1 Sabah olunca, başrahipler ve halkın liderleri, İsaʼyı ölüm cezasına çarptırmak için anlaştılar. 2 Oʼnu bağlayıp götürdüler ve Vali Pilatusʼa teslim ettiler.

3 İsaʼya ihanet eden Yahuda İsaʼnın ölüm cezasına çarptırıldığını görünce yaptığına pişman oldu. Otuz gümüş parayı alıp başrahiplere ve halkın liderlerine geri götürdü. 4 "Günah işledim" dedi. "Suçsuz bir adama ihanet ettim!"

Onlarsa şöyle karşılık verdiler: "Bundan bize ne? Onu sen düşün."

5 Yahuda parayı tapınağın içine fırlattı ve oradan ayrıldı. Sonra gidip kendini astı.

6 Başrahipler parayı alıp şöyle dediler: "Bu para kan parasıdır. Onu tapınak hazinesine koymak Tevratʼa uygun değildir." 7 Sonra aralarında anlaşarak o parayla Çömlekçi Tarlasıʼnı satın aldılar. Orada yabancılar için bir mezarlık yapacaklardı. 8 Bunun için o tarlanın adı bugüne kadar Kan Tarlası diye kaldı. 9 O vakit Allahʼın peygamber Yeremya aracılığıyla söylediği şu söz yerine geldi: "İsrailoğulları otuz gümüşü aldılar, bir insana biçtikleri değer buydu. 10 Rabbin bana buyurduğu gibi, bu parayla çömlekçinin tarlasını satın aldılar."*27:10 Bakınız Zekeriya 11:12,13; Yeremya 19:1-13; 32:6-9 ayetlerine.

11 İsa, valinin önüne götürüldü. O da İsaʼyı sorguya çekti: "Sen Yahudilerin Kralı mısın?"

İsa da, "Bunu sen söylüyorsun" dedi.

12 Başrahipler ve halkın liderleri Oʼnu suçladılar. Ama İsa hiç karşılık vermedi.

13 Sonra Pilatus Oʼna şöyle dedi: "Sana karşı yapılan bunca şahitliği duymuyor musun?"

14 Ama İsa tek bir suçlamaya bile cevap vermedi. Vali buna çok şaştı.

15 Valinin bir adeti vardı: her yıl Özgürlük Bayramıʼnda halkın istediği bir tutukluyu serbest bırakırdı. 16 O günlerde Barabba*27:16 Barabba Bazı Grekçe el yazmalarında adamın adı "İsa Barabba" diye geçer. Barabba babanın oğlu demektir. adında çok tanınmış bir tutuklu vardı. 17 Halk bir araya geldikten sonra, Pilatus onlara sordu: "Kimi serbest bırakmamı istersiniz: Barabbaʼyı mı, yoksa Mesih denilen İsaʼyı mı?" 18 Pilatus, başrahipler ve halkın liderlerinin İsaʼyı kıskandıkları için Oʼnu kendisine teslim ettiklerini biliyordu.

19 Pilatus yargı yerinde otururken, karısı ona şu haberi yolladı: "O adam suçsuzdur. Sakın bu işe karışma. Dün gece Oʼnun hakkında bir rüya gördüm. Bu rüya yüzünden çok acı çektim."

20 Başrahipler ve halkın liderleri, Barabbaʼnın serbest bırakılması ve İsaʼnın öldürülmesini istesinler diye kalabalığı kandırdılar.

21 Ama Pilatus kalabalığa şunu sordu: "Ne istersiniz? Bu iki adamdan hangisini serbest bırakayım?"

Onlar da "Barabbaʼyı" dediler.

22 Pilatus, "Öyleyse, Mesih denilen İsaʼyla ne yapayım?" diye sordu.

Hepsi, "Çarmıha gerilsin!" dediler.

23 Pilatus sordu: "Adam ne kötülük yaptı ki?"

Ama seslerini daha da fazla yükselterek, "Çarmıha gerilsin!" diye bağırdılar.

24 Pilatus durumu değiştiremeyeceğini anladı. Tam tersine halk ayaklanmaya başlıyordu. Pilatus su alıp halkın önünde ellerini yıkadı ve şöyle dedi: "Bu adamın kanından ben sorumlu değilim. Gerisi size kalmış."

25 Halk da şöyle cevap verdi: "Oʼnun kanı bizim ve evlatlarımızın üzerinde olsun!"

26 Sonra Pilatus Barabbaʼyı serbest bıraktı. İsaʼyı ise, kamçılattı ve çarmıha gerilsin diye askerlere teslim etti.

27 Valinin askerleri İsaʼyı alıp Pretoriyum denen vali sarayına götürdüler. Bütün asker bölüğünü İsaʼnın etrafına topladılar. 28 Oʼnun elbiselerini çıkarıp üstüne kırmızı bir kaftan attılar. 29 Dikenlerden bir taç örüp başına koydular. Sağ eline bir sopa verdiler. Oʼnunla alay etmek için, önünde diz çöküp, "Yaşasın Yahudilerin kralı!" dediler. 30 Üzerine tükürdüler, sopayı alıp başına vurdular. 31 İsaʼyla alay ettikten sonra üzerinden kaftanı çıkarıp kendi elbiselerini giydirdiler. Sonra Oʼnu çarmıha germeye götürdüler.

32 Onlar şehirden çıkarken, Simun adında Kireneli bir adam buldular. Onu İsaʼnın çarmıhını taşımaya zorladılar. 33 Golgota denilen yere geldiler. Bu ad kafatası yeri anlamına gelir. 34 İsaʼya öd denilen acı ilaçla karıştırılmış şarap verdiler. Ama İsa şarabı tadınca içmek istemedi. 35 İsaʼyı çarmıha gerdiler. Kura çekerek elbiselerini aralarında paylaştılar. 36 Sonra oraya oturup İsaʼnın yanında nöbet tuttular. 37 Başının üzerine Oʼnu suçlayan bir yazı astılar: "Bu, Yahudilerin Kralı İsaʼdır."

38 İki haydut İsaʼyla aynı zamanda çarmıha gerildi. Biri sağındaki, öbürü solundaki çarmıhtaydı. 39 Oradan geçenler başlarını sallayıp İsaʼya hakaret ettiler. 40 Şöyle dediler: "Hani tapınağı yıkıp üç günde yeniden kuracaktın! Kendini kurtar bakalım. Eğer Allahʼın Oğluʼysan çarmıhtan in!"

41 Bunun gibi, başrahipler, Tevrat uzmanları ve halkın liderleri İsaʼyla alay ettiler: 42 "Başkalarını kurtardı ama kendini kurtaramıyor! O İsrailʼin Kralı imiş! Şimdi çarmıhtan insin de, Oʼna iman edelim. 43 Allahʼa güveniyormuş. ‘Allahʼın Oğlu benim’ derdi. Eğer Allah Oʼnu seviyorsa, şimdi kurtarsın bakalım!" 44 İsaʼyla birlikte çarmıha gerilmiş haydutlar da Oʼnu aşağıladılar.

45 Öğleyin saat on ikiden saat üçe kadar bütün ülkenin üzerine karanlık çöktü. 46 Saat üçe doğru İsa yüksek sesle şöyle bağırdı: "Eli, Eli, lema şevaktani?" Bu söz, "Allahım, Allahım, beni niçin terk ettin?"*27:46 Mezmur 22:1 demektir.

47 Orada duranların bazıları bunu işitince "Bu adam İlyasʼı*27:47 İlyas İbranicede Eli (Allahım) ile Eliyahu (İlyas) adlarının söyleyişi birbirine yakındır. çağırıyor" dediler.

48 Onlardan biri hemen koşup bir sünger aldı, onu ekşi şaraba*27:48 Ekşi şaraba Sulandırılan bu ekşi şarap işçilerin ve askerlerin susuzluğunu gidermek için kullanılırdı. batırdı, süngeri bir kamışın ucuna taktı ve içmesi için İsaʼya uzattı. 49 Ama öbürleri, "Dur bakalım, İlyas gelip Oʼnu kurtaracak mı?" dediler.

50 İsa ise tekrar yüksek sesle bağırıp ruhunu teslim etti.

51 O anda tapınaktaki perde yukarıdan aşağıya kadar yırtılıp ikiye ayrıldı. Yer sarsıldı ve kayalar yarıldı. 52 Mezarlar açıldı ve Allahʼın kutsal halkından ölmüş olan birçok kişinin cesetleri dirildi. 53 Onlar İsaʼnın dirilişinden sonra mezarlarından çıkıp kutsal şehre*27:53 Kutsal şehre Yeruşalimʼe (Kudüs). girdiler ve birçok kişiye göründüler.

54 İsaʼya bekçilik yapan yüzbaşı ve onun yanındaki adamlar deprem ve diğer olup bitenleri gördüler. Bu yüzden çok korktular ve şöyle dediler: "Bu adam gerçekten de Allahʼın Oğluʼydu!"

55 Olaylara uzaktan bakan birçok kadın da oradaydı. Bunlar, Celileʼden İsaʼnın peşinden gelip Oʼna hizmet etmişlerdi. 56 Kadınların arasında Mecdelli Meryem, Yakubʼun ve Yusufʼun annesi Meryem ve Zebedi oğullarının annesi vardı.

57 Akşam olunca, Aramatyalı Yusuf adında zengin bir adam geldi. Kendisi de İsaʼnın öğrencisiydi. 58 Bu adam Pilatusʼa gidip İsaʼnın ölüsünü istedi. Pilatus cesedin ona verilmesi için buyruk verdi. 59 Yusuf İsaʼnın cesedini alıp temiz bir keten beze sardı. 60 Yusuf kendisi için kayanın içine yeni bir mezar oydurmuştu. İsaʼnın cesedini oraya koydu. Mezarın kapısının önüne kocaman bir taş yuvarladı ve oradan ayrıldı. 61 Bu arada Mecdelli Meryem ve öteki Meryem oradaydı, mezarın karşısında oturuyorlardı.

62 Ertesi gün, yani Hazırlık Günüʼnden sonraki gün,*27:62 Hazırlık Günüʼnden sonraki gün Yani, cumartesi günü. başrahipler ve Ferisiler toplanıp hep birlikte Pilatusʼa gittiler. 63 Şöyle dediler: "Efendimiz, şu yalancının daha hayattayken, ‘Üç gün sonra dirileceğim’ dediğini hatırlıyoruz. 64 Bu sebeple, buyruk ver ki, mezar üçüncü güne kadar koruma altına alınsın. Öğrencileri gelip ölüyü çalmasınlar, sonra da halka, ‘O, ölümden dirildi’ demesinler. Yoksa, son yalan ilkinden beter olacak."

65 Pilatus onlara şöyle dedi: "Buyurun, bir grup kollayıcı asker sizin olsun. Gidin, elinizden geldiği kadar mezarı koruma altına alın." 66 Gidip taşı mühürlediler, başına askerler diktiler. Böylece mezarı koruma altına aldılar.

1 When the morning was come, all the chief priests and elders of the people took counsel against Jesus to put him to death: 2 And when they had bound him, they led him away, and delivered him to Pontius Pilate the governor.

3 Then Judas, which had betrayed him, when he saw that he was condemned, repented himself, and brought again the thirty pieces of silver to the chief priests and elders, 4 Saying, I have sinned in that I have betrayed the innocent blood. And they said, What is that to us? see thou to that. 5 And he cast down the pieces of silver in the temple, and departed, and went and hanged himself. 6 And the chief priests took the silver pieces, and said, It is not lawful for to put them into the treasury, because it is the price of blood. 7 And they took counsel, and bought with them the potter’s field, to bury strangers in. 8 Wherefore that field was called, The field of blood, unto this day. 9 Then was fulfilled that which was spoken by Jeremy the prophet, saying, And they took the thirty pieces of silver, the price of him that was valued, whom they of the children of Israel did value; 10 And gave them for the potter’s field, as the Lord appointed me. 11 And Jesus stood before the governor: and the governor asked him, saying, Art thou the King of the Jews? And Jesus said unto him, Thou sayest. 12 And when he was accused of the chief priests and elders, he answered nothing. 13 Then said Pilate unto him, Hearest thou not how many things they witness against thee? 14 And he answered him to never a word; insomuch that the governor marvelled greatly. 15 Now at that feast the governor was wont to release unto the people a prisoner, whom they would. 16 And they had then a notable prisoner, called Barabbas. 17 Therefore when they were gathered together, Pilate said unto them, Whom will ye that I release unto you? Barabbas, or Jesus which is called Christ? 18 For he knew that for envy they had delivered him.

19 When he was set down on the judgment seat, his wife sent unto him, saying, Have thou nothing to do with that just man: for I have suffered many things this day in a dream because of him. 20 But the chief priests and elders persuaded the multitude that they should ask Barabbas, and destroy Jesus. 21 The governor answered and said unto them, Whether of the twain will ye that I release unto you? They said, Barabbas. 22 Pilate saith unto them, What shall I do then with Jesus which is called Christ? They all say unto him, Let him be crucified. 23 And the governor said, Why, what evil hath he done? But they cried out the more, saying, Let him be crucified.

24 When Pilate saw that he could prevail nothing, but that rather a tumult was made, he took water, and washed his hands before the multitude, saying, I am innocent of the blood of this just person: see ye to it. 25 Then answered all the people, and said, His blood be on us, and on our children.

26 Then released he Barabbas unto them: and when he had scourged Jesus, he delivered him to be crucified. 27 Then the soldiers of the governor took Jesus into the common hall, and gathered unto him the whole band of soldiers. 28 And they stripped him, and put on him a scarlet robe.

29 And when they had platted a crown of thorns, they put it upon his head, and a reed in his right hand: and they bowed the knee before him, and mocked him, saying, Hail, King of the Jews! 30 And they spit upon him, and took the reed, and smote him on the head. 31 And after that they had mocked him, they took the robe off from him, and put his own raiment on him, and led him away to crucify him. 32 And as they came out, they found a man of Cyrene, Simon by name: him they compelled to bear his cross. 33 And when they were come unto a place called Golgotha, that is to say, a place of a skull,

34 They gave him vinegar to drink mingled with gall: and when he had tasted thereof, he would not drink. 35 And they crucified him, and parted his garments, casting lots: that it might be fulfilled which was spoken by the prophet, They parted my garments among them, and upon my vesture did they cast lots. 36 And sitting down they watched him there; 37 And set up over his head his accusation written, THIS IS JESUS THE KING OF THE JEWS. 38 Then were there two thieves crucified with him, one on the right hand, and another on the left.

39 And they that passed by reviled him, wagging their heads, 40 And saying, Thou that destroyest the temple, and buildest it in three days, save thyself. If thou be the Son of God, come down from the cross. 41 Likewise also the chief priests mocking him, with the scribes and elders, said, 42 He saved others; himself he cannot save. If he be the King of Israel, let him now come down from the cross, and we will believe him. 43 He trusted in God; let him deliver him now, if he will have him: for he said, I am the Son of God. 44 The thieves also, which were crucified with him, cast the same in his teeth. 45 Now from the sixth hour there was darkness over all the land unto the ninth hour. 46 And about the ninth hour Jesus cried with a loud voice, saying, Eli, Eli, lama sabachthani? that is to say, My God, my God, why hast thou forsaken me? 47 Some of them that stood there, when they heard that, said, This man calleth for Elias. 48 And straightway one of them ran, and took a spunge, and filled it with vinegar, and put it on a reed, and gave him to drink. 49 The rest said, Let be, let us see whether Elias will come to save him.

50 Jesus, when he had cried again with a loud voice, yielded up the ghost. 51 And, behold, the veil of the temple was rent in twain from the top to the bottom; and the earth did quake, and the rocks rent; 52 And the graves were opened; and many bodies of the saints which slept arose, 53 And came out of the graves after his resurrection, and went into the holy city, and appeared unto many. 54 Now when the centurion, and they that were with him, watching Jesus, saw the earthquake, and those things that were done, they feared greatly, saying, Truly this was the Son of God. 55 And many women were there beholding afar off, which followed Jesus from Galilee, ministering unto him: 56 Among which was Mary Magdalene, and Mary the mother of James and Joses, and the mother of Zebedee’s children. 57 When the even was come, there came a rich man of Arimathæa, named Joseph, who also himself was Jesus’ disciple: 58 He went to Pilate, and begged the body of Jesus. Then Pilate commanded the body to be delivered. 59 And when Joseph had taken the body, he wrapped it in a clean linen cloth, 60 And laid it in his own new tomb, which he had hewn out in the rock: and he rolled a great stone to the door of the sepulchre, and departed. 61 And there was Mary Magdalene, and the other Mary, sitting over against the sepulchre.

62 Now the next day, that followed the day of the preparation, the chief priests and Pharisees came together unto Pilate, 63 Saying, Sir, we remember that that deceiver said, while he was yet alive, After three days I will rise again. 64 Command therefore that the sepulchre be made sure until the third day, lest his disciples come by night, and steal him away, and say unto the people, He is risen from the dead: so the last error shall be worse than the first. 65 Pilate said unto them, Ye have a watch: go your way, make it as sure as ye can. 66 So they went, and made the sepulchre sure, sealing the stone, and setting a watch.