สดุดี 142:2 | OTCV

(มัสคิล142:0 เป็นไปได้ว่าคือศัพท์ทางวรรณกรรมหรือทางดนตรีของดาวิด ขณะที่เขาอยู่ในถ้ำ คำอธิษฐาน)

1 ข้าพเจ้าร้องเสียงดังต่อพระยาห์เวห์

ข้าพเจ้าเปล่งเสียงขอความเมตตาจากพระยาห์เวห์

2 ข้าพเจ้าระบายความทุกข์ต่อหน้าพระองค์

ข้าพเจ้าเล่าความเดือดร้อนต่อหน้าพระองค์

3 เมื่อจิตวิญญาณของข้าพเจ้าอ่อนล้าอยู่ภายใน

พระองค์คือผู้ดูแลทางของข้าพเจ้า

บนเส้นทางที่ข้าพเจ้าเดิน

คนได้ซ่อนบ่วงดักข้าพเจ้า

4 ดูสิ ไม่มีใครอยู่ทางขวามือข้าพเจ้าเลย

ไม่มีใครเหลียวแลข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าไร้ที่พึ่ง

ไม่มีใครห่วงใยชีวิตข้าพเจ้า

5 พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ว่า

"พระองค์เป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้า

เป็นมรดกส่วนของข้าพเจ้าในดินแดนของคนเป็น"

6 ขอฟังเสียงร่ำร้องของข้าพเจ้า

เพราะข้าพเจ้าอับจนนัก

ขอช่วยกู้ข้าพเจ้าจากผู้ไล่ล่า

เพราะพวกเขาแข็งแกร่งเกินกำลังของข้าพเจ้า

7 ขอปล่อยข้าพเจ้าออกจากคุก

เพื่อข้าพเจ้าจะสรรเสริญนามของพระองค์

แล้วคนชอบธรรมจะห้อมล้อมข้าพเจ้า

เพราะพระองค์ดีต่อข้าพเจ้า

สดุดี 142