1 เมื่อซามูเอลชราแล้ว เขาแต่งตั้งลูกชายขึ้นเป็นผู้นำของคนอิสราเอล 2 ลูกชายหัวปีของเขาชื่อโยเอล ลูกคนที่สองชื่ออาบียาห์ ทั้งสองทำหน้าที่อยู่ในเบเออร์เชบา 3 แต่ลูกทั้งสองของเขาไม่ดำเนินตามอย่างพ่อเพราะโลภเงินทอง รับสินบน และบิดเบือนความยุติธรรม
4 ผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลจึงรวมตัวกันมาพบซามูเอลที่รามาห์ 5 พวกเขากล่าวว่า "ท่านชราแล้ว และลูกๆ ของท่านก็ไม่ได้ดำเนินตามอย่างท่าน บัดนี้ขอแต่งตั้งกษัตริย์ขึ้นมานำเราเหมือนชนชาติอื่นๆ ทั้งปวง"
6 แต่เมื่อเขากล่าวว่า "ขอแต่งตั้งกษัตริย์ขึ้นมานำเรา" ซามูเอลก็รู้สึกไม่พอใจ จึงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ 7 พระยาห์เวห์พูดกับเขาว่า "จงฟังทุกสิ่งที่พวกเขาบอกเถิด เพราะพวกเขาไม่ได้ทอดทิ้งเจ้าแต่ทอดทิ้งเรา และไม่ต้องการให้เราเป็นกษัตริย์ของพวกเขา 8 นับตั้งแต่เราพาพวกเขาออกมาจากอียิปต์จวบจนบัดนี้ พวกเขาทอดทิ้งเราอยู่เสมอและหันไปปรนนิบัติพระอื่นๆ พวกเขาก็กำลังทำกับเจ้าอย่างเดียวกัน 9 บัดนี้จงรับฟังพวกเขา แต่จงกำชับเตือนพวกเขาให้รู้ว่ากษัตริย์ที่จะมาปกครองพวกเขานั้นจะมีสิทธิ์อะไรบ้าง"
10 ซามูเอลจึงแจ้งถ้อยคำทั้งหมดของพระยาห์เวห์แก่ประชาชนที่ขอให้มีกษัตริย์ 11 เขากล่าวว่า "กษัตริย์ที่จะปกครองพวกท่านจะมีสิทธิ์ดังนี้คือ เขาจะเกณฑ์พวกลูกชายของท่านให้เป็นพลรถรบ พลม้า และวิ่งนำขบวนรถม้าศึกของเขา 12 เขาจะให้บางคนเป็นนายทัพดูแลกองพัน กองห้าสิบ ให้บางคนไถนาและเก็บเกี่ยวพืชพันธุ์ของเขา ให้บางคนทำอาวุธและอุปกรณ์รถม้าศึกของเขา 13 เขาจะเกณฑ์พวกลูกสาวของพวกท่านไปทำครัว ทำขนม และปรุงน้ำหอม 14 เขาจะริบพืชผลส่วนที่ดีที่สุดจากทุ่งนา จากสวนองุ่น และสวนมะกอกของท่าน แล้วยกให้คนที่คอยรับใช้เขา 15 เขาจะยึดหนึ่งในสิบของพืชผลและเหล้าองุ่นของท่านไปแจกจ่ายแก่พวกข้าราชการและคนที่คอยรับใช้เขา 16 เขาจะเกณฑ์คนรับใช้ชายหญิงของท่าน และเอาวัวลาที่ดีที่สุดของท่านไปใช้สอย 17 เขาจะเรียกเอาหนึ่งในสิบจากฝูงสัตว์เลี้ยงของท่าน และท่านเองจะตกเป็นทาสของเขา 18 เมื่อถึงวันนั้นท่านจะวอนขอการปลดปล่อยจากกษัตริย์ที่ท่านเลือก แต่พระยาห์เวห์จะไม่ตอบ"
19 แต่ประชาชนไม่ฟังคำเตือนของซามูเอล พวกเขายืนกรานว่า "เราต้องการกษัตริย์ปกครอง 20 เราจะได้เหมือนชนชาติอื่นๆ ทั้งปวงที่มีกษัตริย์นำไปรบทัพจับศึก"
21 เมื่อซามูเอลได้ยินทุกสิ่งที่ประชาชนพูด เขาจึงนำความมาบอกพระยาห์เวห์ 22 พระยาห์เวห์ตอบว่า "จงฟังเขาและตั้งกษัตริย์ให้เขา"
ซามูเอลจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า "ทุกคนจงกลับไปยังเมืองของตน"