1 O arada bölge Kralı Hirodes İsa hakkındaki haberi duydu. 2 Adamlarına şöyle dedi: "Bu Vaftizci Yahyaʼdır! Ölümden dirildi! İşte o yüzden bu mucizeleri yapma gücüne sahip."

3 Hirodes, kardeşi Filipusʼun karısı Hirodiya yüzünden Yahyaʼyı yakalatıp bağlamış ve hapishaneye atmıştı. 4 Çünkü Yahya ona şöyle derdi: "Kardeşinin karısıyla birleşmen Tevratʼa aykırıdır." 5 Aslında Hirodes Yahyaʼyı öldürtmek istiyordu, ama halkın tepkisinden korkuyordu. Çünkü onlar Yahyaʼyı peygamber sayıyorlardı.

6 Hirodesʼin doğum günü gelince, Hirodiyaʼnın kızı ortaya çıkıp göbek attı. Bu da Hirodesʼin hoşuna gitti. 7 Yemin ederek her ne dilerse ona vereceğine söz verdi. 8 Kız annesinin kışkırtmasıyla şöyle dedi: "Bana bir tepsi üzerinde Vaftizci Yahyaʼnın kafasını getir." 9 Kral buna üzüldü. Ama sofra başındaki misafirlerin önünde yemin etmişti. Bu yüzden dileğin yerine getirilmesini buyurdu. 10 Haber yollayıp hapishanede Yahyaʼnın kafasını kestirdi. 11 Kafayı tepsi üzerinde getirip kıza verdiler, kız da onu annesine götürdü. 12 Yahyaʼnın öğrencileri geldiler ve Yahyaʼnın cesedini alıp gömdüler. Sonra gidip İsaʼya haber verdiler.

13 İsa bunu işitince oradan çekildi. Öğrencileriyle baş başa kalmak için tekneyle ıssız bir yere gitti. Halk bunu öğrenince kasabalardan çıkıp karadan yürüyerek İsaʼnın ardından gitti. 14 İsa tekneden inince büyük bir kalabalık gördü. Onlara acıdı ve onların hastalarını iyileştirdi.

15 Akşam olunca öğrencileri Oʼnun yanına gelip şöyle dediler: "Burası ıssız bir yer, hem de vakit çok ilerledi. Halkı gönder de, etraftaki köylere gitsinler, kendilerine yiyecek alsınlar."

16 Ama İsa onlara, "Gitmeleri lazım değil. Onlara siz yiyecek verin!" dedi.

17 İsaʼya, "Burada yalnız beş ekmekle iki balığımız var" dediler.

18 İsa, "Onları bana buraya getirin" dedi. 19 Halka çayırlığa oturmalarını emretti. Sonra beş ekmekle iki balığı aldı, gözlerini göğe kaldırarak şükretti. Ekmekleri bölüp öğrencilerine verdi. Öğrencileri de ekmekleri halka dağıttılar. 20 Herkes yiyip doydu. Artakalan parçaları topladılar ve onlarla on iki sepet doldurdular. 21 Kadın ve çocukların dışında yemek yiyen aşağı yukarı beş bin kişi vardı.

22 İsa hemen öğrencilerine tekneye bindirdi. Onları kendisinden önce gölün öbür tarafına gönderdi. O arada halkı evlerine gönderecekti. 23 Halkı yolcu ettikten sonra, dua etmek için tek başına bir tepeye çıktı. Akşam olunca orada yalnız kaldı. 24 Tekne ise, karadan epey uzakta, dalgalarla boğuşuyordu. Çünkü rüzgar karşı yönden esiyordu.

25 Sabaha doğru İsa gölün üstünde yürüyüp onlara yaklaştı. 26 Öğrenciler Oʼnun gölün üstünde yürüdüğünü görünce dehşete kapıldılar. "Bu bir hayalettir!" diye korkudan bağırmaya başladılar.

27 İsa ise hemen onlara, "Rahat olun! Benim! Korkmayın!" dedi.

28 Petrus Oʼna şöyle cevap verdi: "Efendimiz eğer sensen, bana buyruk ver de, su üstünde yürüyerek sana geleyim."

29 İsa, "Gel" dedi.

Petrus tekneden inip suyun üzerinde yürüdü ve İsaʼya doğru ilerledi. 30 Ama güçlü rüzgarı fark edince, korktu ve batmaya başladı. "Efendimiz, kurtar beni!" diye bağırdı.

31 İsa hemen elini uzatıp onu tuttu ve, "Ey kıt imanlı adam! Niçin şüphe ettin?" dedi.

32 Tekneye bindiler ve rüzgar dindi. 33 Teknedekiler İsaʼya tapındılar. "Sen gerçekten Allahʼın Oğluʼsun!" dediler.

34 Gölü geçip, Ginnesar taraflarında karaya vardılar. 35 Oranın halkı İsaʼyı tanıdı. Hemen etraftaki bölgelere haber yolladılar. İsaʼya hasta olan herkesi getirdiler. 36 Hastalar İsaʼnın sadece elbisesinin eteğine dokunabilmek için yalvardılar. Oʼna dokunan herkes şifa buldu.

1 At that time Herod the tetrarch heard of the fame of Jesus, 2 And said unto his servants, This is John the Baptist; he is risen from the dead; and therefore mighty works do shew forth themselves in him.

3 For Herod had laid hold on John, and bound him, and put him in prison for Herodias’ sake, his brother Philip’s wife. 4 For John said unto him, It is not lawful for thee to have her. 5 And when he would have put him to death, he feared the multitude, because they counted him as a prophet. 6 But when Herod’s birthday was kept, the daughter of Herodias danced before them, and pleased Herod. 7 Whereupon he promised with an oath to give her whatsoever she would ask. 8 And she, being before instructed of her mother, said, Give me here John Baptist’s head in a charger. 9 And the king was sorry: nevertheless for the oath’s sake, and them which sat with him at meat, he commanded it to be given her. 10 And he sent, and beheaded John in the prison. 11 And his head was brought in a charger, and given to the damsel: and she brought it to her mother. 12 And his disciples came, and took up the body, and buried it, and went and told Jesus.

13 When Jesus heard of it, he departed thence by ship into a desert place apart: and when the people had heard thereof, they followed him on foot out of the cities. 14 And Jesus went forth, and saw a great multitude, and was moved with compassion toward them, and he healed their sick.

15 And when it was evening, his disciples came to him, saying, This is a desert place, and the time is now past; send the multitude away, that they may go into the villages, and buy themselves victuals. 16 But Jesus said unto them, They need not depart; give ye them to eat. 17 And they say unto him, We have here but five loaves, and two fishes. 18 He said, Bring them hither to me. 19 And he commanded the multitude to sit down on the grass, and took the five loaves, and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed, and brake, and gave the loaves to his disciples, and the disciples to the multitude. 20 And they did all eat, and were filled: and they took up of the fragments that remained twelve baskets full. 21 And they that had eaten were about five thousand men, beside women and children.

22 And straightway Jesus constrained his disciples to get into a ship, and to go before him unto the other side, while he sent the multitudes away. 23 And when he had sent the multitudes away, he went up into a mountain apart to pray: and when the evening was come, he was there alone. 24 But the ship was now in the midst of the sea, tossed with waves: for the wind was contrary. 25 And in the fourth watch of the night Jesus went unto them, walking on the sea. 26 And when the disciples saw him walking on the sea, they were troubled, saying, It is a spirit; and they cried out for fear. 27 But straightway Jesus spake unto them, saying, Be of good cheer; it is I; be not afraid. 28 And Peter answered him and said, Lord, if it be thou, bid me come unto thee on the water. 29 And he said, Come. And when Peter was come down out of the ship, he walked on the water, to go to Jesus. 30 But when he saw the wind boisterous, he was afraid; and beginning to sink, he cried, saying, Lord, save me. 31 And immediately Jesus stretched forth his hand, and caught him, and said unto him, O thou of little faith, wherefore didst thou doubt? 32 And when they were come into the ship, the wind ceased. 33 Then they that were in the ship came and worshipped him, saying, Of a truth thou art the Son of God.

34 And when they were gone over, they came into the land of Gennesaret. 35 And when the men of that place had knowledge of him, they sent out into all that country round about, and brought unto him all that were diseased; 36 And besought him that they might only touch the hem of his garment: and as many as touched were made perfectly whole.