1 ซาอูลมีอายุได้สามสิบปีเมื่อขึ้นเป็นกษัตริย์ และเขาปกครองคนอิสราเอลอยู่สี่สิบ) ฉบับมาโซเรติคไม่มีคำว่า สี่สิบสองปี
2 ซาอูลเลือกคนอิสราเอลสามพันคน ให้สองพันคนอยู่กับเขาที่มิคมาชและในแดนเทือกเขาแห่งเบธเอล ส่วนอีกหนึ่งพันคนอยู่กับโยนาธานที่เมืองกิเบอาห์ในเขตเบนยามิน คนอื่นที่เหลือให้กลับบ้านไป
3 โยนาธานบุกโจมตีกองทหารรักษาการณ์ของฟีลิสเตียที่เมืองเกบา ชาวฟีลิสเตียได้ข่าวเรื่องนี้ แล้วซาอูลจึงสั่งให้เป่าแตรทั่วแดนและประกาศว่า "ชาวฮีบรูจงฟัง!" 4 ดังนั้นคนอิสราเอลทั้งปวงจึงได้ข่าวว่า "ซาอูลโจมตีกองทหารรักษาการณ์ของฟีลิสเตีย บัดนี้ชาวฟีลิสเตียรังเกียจคนอิสราเอลยิ่งนัก" และพวกประชาชนจึงรวมตัวกันมาสมทบกับซาอูลที่กิลกาล
5 ชาวฟีลิสเตียรวมตัวกันมาสู้กับคนอิสราเอล มีรถม้าศึกสามพันคัน พลรถรบหกพันคน และมีทหารมากมายดุจเม็ดทรายที่ชายทะเล พวกเขายกมาตั้งค่ายอยู่ที่มิคมาชทางตะวันออกของเบธอาเวน 6 เมื่อชาวอิสราเอลเห็นว่าสถานการณ์คับขันและกองทัพของตนถูกตีอย่างหนักก็ซ่อนตัวตามถ้ำ ตามสุมทุมพุ่มไม้ ตามซอกหิน และในหลุมในบ่อ 7 ชาวฮีบรูบางคนก็ข้ามแม่น้ำจอร์แดนหนีไปยังดินแดนของกาดและกิเลอาด
ฝ่ายซาอูลยังคงอยู่ที่กิลกาล กองทหารทั้งหมดที่อยู่ด้วยพากันขวัญหนีดีฝ่อ 8 ซาอูลรออยู่เจ็ดวันตามที่ซามูเอลกำหนดไว้ แต่เมื่อซามูเอลยังไม่มาที่กิลกาลและคนของซาอูลเริ่มแตกทัพ 9 ซาอูลจึงสั่งว่า "จงนำเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพมา" แล้วซาอูลก็ถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว 10 ทันทีที่ถวายเสร็จ ซามูเอลก็มาถึง ซาอูลจึงออกไปต้อนรับ
11 ซามูเอลถามว่า "ท่านทำอะไรลงไป"
ซาอูลตอบว่า "ข้าพเจ้าเห็นไพร่พลกระจัดกระจายไป และท่านไม่ได้มาตามเวลาที่กำหนดไว้ ฝ่ายชาวฟีลิสเตียก็มาชุมนุมกันอยู่ที่มิคมาช 12 ข้าพเจ้าคิดว่า ‘ชาวฟีลิสเตียจะลงมาถล่มข้าพเจ้าที่กิลกาลแล้ว ข้าพเจ้าเองก็ยังไม่ได้ขอความช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์เลย’ ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงรู้สึกจำใจต้องถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว"
13 ซามูเอลพูดว่า "ท่านทำสิ่งโง่เขลา ท่านไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน หากท่านได้ปฏิบัติตาม พระองค์คงจะสถาปนาอาณาจักรของท่านเหนืออิสราเอลตลอดไป 14 แต่บัดนี้อาณาจักรของท่านจะไม่ยืนยง พระยาห์เวห์ได้เลือกคนที่พระองค์พอใจยิ่งนัก และแต่งตั้งเขาให้เป็นผู้มีอำนาจปกครองประชาชนของพระองค์ เนื่องจากท่านไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์"
15 แล้วซามูเอลจึงไปจากกิลกาลสู่กิเบอาห์ในเขตเบนยามิน เมื่อซาอูลนับจำนวนพลที่ยังอยู่พบว่ามีเหลือเพียงหกร้อยคน
16 ซาอูลกับโยนาธานลูกชายและทหารที่อยู่ด้วยพักที่เมืองกิเบอาห์ในเขตเบนยามิน ส่วนชาวฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่ที่มิคมาช 17 มีโจรสามกลุ่มจากค่ายฟีลิสเตีย กองหนึ่งไปยังโอฟราห์ในแดนชูอัล 18 อีกกองหนึ่งไปยังเบธโฮโรน ส่วนกองที่สามเคลื่อนไปยังชายแดนเหนือหุบเขาเศโบอิมตรงข้ามถิ่นทุรกันดาร
19 ครั้งนั้นทั่วแดนอิสราเอลไม่มีช่างตีเหล็กเลย เพราะชาวฟีลิสเตียกล่าวว่า "เกรงว่าชาวฮีบรูจะตีดาบหรือหอก!" 20 ด้วยเหตุนี้ เมื่อคนอิสราเอลทั้งหมดจะลับผาล คราด ขวาน หรือเคียว ก็ต้องไปหาชาวฟีลิสเตีย 21 อัตราค่าจ้างคือเงินหนักสองในสามเชเขลเป็นค่าลับผาลและจอบ เงินหนักหนึ่งในสามเชเขลเป็นค่าลับคราด ขวาน และประตัก
22 ฉะนั้นในวันสงคราม ทหารที่อยู่กับซาอูลและโยนาธานไม่มีหอกหรือดาบสักคนเดียว เว้นแต่ซาอูลและโยนาธานเท่านั้นที่มี
23 ขณะเดียวกันนั้นช่องเขาที่มิคมาชมีกองทหารของฟีลิสเตียรักษาการณ์อยู่