1 วันหนึ่งโยนาธานลูกชายของซาอูลพูดกับคนหนุ่มผู้ถืออาวุธว่า "ให้เราข้ามไปยังกองทหารรักษาการณ์ของฟีลิสเตียข้างโน้นกันเถิด" แต่โยนาธานไม่ได้บอกพ่อของเขา
2 ซาอูลตั้งค่ายอยู่ที่ชายแดนเมืองกิเบอาห์ ใต้ต้นทับทิมที่มิโกรน ทหารทั้งหกร้อยคนอยู่กับเขาด้วย 3 ในจำนวนนี้มีอาหิยาห์ผู้สวมเอโฟดอยู่ด้วย เขาเป็นลูกชายของอาหิทูบ พี่ชายของอีคาโบด อาหิทูบเป็นลูกชายของฟีเนหัสผู้เป็นลูกของเอลีปุโรหิตของพระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ ไม่มีผู้ใดทราบว่าโยนาธานไปแล้ว
4 โยนาธานต้องข้ามช่องเขาซึ่งอยู่ระหว่างหน้าผาโบเซสและเสเนห์เพื่อไปยังกองทหารรักษาการณ์ของฟีลิสเตีย 5 หน้าผาทางด้านเหนืออยู่ตรงหน้ามิคมาช ส่วนทางใต้อยู่ตรงหน้าเกบา
6 โยนาธานกล่าวกับคนหนุ่มผู้ถืออาวุธของเขาว่า "มาเถิด ให้เราไปยังกองทหารรักษาการณ์ด้านนอกของพวกที่ไม่เข้าสุหนัตเหล่านั้น บางทีพระยาห์เวห์อาจจะกระทำการเพื่อเรา ไม่มีสิ่งใดขัดขวางไม่ให้พระยาห์เวห์ช่วย ไม่ว่าคนจะมากหรือน้อย"
7 ผู้เชิญอาวุธกล่าวว่า "ขอจงทำตามที่ท่านเห็นชอบเถิด ข้าพเจ้าสนับสนุนท่านเต็มที่"
8 โยนาธานกล่าวว่า "ถ้าเช่นนั้นมาเถิด พวกเราจะข้ามไปหาพวกนั้นและให้เขาเห็นเรา 9 ถ้าพวกเขาพูดว่า ‘หยุดอยู่ตรงนั้น เดี๋ยวพวกเราจะไปหาพวกเจ้า’ พวกเราก็จะหยุดอยู่ ไม่บุกเข้าไป 10 แต่ถ้าพวกเขาพูดว่า ‘ขึ้นมาสิ’ พวกเราก็จะปีนขึ้นไป เพราะนั่นจะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเราว่าพระยาห์เวห์มอบพวกเขาไว้ในมือของเราแล้ว"
11 ดังนั้นทั้งสองจึงแสดงตัวให้กองรักษาการณ์ฟีลิสเตียเห็น ชาวฟีลิสเตียก็ตะโกนว่า "ดูแน่ะ! พวกฮีบรูคลานออกมาจากรูที่ซ่อนตัวแล้ว" 12 พวกเขาก็ตะโกนบอกโยนาธานและผู้ติดตามว่า "ขึ้นมาสิ พวกเราจะสอนบทเรียนให้"
โยนาธานร้องบอกผู้เชิญอาวุธว่า "ปีนตามหลังขึ้นมาเลย พระยาห์เวห์มอบพวกเขาไว้ในมือของคนอิสราเอลแล้ว"
13 โยนาธานปีนขึ้นไป ผู้เชิญอาวุธปีนตามหลัง ชาวฟีลิสเตียล้มตายต่อหน้าโยนาธาน และผู้เชิญอาวุธของโยนาธานฆ่าฟันตามหลังมา 14 ในการบุกโจมตีครั้งแรกนี้ โยนาธานกับผู้เชิญอาวุธฆ่าคนตายไปยี่สิบคนในเนื้อที่ราวหนึ่งไร่
คนอิสราเอลพิชิตฟีลิสเตีย
15 ความหวาดผวาแผ่ไปทั่วกองทัพฟีลิสเตีย ทั้งพวกที่อยู่ในค่ายและในท้องทุ่ง ทั้งพวกที่อยู่ในกองทหารรักษาการณ์และกองโจร และเกิดแผ่นดินไหว เป็นความหวาดผวาที่พระเจ้าส่งมา14:15 หรือ เป็นความหวาดผวาครั้งใหญ่
16 กองรักษาการณ์ของซาอูลที่กิเบอาห์ในเขตเบนยามินเห็นกองทัพแตกกระเจิดกระเจิง 17 ซาอูลจึงพูดกับทหารที่อยู่ด้วยว่า "จงรวมพลและตรวจดูว่ามีใครบ้างไม่อยู่ที่นี่" และเมื่อตรวจดูพบว่าโยนาธานกับผู้เชิญอาวุธหายไป
18 ซาอูลพูดกับอาหิยาห์ว่า "จงนำหีบพันธสัญญาของพระเจ้ามาที่นี่" (ครั้งนั้นหีบพันธสัญญาอยู่กับชาวอิสราเอล)14:18 ฉบับภาษาฮีบรู และฉบับ LXX ว่า จงนำเอโฟดออกมา (ในเวลานั้นเขาสวมเอโฟดต่อหน้าชาวอิสราเอล) 19 ขณะที่ซาอูลกำลังพูดกับปุโรหิต ความชุลมุนวุ่นวายในค่ายพักของฟีลิสเตียยิ่งดังอึกทึกขึ้นทุกที ซาอูลจึงพูดกับปุโรหิตว่า "ยั้งมือไว้ก่อน"
20 แล้วซาอูลกับคนทั้งหมดก็รวมตัวกันเข้าสู้รบ พวกเขาเห็นชาวฟีลิสเตียกำลังชุลมุนวุ่นวายใช้ดาบฆ่าฟันกันเอง 21 คนฮีบรูซึ่งก่อนหน้านี้อยู่ฝ่ายฟีลิสเตียและไปที่ค่ายของพวกเขาก็กลับเข้ามาสมทบกับชาวอิสราเอลซึ่งอยู่ฝ่ายซาอูลและโยนาธาน 22 เมื่อชาวอิสราเอลทั้งปวงที่หลบซ่อนอยู่ในแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิมได้ข่าวว่าพวกฟีลิสเตียล่าถอย ก็มาร่วมรุกไล่ข้าศึกด้วย 23 เป็นอันว่า ในวันนั้นพระยาห์เวห์ช่วยคนอิสราเอลให้รอดพ้น และสงครามก็ขยายเลยเมืองเบธอาเวนไป
โยนาธานกินน้ำผึ้ง
24 ในวันนั้นชาวอิสราเอลต้องทุกข์ทรมานมากเพราะซาอูลได้ให้ประชาชนสาบานว่า "ขอแช่งคนที่บังอาจกินอะไรก่อนพลบค่ำวันนี้ จนกว่าข้าเองจะได้แก้แค้นศัตรู!" ฉะนั้นจึงไม่มีทหารคนใดกินอาหาร
25 กองทัพทั้งหมดเข้าไปในป่า เห็นน้ำผึ้งอยู่ตามพื้น 26 เมื่อพวกเขาเห็นน้ำผึ้งเยิ้ม ก็ไม่มีใครกล้าเอามือแตะกินเพราะกลัวคำสาบาน 27 แต่โยนาธานไม่ได้ยินคำสั่งของพ่อที่ให้ประชาชนสาบาน จึงเอาไม้ที่ถืออยู่แหย่รวงผึ้งดู และเมื่อได้ลิ้มรสน้ำผึ้งแล้วตาของเขาก็แจ่มใส14:27 หรือ แล้วเขาก็ได้รับการฟื้นกำลัง เหมือนกับข้อ 29 28 ทหารคนหนึ่งจึงบอกโยนาธานว่า "พ่อของท่านให้ทหารสาบานไว้อย่างเคร่งครัดว่า ‘ขอแช่งคนที่กินอะไรก่อนพลบค่ำวันนี้!’ ผู้คนจึงอ่อนระโหยโรยแรงกันหมด"
29 โยนาธานกล่าวว่า "พ่อของข้าสร้างความยุ่งยากให้ประชาชน ดูเถิดตาของข้าแจ่มใสเพียงใดเมื่อได้ชิมน้ำผึ้งเพียงนิดหน่อย 30 จะดีสักแค่ไหนหากคนเหล่านี้ได้กินอาหารที่ยึดมาจากศัตรู พวกเขาจะไม่ฆ่าฟันชาวฟีลิสเตียได้มากยิ่งกว่านี้หรือ"
31 ในวันนั้นหลังจากที่ชาวอิสราเอลรุกไล่สังหารชาวฟีลิสเตียตั้งแต่มิคมาชไปจนถึงอัยยาโลน พวกเขาก็หมดแรง 32 พวกเขาจึงกรูเข้าไปหาของเชลย ฆ่าแกะ วัว ลูกวัว และกินเนื้อซึ่งยังมีเลือดอยู่ 33 มีผู้กล่าวกับซาอูลว่า "ดูเถิด คนทั้งหลายทำผิดต่อพระยาห์เวห์โดยกินเนื้อซึ่งยังมีเลือดอยู่"
ซาอูลพูดว่า "พวกเจ้าผิดคำสาบานแล้ว จงกลิ้งหินก้อนใหญ่มาวางตรงนี้ทันที" 34 แล้วพูดต่อไปว่า "จงไปบอกทหารกองต่างๆ ว่า ‘พวกเจ้าแต่ละคนจงเอาวัวและแกะมาให้ข้า และฆ่าพวกมันตรงนี้ อย่าทำบาปต่อพระยาห์เวห์โดยกินเนื้อที่ยังมีเลือดอยู่เลย’ "
ดังนั้นทุกคนจึงนำวัวของตนมาฆ่าที่นั่นในคืนนั้น 35 ซาอูลจึงก่อแท่นบูชาขึ้นถวายแด่พระยาห์เวห์ เป็นครั้งแรกที่ซาอูลทำเช่นนี้
36 ซาอูลพูดว่า "ให้เราลงไปตามล่าชาวฟีลิสเตียตลอดคืนและปล้นพวกเขาจนรุ่งเช้า ฆ่าฟันให้หมดทุกคน"
พวกเขาพูดว่า "ขอทำตามที่ท่านเห็นชอบเถิด"
แต่ปุโรหิตทักท้วงว่า "ให้เราถามพระเจ้าก่อน"
37 ฉะนั้นซาอูลจึงถามพระเจ้าว่า "ข้าพเจ้าควรไล่ตามชาวฟีลิสเตียหรือไม่ พระองค์จะมอบพวกเขาไว้ในมือของคนอิสราเอลหรือไม่" แต่พระเจ้าไม่ตอบอะไรในวันนั้น
38 ซาอูลจึงพูดว่า "มาที่นี่ พวกเจ้าทุกคนที่เป็นผู้นำกองทัพ พวกเราต้องหาให้ได้ว่าวันนี้มีใครทำบาปอะไร 39 พระยาห์เวห์ผู้ช่วยกู้คนอิสราเอลมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้ผู้ทำผิดจะเป็นโยนาธานลูกของข้าเอง เขาก็จะต้องตายฉันนั้น" แต่ไม่มีพวกเขาสักคนที่พูดอะไร
40 ซาอูลจึงพูดกับชาวอิสราเอลทั้งปวงว่า "โยนาธานกับข้าจะยืนอยู่ตรงนี้ ส่วนพวกเจ้ายืนอยู่ตรงนั้น"
พวกเขาพูดว่า "ขอทำตามที่ท่านเห็นว่าดีที่สุด"
41 แล้วซาอูลจึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลว่า "ทำไมพระองค์จึงไม่ตอบผู้รับใช้ของพระองค์ในวันนี้ ถ้าข้าพเจ้าหรือลูกชายข้าพเจ้าคือโยนาธานเป็นคนทำผิด ก็ขอให้ฉลากออกมาเป็นอูริม แต่ถ้าคนอิสราเอลเป็นคนทำผิด14:41 ฉบับ LXX และฉบับภาษาฮีบรูไม่มีประโยค ทำไม…คนทำผิด ก็ขอให้ฉลากออกมาเป็นทูมมิม" ผลการจับฉลากปรากฏว่าโยนาธานและซาอูลเป็นผู้ทำผิด ส่วนประชาชนพ้นผิด 42 ซาอูลจึงพูดว่า "บัดนี้จงจับฉลากระหว่างเรากับโยนาธานลูกชายของเรา" และฉลากตกแก่โยนาธาน
43 ซาอูลพูดกับโยนาธานว่า "บอกมาซิว่าเจ้าทำอะไรลงไป"
โยนาธานจึงพูดว่า "ลูกเพียงแต่ชิมน้ำผึ้งนิดเดียว แค่ติดปลายไม้เท่านั้น และบัดนี้ลูกจะต้องตายหรือ"
44 ซาอูลพูดว่า "โยนาธานเอ๋ย หากเจ้าไม่ถูกลงโทษถึงตาย ก็ขอพระเจ้าจัดการกับพ่ออย่างสาหัส"
45 แต่ทหารทั้งหลายพูดทักท้วงว่า "โยนาธานผู้ได้ทำการกอบกู้ครั้งใหญ่ในอิสราเอลนี้ควรจะตายหรือ พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้แต่ผมสักเส้นบนศีรษะของเขาก็จะไม่ตกถึงพื้นฉันนั้น เพราะเขาทำศึกในวันนี้ด้วยความช่วยเหลือของพระเจ้า" เป็นอันว่าพวกประชาชนได้ช่วยชีวิตโยนาธานไว้และเขาไม่ถูกประหาร
46 จากนั้นซาอูลจึงถอยทัพเลิกติดตามชาวฟีลิสเตีย พวกเขาก็กลับสู่บ้านเรือนของตน
47 หลังจากที่ซาอูลได้อำนาจปกครองคนอิสราเอลแล้ว เขาก็สู้รบกับศัตรูรอบด้าน ได้แก่โมอับ อัมโมน เอโดม กษัตริย์ทั้งหลายแห่งโศบาห์14:47 ฉบับมาโซเรติค ม้วนหนังสือทะเลตาย และฉบับ LXX ว่า กษัตริย์แห่งโศบาห์ และชาวฟีลิสเตีย ไม่ว่าจะเขาหันไปทางไหน เขาก็ลงโทษพวกนั้น14:47 ฉบับภาษาฮีบรูและฉบับ LXX ว่า เขาก็ได้รับชัยชนะ 48 เขารบอย่างกล้าหาญ พิชิตชาวอามาเลข และช่วยกู้คนอิสราเอลให้พ้นจากมือของพวกที่มาปล้น
ครอบครัวของซาอูล
49 ลูกชายของซาอูลได้แก่ โยนาธาน อิชวี และมัลคีชูวา ลูกสาวองค์พี่คือเมราบ องค์น้องคือมีคาล 50 ภรรยาของซาอูลคืออาหิโนอัมลูกสาวของอาหิมาอัส แม่ทัพของซาอูลคืออับเนอร์ลูกชายของเนอร์ซึ่งเป็นลุงของซาอูล 51 เนอร์พ่อของอับเนอร์และคีชพ่อของซาอูล เป็นลูกชายของอาบีเอล
52 ชาวอิสราเอลต้องสู้รบตบมือกับชาวฟีลิสเตียตลอดสมัยการปกครองของซาอูล และทุกครั้งที่ซาอูลเห็นชายฉกรรจ์หรือผู้กล้าหาญก็จะเกณฑ์ให้มารับใช้เขา
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)