายดั่งดวงดาวในท้องฟ้า และนำมายังดินแดนซึ่งพระองค์บอกพ่อแม่ของพวกเขาให้เข้าไปครอบครอง 24 ลูกหลานของพวกเขาเข้ายึดครองดินแดนนั้น พระองค์ปราบชาวคานาอันผู้อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นต่อหน้าพวกเขา พระองค์มอบชาวคานาอันพร้อมทั้งกษัตริย์และชนชาติต่างๆ ไว้ในมือพวกเขา เพื่อให้จัดการตามใจชอบ 25 พวกเขายึดเมืองป้อมปราการและแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ ยึดครองบ้านที่มีแต่ของดี มีบ่อน้ำที่ขุดแล้ว สวนองุ่น สวนมะกอก และผลไม้อุดมสมบูรณ์ พวกเขาจึงอิ่มหนำ และอิ่มเอมกับความประเสริฐเลิศล้ำของพระองค์
26 แต่พวกเขาไม่เชื่อฟังและกบฏต่อพระองค์ หันหลังให้กฎบัญญัติของพระองค์ ฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ที่เตือนให้เขาหันกลับมาหาพระองค์ พวกเขาดูหมิ่นพระองค์อย่างร้ายแรง 27 ฉะนั้น พระองค์ส่งพวกเขาไว้ในมือศัตรูผู้กดขี่ แต่เมื่อถูกข่มเหงพวกเขาก็ร้องบอกพระองค์ พระองค์ฟังจากฟ้าสวรรค์จึงมอบผู้ช่วยกู้มาช่วยพวกเขาจากมือศัตรูด้วยความสงสาร
28 แต่พอพวกเขาได้พักสงบ ก็ทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระองค์อีก พระองค์จึงทิ้งเขาไว้ในมือศัตรูให้ปกครองเขา และเมื่อเขาร้องบอกพระองค์อีก พระองค์ก็ฟังจากฟ้าสวรรค์ และกอบกู้พวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความสงสาร
29 พระองค์เตือนพวกเขาเพื่อให้หันกลับมาหากฎบัญญัติของพระองค์ แต่เขาหยิ่งผยองและไม่เชื่อฟังคำสั่งของพระองค์ ทำบาปต่อข้อปฏิบัติของพระองค์ซึ่งพระองค์กล่าวว่า ผู้ที่เชื่อฟังจะดำเนินชีวิตตามกฎเหล่านั้น พวกเขาหันหลังให้พระองค์อย่างดื้อรั้น ไม่ยอมฟัง 30 พระองค์อดกลั้นใจต่อพวกเขามาตลอดหลายปี พระองค์เตือนสติพวกเขาโดยพระวิญญาณของพระองค์เตือนพวกเขาผ่านทางผู้เผยพระวจนะของพระองค์ แต่พวกเขาก็ไม่แยแส พระองค์จึงมอบพวกเขาไว้ในมือของชนชาติเพื่อนบ้าน 31 แต่ด้วยความเมตตาอันใหญ่หลวง พระองค์ไม่ได้ทำลายหรือทอดทิ้งพวกเขา เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าผู้มีพระคุณและเมตตา
32 ฉะนั้น บัดนี้พระเจ้าของเรา ผู้เป็นพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ฤทธิ์และน่าเกรงขาม ผู้รักษาพันธสัญญาแห่งความรักของพระองค์ ขออย่าให้ความทุกข์ยากทั้งหมดนี้เล็กน้อยในสายตาของพระองค์ คือความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นกับเรา กับกษัตริย์และผู้นำกับปุโรหิต และกับผู้เผยพระวจนะ กับบรรพบุรุษของเราและประชาชนของพระองค์ ตั้งแต่สมัยกษัตริย์แห่งอัสซีเรียจนถึงวันนี้ 33 ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับพวกเรานั้น พระองค์ยังคงชอบธรรม พระองค์ทำทุกสิ่งอย่างสัตย์ซื่อ ขณะที่เราประพฤติชั่ว 34 กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต และบรรพบุรุษของเราไม่ทำตามกฎบัญญัติของพระองค์ ไม่ใส่ใจคำสั่งหรือกฎเกณฑ์ที่พระองค์เตือนให้พวกเขารักษา 35 แม้ขณะที่อยู่ในอาณาจักรของพวกเขา ชื่นชมความดีเลิศของพระองค์ต่อพวกเขาในดินแดนอันกว้างขวางและอุดมซึ่งพระองค์ได้มอบให้ พวกเขาไม่ได้รับใช้พระองค์หรือหันจากทางชั่วของตน
36 แต่ดูสิ วันนี้พวกเราตกเป็นทาสในดินแดนซึ่งพระองค์มอบให้บรรพบุรุษของเรา เพื่อให้พวกเขาอิ่มเอมกับพืชผลและสิ่งดีงามในนั้น 37 เพราะบาปของพวกเรา ผลผลิตมั่งคั่งจึงตกเป็นของกษัตริย์ซึ่งพระองค์ให้ปกครองเรา พวกเขาใช้อำนาจเหนือร่างกายของเราและฝูงสัตว์ของเราตามใจชอบ พวกเราทุกข์ยากแสนสาหัส
38 เพราะสิ่งทั้งปวงนี้ พวกเราขอทำข้อตกลงอันมั่นคงบันทึกไว้ และพวกผู้นำ คนเลวี และปุโรหิตประทับตราของพวกเขารับรอง) คือข้อ 10:1"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)