1 วัน​หนึ่ง​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​ซาอูล​พูด​กับ​คน​หนุ่ม​ผู้​ถือ​อาวุธ​ว่า "ให้​เรา​ข้าม​ไป​ยัง​กอง​ทหาร​รักษาการณ์​ของ​ฟีลิสเตีย​ข้าง​โน้น​กัน​เถิด" แต่​โยนาธาน​ไม่ได้​บอก​พ่อ​ของ​เขา

2 ซาอูล​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​ชายแดน​เมือง​กิเบอาห์ ใต้​ต้น​ทับทิม​ที่​มิโกรน ทหาร​ทั้ง​หกร้อย​คน​อยู่​กับ​เขา​ด้วย 3 ใน​จำนวน​นี้​มี​อาหิยาห์​ผู้​สวม​เอโฟด​อยู่​ด้วย เขา​เป็น​ลูกชาย​ของ​อาหิทูบ พี่ชาย​ของ​อีคาโบด อาหิทูบ​เป็น​ลูกชาย​ของ​ฟีเนหัส​ผู้​เป็น​ลูก​ของ​เอลี​ปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ชิโลห์ ไม่​มี​ผู้​ใด​ทราบ​ว่า​โยนาธาน​ไป​แล้ว

4 โยนาธาน​ต้อง​ข้าม​ช่อง​เขา​ซึ่ง​อยู่​ระหว่าง​หน้าผา​โบเซส​และ​เสเนห์​เพื่อ​ไป​ยัง​กอง​ทหาร​รักษาการณ์​ของ​ฟีลิสเตีย 5 หน้าผา​ทาง​ด้าน​เหนือ​อยู่​ตรง​หน้า​มิคมาช ส่วน​ทาง​ใต้​อยู่​ตรง​หน้า​เกบา

6 โยนาธาน​กล่าว​กับ​คน​หนุ่ม​ผู้​ถือ​อาวุธ​ของ​เขา​ว่า "มา​เถิด ให้​เรา​ไป​ยัง​กอง​ทหาร​รักษาการณ์​ด้าน​นอก​ของ​พวก​ที่​ไม่​เข้า​สุหนัต​เหล่า​นั้น บาง​ที​พระยาห์เวห์​อาจ​จะ​กระทำ​การ​เพื่อ​เรา ไม่​มี​สิ่งใด​ขัดขวาง​ไม่​ให้​พระยาห์เวห์​ช่วย ไม่ว่า​คน​จะ​มาก​หรือ​น้อย"

7 ผู้​เชิญ​อาวุธ​กล่าว​ว่า "ขอ​จง​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ชอบ​เถิด ข้าพเจ้า​สนับสนุน​ท่าน​เต็มที่"

8 โยนาธาน​กล่าว​ว่า "ถ้า​เช่น​นั้น​มา​เถิด พวก​เรา​จะ​ข้าม​ไป​หา​พวก​นั้น​และ​ให้​เขา​เห็น​เรา 9 ถ้า​พวก​เขา​พูด​ว่า ‘หยุด​อยู่​ตรง​นั้น เดี๋ยว​พวก​เรา​จะ​ไป​หา​พวก​เจ้า’ พวก​เรา​ก็​จะ​หยุด​อยู่ ไม่​บุก​เข้า​ไป 10 แต่​ถ้า​พวก​เขา​พูด​ว่า ‘ขึ้นมา​สิ’ พวก​เรา​ก็​จะ​ปีน​ขึ้นไป เพราะ​นั่น​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​พวก​เรา​ว่า​พระยาห์เวห์​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เรา​แล้ว"

11 ดังนั้น​ทั้ง​สอง​จึง​แสดง​ตัว​ให้​กอง​รักษาการณ์​ฟีลิสเตีย​เห็น ชาว​ฟีลิสเตีย​ก็​ตะโกน​ว่า "ดู​แน่ะ! พวก​ฮีบรู​คลาน​ออก​มา​จาก​รู​ที่​ซ่อน​ตัว​แล้ว" 12 พวก​เขา​ก็​ตะโกน​บอก​โยนาธาน​และ​ผู้​ติดตาม​ว่า "ขึ้นมา​สิ พวก​เรา​จะ​สอน​บทเรียน​ให้"

โยนาธาน​ร้อง​บอก​ผู้​เชิญ​อาวุธ​ว่า "ปีน​ตาม​หลัง​ขึ้น​มา​เลย พระยาห์เวห์​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​อิสราเอล​แล้ว"

13 โยนาธาน​ปีน​ขึ้นไป ผู้​เชิญ​อาวุธ​ปีน​ตาม​หลัง ชาว​ฟีลิสเตีย​ล้ม​ตาย​ต่อหน้า​โยนาธาน และ​ผู้​เชิญ​อาวุธ​ของ​โยนาธาน​ฆ่าฟัน​ตาม​หลัง​มา 14 ใน​การ​บุก​โจมตี​ครั้ง​แรก​นี้ โยนาธาน​กับ​ผู้​เชิญ​อาวุธ​ฆ่า​คน​ตาย​ไป​ยี่สิบ​คน​ใน​เนื้อที่​ราว​หนึ่ง​ไร่

15 ความ​หวาด​ผวา​แผ่​ไป​ทั่ว​กองทัพ​ฟีลิสเตีย ทั้ง​พวก​ที่​อยู่​ใน​ค่าย​และ​ใน​ท้องทุ่ง ทั้ง​พวก​ที่​อยู่​ใน​กอง​ทหาร​รักษาการณ์​และ​กองโจร และ​เกิด​แผ่นดิน​ไหว เป็น​ความ​หวาด​ผวา​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา*

16 กอง​รักษาการณ์​ของ​ซาอูล​ที่​กิเบอาห์​ใน​เขต​เบนยามิน​เห็น​กองทัพ​แตก​กระเจิดกระเจิง 17 ซาอูล​จึง​พูด​กับ​ทหาร​ที่​อยู่​ด้วย​ว่า "จง​รวม​พล​และ​ตรวจ​ดู​ว่า​มี​ใคร​บ้าง​ไม่​อยู่​ที่นี่" และ​เมื่อ​ตรวจ​ดู​พบ​ว่า​โยนาธาน​กับ​ผู้​เชิญ​อาวุธ​หาย​ไป

18 ซาอูล​พูด​กับ​อาหิยาห์​ว่า "จง​นำ​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระเจ้า​มา​ที่นี่" (ครั้ง​นั้น​หีบ​พันธสัญญา​อยู่​กับ​ชาว​อิสราเอล)* 19 ขณะ​ที่​ซาอูล​กำลัง​พูด​กับ​ปุโรหิต ความ​ชุลมุน​วุ่นวาย​ใน​ค่าย​พัก​ของ​ฟีลิสเตีย​ยิ่ง​ดัง​อึกทึก​ขึ้น​ทุก​ที ซาอูล​จึง​พูด​กับ​ปุโรหิต​ว่า "ยั้ง​มือ​ไว้​ก่อน"

20 แล้ว​ซาอูล​กับ​คน​ทั้งหมด​ก็​รวม​ตัว​กัน​เข้า​สู้รบ พวก​เขา​เห็น​ชาว​ฟีลิสเตีย​กำลัง​ชุลมุน​วุ่นวาย​ใช้​ดาบ​ฆ่าฟัน​กัน​เอง 21 คน​ฮีบรู​ซึ่ง​ก่อนหน้า​นี้​อยู่​ฝ่าย​ฟีลิสเตีย​และ​ไป​ที่​ค่าย​ของ​พวก​เขา​ก็​กลับ​เข้า​มา​สมทบ​กับ​ชาว​อิสราเอล​ซึ่ง​อยู่​ฝ่าย​ซาอูล​และ​โยนาธาน 22 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งปวง​ที่​หลบ​ซ่อน​อยู่​ใน​แดน​เทือกเขา​แห่ง​เอฟราอิม​ได้​ข่าว​ว่า​พวก​ฟีลิสเตีย​ล่าถอย ก็​มา​ร่วม​รุกไล่​ข้าศึก​ด้วย 23 เป็นอันว่า ใน​วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ช่วย​คน​อิสราเอล​ให้​รอดพ้น และ​สงคราม​ก็​ขยาย​เลย​เมือง​เบธอาเวน​ไป

24 ใน​วัน​นั้น​ชาว​อิสราเอล​ต้อง​ทุกข์​ทรมาน​มาก​เพราะ​ซาอูล​ได้​ให้​ประชาชน​สาบาน​ว่า "ขอ​แช่ง​คน​ที่​บังอาจ​กิน​อะไร​ก่อน​พลบค่ำ​วัน​นี้ จนกว่า​ข้า​เอง​จะ​ได้​แก้แค้น​ศัตรู!" ฉะนั้น​จึง​ไม่​มี​ทหาร​คน​ใด​กิน​อาหาร

25 กองทัพ​ทั้งหมด​เข้า​ไป​ใน​ป่า เห็น​น้ำผึ้ง​อยู่​ตาม​พื้น 26 เมื่อ​พวก​เขา​เห็น​น้ำผึ้ง​เยิ้ม ก็​ไม่​มี​ใคร​กล้า​เอา​มือ​แตะ​กิน​เพราะ​กลัว​คำ​สาบาน 27 แต่​โยนาธาน​ไม่​ได้ยิน​คำ​สั่ง​ของ​พ่อ​ที่​ให้​ประชาชน​สาบาน จึง​เอา​ไม้​ที่​ถือ​อยู่​แหย่​รวง​ผึ้ง​ดู และ​เมื่อ​ได้​ลิ้มรส​น้ำผึ้ง​แล้ว​ตา​ของ​เขา​ก็​แจ่มใส* 28 ทหาร​คน​หนึ่ง​จึง​บอก​โยนาธาน​ว่า "พ่อ​ของ​ท่าน​ให้​ทหาร​สาบาน​ไว้​อย่าง​เคร่งครัด​ว่า ‘ขอ​แช่ง​คน​ที่​กิน​อะไร​ก่อน​พลบค่ำ​วัน​นี้!’ ผู้​คน​จึง​อ่อน​ระโหย​โรยแรง​กัน​หมด"

29 โยนาธาน​กล่าว​ว่า "พ่อ​ของ​ข้า​สร้าง​ความ​ยุ่งยาก​ให้​ประชาชน ดู​เถิด​ตา​ของ​ข้า​แจ่มใส​เพียงใด​เมื่อ​ได้​ชิม​น้ำผึ้ง​เพียง​นิดหน่อย 30 จะ​ดี​สัก​แค่​ไหน​หาก​คน​เหล่า​นี้​ได้​กิน​อาหาร​ที่​ยึด​มา​จาก​ศัตรู พวก​เขา​จะ​ไม่​ฆ่า​ฟัน​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​มาก​ยิ่ง​กว่า​นี้​หรือ"

31 ใน​วัน​นั้น​หลังจาก​ที่​ชาว​อิสราเอล​รุกไล่​สังหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้งแต่​มิคมาช​ไป​จน​ถึง​อัยยาโลน พวก​เขา​ก็​หมด​แรง 32 พวก​เขา​จึง​กรู​เข้า​ไป​หา​ของ​เชลย ฆ่า​แกะ วัว ลูก​วัว และ​กิน​เนื้อ​ซึ่ง​ยัง​มี​เลือด​อยู่ 33 มี​ผู้​กล่าว​กับ​ซาอูล​ว่า "ดู​เถิด คน​ทั้งหลาย​ทำ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์​โดย​กิน​เนื้อ​ซึ่ง​ยัง​มี​เลือด​อยู่"

ซาอูล​พูด​ว่า "พวก​เจ้า​ผิด​คำ​สาบาน​แล้ว จง​กลิ้ง​หิน​ก้อน​ใหญ่​มา​วาง​ตรง​นี้​ทันที" 34 แล้ว​พูด​ต่อไป​ว่า "จง​ไป​บอก​ทหาร​กอง​ต่าง​ๆ ว่า ‘พวก​เจ้า​แต่ละ​คน​จง​เอา​วัว​และ​แกะ​มา​ให้​ข้า และ​ฆ่า​พวก​มัน​ตรง​นี้ อย่า​ทำ​บาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​โดย​กิน​เนื้อ​ที่​ยัง​มี​เลือด​อยู่​เลย’ "

ดังนั้น​ทุก​คน​จึง​นำ​วัว​ของ​ตน​มา​ฆ่า​ที่​นั่น​ใน​คืน​นั้น 35 ซาอูล​จึง​ก่อ​แท่น​บูชา​ขึ้น​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ เป็น​ครั้ง​แรก​ที่​ซาอูล​ทำ​เช่น​นี้

36 ซาอูล​พูด​ว่า "ให้​เรา​ลง​ไป​ตาม​ล่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตลอด​คืน​และ​ปล้น​พวก​เขา​จน​รุ่งเช้า ฆ่าฟัน​ให้​หมด​ทุก​คน"

พวก​เขา​พูด​ว่า "ขอ​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ชอบ​เถิด"

แต่​ปุโรหิต​ทักท้วง​ว่า "ให้​เรา​ถาม​พระเจ้า​ก่อน"

37 ฉะนั้น​ซาอูล​จึง​ถาม​พระเจ้า​ว่า "ข้าพเจ้า​ควร​ไล่ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​หรือ​ไม่ พระองค์​จะ​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​อิสราเอล​หรือ​ไม่" แต่​พระเจ้า​ไม่​ตอบ​อะไร​ใน​วัน​นั้น

38 ซาอูล​จึง​พูด​ว่า "มา​ที่นี่ พวก​เจ้า​ทุก​คน​ที่​เป็น​ผู้นำ​กองทัพ พวก​เรา​ต้อง​หา​ให้​ได้​ว่า​วัน​นี้​มี​ใคร​ทำ​บาป​อะไร 39 พระยาห์เวห์​ผู้​ช่วย​กู้​คน​อิสราเอล​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด แม้​ผู้​ทำ​ผิด​จะ​เป็น​โยนาธาน​ลูก​ของ​ข้า​เอง เขา​ก็​จะ​ต้อง​ตาย​ฉันนั้น" แต่​ไม่​มี​พวก​เขา​สัก​คน​ที่​พูด​อะไร

40 ซาอูล​จึง​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งปวง​ว่า "โยนาธาน​กับ​ข้า​จะ​ยืน​อยู่​ตรง​นี้ ส่วน​พวก​เจ้า​ยืน​อยู่​ตรง​นั้น"

พวก​เขา​พูด​ว่า "ขอ​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็นว่า​ดี​ที่สุด"

41 แล้ว​ซาอูล​จึง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​ว่า "ทำไม​พระองค์​จึง​ไม่​ตอบ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​ใน​วัน​นี้ ถ้า​ข้าพเจ้า​หรือ​ลูกชาย​ข้าพเจ้า​คือ​โยนาธาน​เป็น​คน​ทำ​ผิด ก็​ขอ​ให้​ฉลาก​ออก​มา​เป็น​อูริม แต่​ถ้า​คน​อิสราเอล​เป็น​คน​ทำ​ผิด* ก็​ขอให้​ฉลาก​ออก​มา​เป็น​ทูมมิม" ผล​การ​จับ​ฉลาก​ปรากฏ​ว่า​โยนาธาน​และ​ซาอูล​เป็น​ผู้​ทำ​ผิด ส่วน​ประชาชน​พ้น​ผิด 42 ซาอูล​จึง​พูด​ว่า "บัดนี้​จง​จับ​ฉลาก​ระหว่าง​เรา​กับ​โยนาธาน​ลูกชาย​ของ​เรา" และ​ฉลาก​ตก​แก่​โยนาธาน

43 ซาอูล​พูด​กับ​โยนาธาน​ว่า "บอก​มา​ซิ​ว่า​เจ้า​ทำ​อะไร​ลง​ไป"

โยนาธาน​จึง​พูด​ว่า "ลูก​เพียง​แต่​ชิม​น้ำผึ้ง​นิด​เดียว แค่​ติด​ปลาย​ไม้​เท่านั้น และ​บัดนี้​ลูก​จะ​ต้อง​ตาย​หรือ"

44 ซาอูล​พูด​ว่า "โยนาธาน​เอ๋ย หาก​เจ้า​ไม่​ถูก​ลงโทษ​ถึง​ตาย ก็​ขอ​พระเจ้า​จัดการ​กับ​พ่อ​อย่าง​สาหัส"

45 แต่​ทหาร​ทั้งหลาย​พูด​ทักท้วง​ว่า "โยนาธาน​ผู้​ได้​ทำ​การ​กอบกู้​ครั้ง​ใหญ่​ใน​อิสราเอล​นี้​ควร​จะ​ตาย​หรือ พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด แม้แต่​ผม​สัก​เส้น​บน​ศีรษะ​ของ​เขา​ก็​จะ​ไม่​ตก​ถึง​พื้น​ฉันนั้น เพราะ​เขา​ทำศึก​ใน​วัน​นี้​ด้วย​ความ​ช่วยเหลือ​ของ​พระเจ้า" เป็นอันว่า​พวก​ประชาชน​ได้​ช่วย​ชีวิต​โยนาธาน​ไว้​และ​เขา​ไม่​ถูก​ประหาร

46 จาก​นั้น​ซาอูล​จึง​ถอย​ทัพ​เลิก​ติดตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย พวก​เขา​ก็​กลับ​สู่​บ้านเรือน​ของ​ตน

47 หลังจาก​ที่​ซาอูล​ได้​อำนาจ​ปกครอง​คน​อิสราเอล​แล้ว เขา​ก็​สู้รบ​กับ​ศัตรู​รอบ​ด้าน ได้แก่​โมอับ อัมโมน เอโดม กษัตริย์​ทั้งหลาย​แห่ง​โศบาห์* และ​ชาว​ฟีลิสเตีย ไม่ว่า​จะ​เขา​หัน​ไป​ทาง​ไหน เขา​ก็​ลงโทษ​พวก​นั้น* 48 เขา​รบ​อย่าง​กล้าหาญ พิชิต​ชาว​อามาเลข และ​ช่วย​กู้​คน​อิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​พวก​ที่​มา​ปล้น

49 ลูกชาย​ของ​ซาอูล​ได้แก่ โยนาธาน อิชวี และ​มัลคีชูวา ลูกสาว​องค์​พี่​คือ​เมราบ องค์​น้อง​คือ​มีคาล 50 ภรรยา​ของ​ซาอูล​คือ​อาหิโนอัม​ลูกสาว​ของ​อาหิมาอัส แม่ทัพ​ของ​ซาอูล​คือ​อับเนอร์​ลูกชาย​ของ​เนอร์​ซึ่ง​เป็น​ลุง​ของ​ซาอูล 51 เนอร์​พ่อ​ของ​อับเนอร์​และ​คีช​พ่อ​ของ​ซาอูล เป็น​ลูกชาย​ของ​อาบีเอล

52 ชาว​อิสราเอล​ต้อง​สู้​รบ​ตบมือ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตลอด​สมัย​การ​ปกครอง​ของ​ซาอูล และ​ทุก​ครั้ง​ที่​ซาอูล​เห็น​ชาย​ฉกรรจ์​หรือ​ผู้​กล้าหาญ​ก็​จะ​เกณฑ์​ให้​มา​รับใช้​เขา