1 มีชายเผ่าเบนยามินคนหนึ่งซึ่งเป็นคนมีฐานะชื่อคีช เป็นลูกชายอาบีเอล อาบีเอลเป็นลูกชายเศโรร์ เศโรร์เป็นลูกชายเบโครัท เบโครัทเป็นลูกชายอาฟียาห์แห่งเบนยามิน 2 คีชมีลูกชายคนหนึ่งชื่อซาอูล เป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาที่สุดในอิสราเอล เขาสูงกว่าคนอื่นๆ ราวหนึ่งช่วงศีรษะ
3 วันหนึ่งฝูงลาของคีชพ่อของซาอูลหายไป เขาจึงสั่งซาอูลลูกชายว่า "จงออกตามหาลา และเอาคนรับใช้คนหนึ่งไปด้วย" 4 ทั้งสองเดินทางทั่วแดนเทือกเขาแห่งเอฟราอิม ผ่านทั่วดินแดนชาลิชา เข้าไปยังเขตแดนชาอาลิม และไปทั่วเขตเบนยามินแต่ก็ไม่พบฝูงลาเลย
5 เมื่อมาถึงดินแดนศูฟ ซาอูลพูดกับคนรับใช้ที่มาด้วยว่า "กลับบ้านกันเถอะ เกรงว่าป่านนี้พ่อคงจะเลิกห่วงลา หันมากังวลใจเรื่องเราแทน"
6 แต่คนรับใช้นั้นตอบว่า "ดูเถิด ในเมืองนี้มีคนของพระเจ้าอยู่คนหนึ่ง ผู้คนเคารพนับถือมาก เขากล่าวอะไรก็เป็นไปตามนั้นทุกประการ เราไปหาเขากันเถอะ เขาอาจบอกเราได้ว่าควรไปทางไหน"
7 ซาอูลกล่าวกับคนรับใช้ว่า "หากเราไป เราจะให้อะไรเขาได้บ้าง อาหารในถุงเสบียงของเราก็หมดแล้ว เราไม่มีของที่จะมอบให้คนของพระเจ้า เรามีอะไรบ้าง"
8 คนรับใช้ตอบว่า "ข้าพเจ้ามีเงินอยู่หนึ่งในสี่เชเขลจะมอบให้คนของพระเจ้า เพื่อเขาจะบอกทางแก่เรา" 9 (ในอิสราเอลสมัยนั้นหากมีใครจะไปถามจากพระเจ้า เขาจะพูดว่า "ให้เราไปหาผู้ทำนายกันเถิด" เพราะผู้เผยพระวจนะในปัจจุบันเคยถูกเรียกว่าผู้ทำนาย)
10 ซาอูลกล่าวกับคนรับใช้ว่า "ดีแล้ว ให้เราไปกันเถิด" พวกเขาจึงมุ่งหน้าไปยังเมืองที่คนของพระเจ้าอยู่
11 เมื่อพวกเขาขึ้นเนินเขาเพื่อไปยังเมืองนั้นก็พบพวกหญิงสาวที่ออกมาตักน้ำ จึงถามว่า "ผู้ทำนายอยู่ที่นี่หรือเปล่า"
12 หญิงสาวตอบว่า "อยู่เจ้าข้า เขาเพิ่งล่วงหน้าไป รีบๆ เถิด เขาเพิ่งมาถึงเมืองของเราวันนี้เอง เพราะผู้คนจะถวายเครื่องบูชาบนสถานสูง 13 เมื่อพวกท่านไปถึงตัวเมืองก็จะพบเขาก่อนที่เขาจะขึ้นไปกินอาหารบนสถานสูง คนทั้งหลายจะไม่เริ่มกินอาหารจนกว่าเขาจะไปถึงเพราะเขาต้องอวยพรเครื่องบูชา หลังจากนั้นคนที่ได้รับเชิญจึงจะกินอาหาร พวกท่านรีบไปตอนนี้จะได้พบแน่"
14 คนทั้งสองจึงไป ขณะกำลังเดินเข้าเมือง พวกเขาก็พบซามูเอลกำลังเดินมุ่งหน้ามาทางพวกเขาตามทางขึ้นไปสถานสูง
15 พระยาห์เวห์ได้เปิดเผยแก่ซามูเอลตั้งแต่วันก่อนที่ซาอูลจะมาถึงว่า 16 "วันพรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ เราจะส่งชายคนหนึ่งจากเขตแดนเบนยามินมาหาเจ้า จงเจิมคนนั้นให้เป็นผู้นำประชาชนอิสราเอลของเรา เขาจะช่วยกู้ประชาชนให้รอดพ้นจากเงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย เราเอ็นดูสงสารประชาชนของเรา เพราะเสียงร่ำร้องของพวกเขามาถึงเราแล้ว"
17 เมื่อซามูเอลมองเห็นซาอูล พระยาห์เวห์พูดว่า "คนนี้แหละที่เราบอกเจ้าไว้ เขาจะปกครองประชาชนของเรา"
18 ซาอูลเดินเข้ามาหาซามูเอลที่ประตูเมืองและกล่าวว่า "ช่วยบอกทางไปบ้านผู้ทำนายด้วยเถิด"
19 ซามูเอลตอบว่า "ข้าพเจ้านี่แหละเป็นผู้ทำนาย เชิญนำหน้าข้าพเจ้าขึ้นไปยังสถานสูง เพราะวันนี้ท่านจะกินอาหารกับข้าพเจ้า แล้วพรุ่งนี้เช้าข้าพเจ้าจะส่งท่านไปตามทางของท่านและจะบอกทุกอย่างที่อยู่ในใจของท่าน 20 ส่วนฝูงลาที่หายไปเมื่อสามวันก่อนนั้น ไม่ต้องห่วง มีคนพบแล้ว ใครเล่าที่คนอิสราเอลปรารถนาเป็นอย่างมาก ก็คือตัวท่านและทั้งวงศ์ตระกูลของท่าน"
21 ซาอูลตอบว่า "แต่ว่าข้าพเจ้าเป็นคนเบนยามินซึ่งเป็นเผ่าเล็กน้อยที่สุดของคนอิสราเอลไม่ใช่หรือ และตระกูลของข้าพเจ้าก็เล็กที่สุดในบรรดาตระกูลในเผ่าเบนยามินไม่ใช่หรือ เหตุใดท่านจึงกล่าวกับข้าพเจ้าเช่นนั้น"
22 ซามูเอลจึงนำซาอูลกับคนรับใช้เข้าไปในห้องโถง และให้นั่งหัวโต๊ะท่ามกลางแขกรับเชิญซึ่งมีราวสามสิบคน 23 ซามูเอลสั่งพ่อครัวว่า "จงนำเนื้อชิ้นที่ข้าบอกให้เจ้าเก็บไว้ต่างหากออกมา"
24 พ่อครัวจึงนำเนื้อส่วนโคนขามาวางตรงหน้าซาอูล ซามูเอลกล่าวว่า "นี่คือสิ่งที่เก็บไว้สำหรับท่าน เชิญกินเถิด เพราะเนื้อนี้ได้แยกไว้สำหรับท่านในโอกาสนี้ตั้งแต่เวลาที่ข้าพเจ้ากล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าได้เชิญแขกมาแล้ว’ " ซาอูลก็กินอาหารร่วมกับซามูเอลในวันนั้น
25 หลังจากพวกเขากลับจากสถานสูงเข้ามาในเมืองแล้ว ซามูเอลสนทนากับซาอูลบนดาดฟ้าบ้านของเขา 26 วันรุ่งขึ้นเมื่อฟ้าเริ่มสาง ซามูเอลเรียกซาอูลซึ่งอยู่บนดาดฟ้าว่า "จงเตรียมตัว ข้าจะไปส่ง" เมื่อซาอูลพร้อมแล้ว ทั้งสองก็ออกไปด้านนอกด้วยกัน 27 ขณะที่ลงมาถึงสุดเขตเมือง ซามูเอลบอกซาอูลว่า "จงให้คนรับใช้ล่วงหน้าไปก่อน" แล้วคนรับใช้ก็ไป ซามูเอลบอกซาอูลว่า "ส่วนท่านให้รอที่นี่สักครู่ เพื่อเราจะแจ้งถ้อยคำของพระเจ้าแก่ท่าน"