1 กลุ่ม/ผู้เผยพระวจนะ/กล่าว/กับ/เอลีชา/ว่า "ดูเถิด/สถานที่/ซึ่ง/เรา/อยู่/กับ/ท่าน/นี้/ก็/คับแคบ/ไป/แล้ว 2 พวก/ข้าพเจ้า/ขอ/ไป/ตัด/ต้นไม้/และ/สร้าง/ที่อยู่อาศัย/ที่/แม่น้ำ/จอร์แดน"
เขา/ตอบ/ว่า "ไปเถิด"
3 คน/หนึ่ง/เอ่ย/ขึ้น/ว่า "ท่าน/ขอรับ โปรด/ไป/กับ/เหล่า/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ด้วย"
เอลีชา/ตอบว่า "เรา/จะ/ไป" 4 แล้ว/เอลีชา/ก็/ไป/กับ/พวกเขา
เมื่อ/พวกเขา/มาถึง/แม่น้ำ/จอร์แดน/ก็/เริ่ม/ตัด/ไม้ 5 ขณะนั้น/มี/คน/หนึ่ง/ทำ/หัว/ขวาน/เหล็ก/หลุด/ตกลง/ใน/แม่น้ำ เขา/จึง/ร้อง/ว่า "แย่/แล้ว/นายท่าน นี่/เป็น/ขวาน/ที่/ขอยืม/มา!"
6 คน/ของ/พระเจ้า/ถามว่า "มัน/ตก/ลง/ไป/ที่ไหน?" คน/นั้น/ชี้/ให้/เขา/ดู/ตำแหน่ง/ที่หัว/ขวาน/ตก/ลง/ไป เอลีชา/จึง/ตัด/กิ่งไม้/เหวี่ยง/ลง/ตรง/นั้น แล้ว/หัว/ขวาน/เหล็ก/ก็/ลอย/ขึ้นมา 7 เอลีชา/พูดกับ/คน/นั้น/ว่า "หยิบ/ขึ้นมา/เถิด" เขา/ก็/เอื้อมมือ/ไป/หยิบ/ขึ้นมา
8 ครั้งนั้น/กษัตริย์/อารัม/รบ/กับ/อิสราเอล เมื่อใด/ที่/พระองค์/ตรัส/กับ/ทหาร/ว่า "เรา/จะ/ยกกำลัง/ไป/ตั้ง/ค่าย/ที่นั่น/ที่นี่"
9 คน/ของ/พระเจ้า/ก็/จะ/เตือน/กษัตริย์/อิสราเอล/ว่า "อย่าไป/ใกล้/ที่นั่น/เพราะ/พวก/อารัม/กำลัง/จะ/ยกทัพ/มา" 10 กษัตริย์/อิสราเอล/ก็/ส่ง/คน/ไป/ตรวจดู/สถานที่/ซึ่ง/คน/ของ/พระเจ้า/ระบุ/ไว้ เอลีชา/เตือน/กษัตริย์/ครั้ง/แล้ว/ครั้ง/เล่า/เพื่อ/จะ/ทรง/ระแวดระวัง/ที่/เหล่านั้น
11 เรื่องนี้/ทำให้/กษัตริย์/อารัม/กริ้ว/นัก จึง/ทรงเรียก/ประชุม/นายทหาร/และ/ตรัส/สั่งว่า "พวก/ท่าน/จะ/ไม่ยอม/บอก/หรือ/ว่า/ใคร/ใน/พวกเรา/ที่/เป็น/สาย/ให้/กษัตริย์/อิสราเอล?"
12 ทหาร/คน/หนึ่ง/ทูล/ว่า "ข้าแต่/องค์/กษัตริย์ ไม่ใช่/พวก/ข้าพระบาท แต่/ผู้เผยพระวจนะ/เอลีชา/ใน/อิสราเอล/ต่างหาก/เป็น/ผู้/ทูล/กษัตริย์/อิสราเอล แม้กระทั่ง/เนื้อความ/ที่/ฝ่าพระบาท/ตรัส/ใน/ห้อง/บรรทม"
13 กษัตริย์/จึง/ตรัส/สั่งว่า "จง/ไป/สืบดู/ว่า/เขา/อยู่/ที่ไหน เรา/จะ/ส่ง/ทหาร/ไป/จับตัว/มา" มี/ผู้/มา/ทูล/ว่า "เอลีชา/อยู่/ที่/โดธาน" 14 พระองค์/จึง/ทรงส่ง/ม้า รถม้าศึก และ/กอง/กำลัง/ใหญ่/มา/ใน/เวลา/กลางคืน และ/ล้อม/เมือง/นั้น/ไว้
15 รุ่งขึ้น/เมื่อ/คน/รับใช้/ของ/ผู้เผยพระวจนะ/ตื่นขึ้น และ/ออกไป/ข้างนอก/ก็/เห็น/กองทัพ/ม้า/และ/รถม้าศึก/ล้อม/เมือง/อยู่ จึง/บอก/เอลีชา/ว่า "แย่/แล้ว/นายท่าน เรา/จะ/ทำ/อย่างไร/กัน/ดี?"
16 เอลีชา/กล่าว/ว่า "อย่า/ตกใจกลัว/ไป/เลย ฝ่ายเรา/มี/มากกว่า/ฝ่าย/เขา"
17 แล้ว/เอลีชา/อธิษฐาน/ว่า "ข้าแต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ขอ/ทรง/เบิกตา/ให้/เขา/เห็น" องค์พระผู้เป็นเจ้า/ก็/ทรง/เบิกตา/ให้/คน/รับใช้/นั้น/เห็น/รอบ/เนินเขา/เต็ม/ไป/ด้วย/ม้า/และ/รถม้าศึก/เพลิง/รายรอบ/เอลีชา
18 ขณะที่/ฝ่าย/ศัตรู/ตรง/เข้ามา เอลีชา/อธิษฐาน/ต่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า "ขอให้/คน/เหล่านี้/ตาพร่ามัว/ให้/หมด" พระเจ้า/ก็/ให้/พวกเขา/ตาพร่ามัว/เหมือน/ที่/เอลีชา/ทูลขอ
19 เอลีชา/บอก/พวกเขา/ว่า "นี่/ไม่ใช่/เส้นทาง/และ/เมือง/ที่/พวก/ท่าน/จะ/ไป ตาม/เรา/มา/สิ เรา/จะ/พา/ท่าน/ไป/หา/คน/ที่/ท่าน/ต้องการ" แล้ว/เอลีชา/ก็/พา/พวกเขา/ไป/ยัง/สะมาเรีย
20 เมื่อ/พวกเขา/เข้า/มา/ใน/เมือง/แล้ว เอลีชา/ก็/อธิษฐาน/ว่า "ข้าแต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ขอ/ทรง/เบิกตา/ของ/พวกเขา/ให้/มองเห็น" องค์พระผู้เป็นเจ้า/ก็/ทรง/เบิกตา/ของ/พวกเขา พวกเขา/มอง/ดู/ก็/เห็นว่า/ตน/มา/อยู่/ใน/สะมาเรีย
21 เมื่อ/กษัตริย์/อิสราเอล/ทอดพระเนตร/เห็น/พวกเขา พระองค์/ก็/ถาม/เอลีชา/ว่า "บิดา/เจ้าข้า เรา/จะ/ฆ่า/พวกเขา/ได้/ไหม? จะ/ฆ่า/เขา/ดีไหม?"
22 เอลีชา/ตอบว่า "อย่าเลย ท่าน/จะ/ฆ่า/เชลยศึก/ด้วย/ดาบ/และ/ธนู/ของ/ท่าน/หรือ จง/ให้/อาหาร/เขา/กิน และ/ให้/น้ำ/เขา/ดื่ม แล้ว/ปล่อย/เขา/กลับไป/หา/เจ้านาย/ของเขา/เถิด" 23 ดังนั้น/กษัตริย์/จึง/ทรง/จัด/งานเลี้ยง/ใหญ่/ให้/พวกเขา หลังจาก/กิน/ดื่ม/แล้ว พระองค์/ก็/ทรงส่ง/พวกเขา/กลับไป/เข้าเฝ้า/กษัตริย์/ของ/ตน ตั้งแต่/นั้น/มา/กองโจร/จาก/อารัม/ก็/ไม่/มาก/ล้ำ/กราย/ดินแดน/อิสราเอล/อีก/เลย
24 อยู่/มา/ภายหลัง/กษัตริย์/เบนฮาดัด/แห่ง/อารัม/ทรง/ระดม/กองทัพ/ทั้งหมด/มา/ล้อม/เมือง/สะมาเรีย 25 เป็นเหตุ/ให้/เกิด/การ/กันดาร/อาหาร/ครั้งใหญ่/ใน/เมือง/นั้น การ/ล้อม/เมือง/ยืดเยื้อ/จน/แม้แต่/หัว/ลา/ยัง/มี/ราคา/สูง/เป็น/เงิน/หนัก/ถึง 80 เชเขล และ/เมล็ดถั่ว/ป่าประมาณ 0.3 ลิตร ซื้อ/ขาย/กัน/เป็น/เงิน/หนัก 5 เชเขล
26 ขณะ/กษัตริย์/อิสราเอล/เสด็จ/ผ่าน/ใกล้/กำแพง/เมือง หญิง/คน/หนึ่ง/ร้อง/ทูล/ว่า "ฝ่าพระบาท โปรด/เมตตา/หม่อมฉัน/ด้วยเถิด!"
27 กษัตริย์/ตรัส/ตอบว่า "หาก/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ไม่/ทรง/ช่วย/เจ้า เรา/จะ/หา/ความ/ช่วยเหลือ/จาก/ที่ไหน/มา/ให้/เจ้า? จาก/ลาน/นวด/ข้าว/หรือ? จาก/บ่อ/ย่ำ/องุ่น/หรือ?" 28 แล้ว/พระองค์/ตรัส/ถามว่า "มี/เรื่อง/อะไรหรือ?"
หญิงนั้น/ทูล/ว่า "ผู้หญิง/คน/นี้/ได้/กล่าว/กับ/หม่อมฉัน/ว่า ‘วันนี้/ให้/เรา/กิน/เนื้อ/ลูกชาย/ของเจ้า แล้ว/วัน/รุ่งขึ้น/เรา/จะ/กิน/เนื้อ/ลูกชาย/ของ/ฉัน’ 29 ฉะนั้น/พวกเรา/จึง/เอา/ลูกชาย/ของ/หม่อมฉัน/มา/ทำ/อาหาร/กิน ครั้น/วันรุ่งขึ้น/หม่อมฉัน/บอกว่า ‘ฆ่า/ลูก/ของเธอ/สิ จะ/ได้/เอา/มา/กิน/กัน’ แต่/เขา/กลับ/ซ่อน/ลูก/ไว้"
30 เมื่อ/กษัตริย์/ได้ยิน/เช่นนั้น/ก็/ทรง/ฉีก/ฉลองพระองค์ ขณะ/ทรง/ดำเนิน/ไป/ตาม/กำแพง/เมือง ประชาชน/มองดู/เห็นว่า/พระองค์/ทรง/สวม/ชุด/ผ้า/กระสอบ/อยู่/ข้างใน 31 กษัตริย์/ตรัส/ว่า "ขอให้/พระเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/เรา/อย่างหนัก/ที่สุด หาก/ใน/วันนี้/หัว/ของ/เอลีชา/บุตร/ชาฟัท/ยัง/ไม่/หลุด/จาก/บ่า!"
32 ฝ่าย/เอลีชา/กำลัง/นั่ง/สนทนา/กับ/บรรดา/ผู้/อาวุโส/อยู่ใน/บ้าน เมื่อ/กษัตริย์/ทรงใช้/คน/ไป/ตาม/ตัว/เขา ก่อน/ที่/คน/นั้น/จะ/มาถึง เอลีชา/กล่าว/กับ/ผู้/อาวุโส/เหล่านั้น/ว่า "พวก/ท่าน/ไม่/เห็น/หรือ/ว่า/ฆาตกร/นั้น/ส่ง/คน/มา/ตัด/หัว/เรา/แล้ว? ดูเถิด เมื่อ/เขา/มาถึง จง/ปิด/ประตู และ/ไล่/เขา/ออกไป นั่น/ไม่ใช่/เสียง/ฝีเท้า/ของ/นาย/ของเขา/ที่/ตาม/มา/ข้างหลัง/หรือ?"
33 เอลีชา/พูด/ยัง/ไม่/ทัน/ขาด/คำ ผู้/สื่อสาร/ก็/มาถึง/และ/กษัตริย์/ก็/เสด็จมา/ด้วย พระองค์/ตรัส/ว่า "ความ/เดือดร้อน/นี้/มา/จาก/องค์/พระผู้เป็นเจ้า แล้ว/จะ/ให้/เรา/รอคอย/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ต่อไปอีก/หรือ?"