1 ข้าแต่พระเจ้า ชนชาติทั้งหลายได้รุกรานกรรมสิทธิ์ของพระองค์
ทำให้วิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เป็นมลทิน
ทำให้เยรูซาเล็มกลายเป็นซากปรักหักพัง
2 พวกเขาปล่อยให้ศพผู้รับใช้ของพระองค์
เป็นอาหารของฝูงนกในท้องฟ้า
ให้เนื้อคนของพระองค์ตกเป็นอาหารของสัตว์ป่า
3 พวกเขาทำให้เลือดหลั่งริน
ดั่งน้ำนองทั่วเยรูซาเล็ม
ไม่มีสักคนที่จะจัดการฝังศพ
4 พวกเราตกเป็นคำเปรียบเปรยของเพื่อนบ้าน
เป็นที่ดูหมิ่นและเยาะเย้ยของชนชาติโดยรอบ
5 อีกนานเท่าใด พระยาห์เวห์ พระองค์จะโกรธไปตลอดกาลหรือ
ความหึงหวงของพระองค์จะเผาผลาญดั่งไฟอีกนานเท่าใด
6 ขอเทความโกรธเกรี้ยวลงเหนือชนชาติทั้งหลาย
ที่ไม่ยอมรับพระองค์
ลงเหนืออาณาจักรต่างๆ
ที่ไม่ยอมร้องโดยออกนามของพระองค์
7 เพราะพวกเขาได้กลืนกินยาโคบ
และทำลายล้างภูมิลำเนาของเขา
8 ขออย่าให้โทษบาปของบรรพบุรุษมาตกกับเรา
ขอความเมตตาของพระองค์มาถึงเราโดยเร็ว
เพราะพวกเราตกต่ำที่สุด
9 พระเจ้าองค์พระผู้ช่วยให้รอดของเรา ขอช่วยพวกเราเถิด
เพื่อเห็นแก่เกียรติสิริแห่งนามของพระองค์
โปรดช่วยกู้และอภัยบาปของพวกเรา
เพื่อเห็นแก่นามของพระองค์
10 เหตุใดจะให้ชนชาติต่างๆ พูดได้ว่า
"พระเจ้าของพวกเขาอยู่ที่ไหน"
ต่อหน้าต่อตาของเรา ขอให้ชนชาติทั้งหลายรับรู้โดยทั่วกันว่า
พระเจ้าแก้แค้นแทนเลือดผู้รับใช้ของพระองค์ที่หลั่งริน
11 ขอให้เสียงครวญครางของนักโทษมาถึงต่อหน้าพระองค์
ด้วยมืออันทรงพลังของพระองค์ ขอไว้ชีวิตผู้ถูกสั่งประหาร
12 องค์เจ้านาย ขอแก้แค้นบรรดาเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า
ซึ่งลบหลู่พระองค์ให้รับโทษหนักเจ็ดเท่า
13 แล้วพวกเรา ประชาชนของพระองค์
แกะแห่งทุ่งหญ้าของพระองค์
จะสรรเสริญพระองค์เป็นนิตย์
เราจะสรรเสริญพระองค์สืบไปทุกชั่วอายุ