1 เมื่อดาวิดพูดคุยกับซาอูลเสร็จแล้ว โยนาธานรู้สึกผูกพันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับดาวิด เขารักดาวิดเหมือนรักตนเอง 2 ตั้งแต่วันนั้นซาอูลเก็บตัวดาวิดไว้ ไม่อนุญาตให้เขากลับบ้านไปหาครอบครัว 3 และโยนาธานทำพันธสัญญาเป็นเพื่อนแท้กับดาวิดเพราะเขารักดาวิดเหมือนรักตนเอง 4 โยนาธานถอดเสื้อคลุมที่สวมอยู่ยกให้ดาวิด พร้อมทั้งเสื้อตัวใน ดาบ ธนู และเข็มขัด
5 ซาอูลมอบหมายภารกิจใดให้ ดาวิดก็ทำจนสำเร็จลุล่วง ซาอูลจึงแต่งตั้งดาวิดให้มีตำแหน่งสูงในกองทัพ ซึ่งเป็นที่พอใจของบรรดาทหารและข้าราชการของซาอูล
6 ขณะที่กองทัพอิสราเอลผู้มีชัยกำลังเดินทางกลับบ้าน หลังจากที่ดาวิดได้สังหารชาวฟีลิสเตียแล้ว มีพวกผู้หญิงจากหัวเมืองทั้งปวงของอิสราเอลออกมาต้อนรับกษัตริย์ซาอูล ร้องเพลง และร่ายรำด้วยความชื่นชมยินดี เล่นรำมะนาและดีดพิณ 7 พวกเขาร่ายรำและร้องเพลงว่า
"ซาอูลฆ่าศัตรูนับพัน
และดาวิดฆ่าศัตรูนับหมื่น"
8 ซาอูลโกรธยิ่งนัก บทเพลงร้องรับนั้นทำให้เขาไม่พอใจมากและคิดว่า "พวกเขายกย่องดาวิดว่าฆ่าคนเป็นหมื่นๆ ส่วนข้าแค่พัน ต่อไปเขาจะได้อะไรอีกถ้าไม่ใช่อาณาจักรนี้" 9 นับแต่นั้นมาซาอูลก็จับตาดูดาวิดโดยไม่ให้คลาดสายตา
10 วันรุ่งขึ้นวิญญาณชั่วจากพระเจ้าเข้าควบคุมซาอูล ซาอูลพร่ำเพ้ออยู่ในวัง ขณะที่ดาวิดเล่นพิณให้ฟังเช่นเคย ซาอูลถือหอกอยู่ 11 และรำพึงว่า "ข้าจะตรึงดาวิดให้ติดกำแพง" แล้วก็พุ่งหอกเข้าใส่ดาวิด แต่ดาวิดหลบได้ทั้งสองครั้ง
12 ซาอูลกลัวดาวิด เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับดาวิด แต่ละจากซาอูลไป 13 ซาอูลจึงให้ดาวิดออกไปให้พ้นหน้า โดยแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับกองพันนำทหารออกไปรบ 14 ดาวิดประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานทุกด้าน ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับเขา 15 เมื่อซาอูลเห็นว่าดาวิดประสบความสำเร็จเช่นนั้นก็ยิ่งกลัวดาวิดมากขึ้น 16 แต่คนทั่วทั้งอิสราเอลและยูดาห์รักดาวิด เพราะดาวิดเป็นผู้นำพวกเขาออกไปรบ
17 ซาอูลพูดกับดาวิดว่า "ข้าพร้อมจะยกเมราบลูกสาวคนโตของข้าให้เป็นภรรยาของเจ้า แต่เจ้าจงรับใช้ข้าอย่างกล้าหาญ และต่อสู้ศึกสงครามของพระยาห์เวห์" เพราะซาอูลนึกในใจว่า "ข้าไม่ต้องลงมือเอง ปล่อยให้พวกฟีลิสเตียกำจัดเขาดีกว่า!"
18 ดาวิดพูดกับซาอูลว่า "ข้าพเจ้าเป็นใครกัน ครอบครัวของข้าพเจ้า หรือตระกูลของพ่อของข้าพเจ้าเป็นอะไรในอิสราเอลที่ข้าพเจ้าจะได้เป็นถึงลูกเขยของกษัตริย์" 19 ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่จะยกเมราบลูกสาวของซาอูลให้แก่ดาวิด ซาอูลกลับยกเธอให้แก่อาดรีเอลจากเมโหลาห์
20 ฝ่ายมีคาลลูกสาวของซาอูลหลงรักดาวิด ซาอูลยินดียิ่งนักเมื่อได้ทราบเรื่องนี้ 21 ซาอูลนึกในใจว่า "ข้าจะยกเธอให้เขา จะได้ใช้เธอล่อเขาและยืมมือพวกฟีลิสเตียเล่นงานเขา" ซาอูลจึงพูดกับดาวิดว่า "นี่เป็นโอกาสอีกครั้งที่เจ้าจะมาเป็นลูกเขยของข้า"
22 ซาอูลจึงสั่งคนที่คอยรับใช้เขาว่า "จงไปพูดกับดาวิดเป็นการส่วนตัวว่า ‘ดูเถิดกษัตริย์ซาอูลนิยมชมชอบท่านมาก ทุกคนที่คอยรับใช้เขาก็ชอบท่าน บัดนี้จงมาเป็นลูกเขยของกษัตริย์เถิด’ "
23 พวกเขาก็บอกข้อความเหล่านี้แก่ดาวิด แต่ดาวิดตอบว่า "ท่านคิดว่าการเป็นลูกเขยของกษัตริย์เป็นเรื่องเล็กหรือ ข้าพเจ้าเป็นเพียงคนจนที่ไม่มีใครรู้จัก"
24 เมื่อคนรับใช้ของซาอูลมารายงานตามที่ดาวิดกล่าว 25 ซาอูลก็พูดว่า "จงบอกดาวิดว่า ‘กษัตริย์ไม่ต้องการสินสอดอะไร นอกจากหนังหุ้มปลายองคชาติของชาวฟีลิสเตียร้อยคนเพื่อเป็นการแก้แค้นศัตรู’ " แผนการของซาอูลคือยืมมือชาวฟีลิสเตียกำจัดดาวิด
26 เมื่อคนที่คอยรับใช้กษัตริย์นำความนี้มาแจ้งดาวิด เขาก็รับข้อเสนอนี้ด้วยความยินดี ฉะนั้นก่อนถึงเวลาที่กำหนดไว้ 27 ดาวิดก็พาพรรคพวกออกไปสังหารชาวฟีลิสเตียสองร้อยคน และนำหนังหุ้มปลายองคชาติกลับมา พวกเขานับจนครบจำนวนมอบให้กับซาอูลเพื่อดาวิดจะได้เป็นลูกเขยกษัตริย์ ดังนั้นซาอูลจึงยกมีคาลลูกสาวให้แต่งงานกับดาวิด
28 เมื่อซาอูลตระหนักว่าพระยาห์เวห์อยู่กับดาวิด ทั้งมีคาลลูกสาวของซาอูลเองก็รักดาวิด 29 ซาอูลก็ยิ่งกลัวดาวิดและเป็นศัตรูกับเขาไปตลอดชีวิต
30 ทุกครั้งที่นายทัพฟีลิสเตียรุกเข้ามาโจมตี ดาวิดจะประสบความสำเร็จในการต่อสู้กับศัตรูมากกว่าทหารอื่นๆ ของซาอูล ชื่อของดาวิดจึงเลื่องลือไปทั่ว