(บทเพลงใช้แห่ขึ้นไปยังเยรูซาเล็ม บทประพันธ์ของดาวิด)
1 เป็นการดีและน่าชื่นใจสักเท่าใด
เมื่อคนของพระเจ้าอาศัยอยู่ร่วมกัน เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน!
2 เหมือนน้ำมันล้ำค่ารินลงบนศีรษะ
ไหลลงมาบนหนวดเครา
ไหลลงมาบนเคราของอาโรน
ลงมาบนปกเสื้อคลุมของเขา
3 ดั่งน้ำค้างแห่งภูเขาเฮอร์โมน
ตกลงบนภูเขาศิโยน
เพราะพระยาห์เวห์มอบพระพรที่นั่น
แม้กระทั่งชีวิตชั่วนิจนิรันดร์