1 องค์เจ้านาย พระองค์เป็นที่พักพิงของพวกเรา
ตลอดทุกชั่วอายุ
2 ก่อนภูเขาจะถือกำเนิด
หรือพระองค์ให้ทั้งโลกนี้เกิดขึ้น
พระองค์เป็นพระเจ้าตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล
3 พระองค์ทำให้ผู้คนกลับคืนสู่ธุลีดิน
โดยพูดว่า "มนุษย์เอ๋ย จงคืนสู่ธุลีดิน"
4 หนึ่งพันปีในสายตาของพระองค์
เหมือนหนึ่งวันที่เพิ่งผ่านไป
หรือเหมือนหนึ่งชั่วยามในตอนกลางคืน
5 แต่พระองค์กวาดล้างผู้คนไปในยามหลับใหล
พวกเขาเป็นเหมือนหญ้าเขียวสดในยามเช้า
6 ในยามเช้ามันก็งอกขึ้นใหม่
แต่ตกเย็นก็แห้งและเหี่ยวไป
7 เราถูกความโกรธของพระองค์เผาผลาญ
และหวาดกลัวด้วยความขุ่นเคืองของพระองค์
8 พระองค์วางความชั่วช้าของเราไว้ต่อหน้าพระองค์
บาปที่เราซ่อนเร้นก็ถูกตีแผ่ในความสว่างต่อหน้าพระองค์
9 วันเวลาทั้งสิ้นของเราหมดไปเพราะความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
ปีเดือนของเราจบลงด้วยเสียงคร่ำครวญ
10 วันเวลาของเราอาจถึงเจ็ดสิบปี
หรือแปดสิบปีถ้าเรายังแข็งแรง
แม้แต่วันเวลาที่ดีที่สุด ก็มีแต่ความทุกข์และความโศกเศร้า
ในไม่ช้าก็ผ่านพ้นและพวกเราก็จากไป
11 ถ้าเพียงเรารู้ถึงอานุภาพแห่งความโกรธของพระองค์
ความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ยิ่งใหญ่เหมือนกับความน่ายำเกรงที่พระองค์สมควรได้รับ
12 ขอสอนพวกเราให้นับวันเวลาของเรา
เพื่อจะได้มีจิตใจที่กอปรด้วยสติปัญญา
13 พระยาห์เวห์! ขอเมตตาเถิด จะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานเท่าใด
โปรดสงสารบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์
14 ขอให้พวกเราอิ่มเอมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ในยามเช้า
เพื่อเราจะร้องเพลงด้วยความยินดี และมีความสุขตลอดชีวิต
15 โปรดมอบวันเวลาผาสุกยืนยาว
ชดเชยกับปีเดือนที่พระองค์ให้เราทุกข์โศก
16 ขอให้ผู้รับใช้ของพระองค์ได้เห็นการกระทำของพระองค์
ให้ลูกหลานพวกเขาได้เห็นบารมีของพระองค์
17 ขอความโปรดปรานขององค์เจ้านายพระเจ้าของเราอยู่กับเรา
ขอสถาปนาผลงานจากมือเราเถิด
ขอสถาปนาผลงานจากมือของเรา