1 कदीम मे माणहु नी आखी बोली बोलवा बाज जाम अने ह़रगदुत नी बोली बी बोल लेम; पण मे बीजा माणहु ने मोंग नी करु ता मे ज्योरे अवाज करवा वाळी घंटी अने खळखीच्या ह़रको से। 2 अने मे भगवान भणी गेथी वात बी केम, अने ह़तायली वात ने जाण लेम अने आखी भाती नी अक्कल हात कर लेम, अने एतरो जादा भरहो हात कर लेम के बड़ा ने बी एकीत बोलु मे छेटा कर देम, पण मोंग नी करु, ता कंय फायदो नी हय! 3 मारी पांह जेतरु बी धन से तीहयु आखु गरीब ने वाट देम, अने मारु डील ने धपाड़वा करीन आप देम, पण मे बीजा ने मोंग नी करु; ता कंय फायदो नी हय।
4 मोंग गम खाण्यो से, मोंग दया वाळो से, अने मोंग कुहराय नी करे, मोंग आह़फा नी बड़ाय नी करे, अने मोटाय नी करे। 5 मोंग ह़ोबे नी एवु नी करे, मोंग आह़फा नु भुल हयवा जोवे ईसम हेर नी करे, मोंग नराज नी हये, मोंग बीजा नी कुहराय नो हीसाब नी राखे। 6 मोंग पाप करे, ता खुस नी हये। पण सच्चाय सी खुस हये। 7 मोंग आखी वात ने वेठ लेय, मोंग भरहो करे एवी आखी वात पोर भरहो करे, मोंग आखी वात नी आह करे, मोंग आखी वात मे गम खाय।
8 मोंग कदी खुटे नी; भगवान भणी गेथी जे बी वात से, तीहयी बी एक दाड़ो खुट जहे, आखी भाती नी बोली बी खुट जहे; अने अक्कल बी खुट जहे। 9 काहाके आपणी अक्कल बी आदरीती से, अने भगवान भणी गेथी वात केय तीहयी बी आदरीती से। 10 पण जत्यार भगवान आखु पुरु कर देहे ता अरद्लु खुट जहे।
11 जत्यार मे नान्लो हतो, ता नान्लु सोरुन तेम मारु मन हतु, नान्लु सोरुन तेम वीच्यार करतो हतो, अने नान्लु सोरुन तेम बोलतो हतो, नान्लु सोरुन तेम ह़मजतो हतो। पण मे जत्यार हुस्यार हय ज्यो ता सोरुन तेवो वेहवार सोड़ देदो। 12 हमणे आपणु ने आरहा मे धुंदळु देखाये, पण तीहयी टेमे आपणु आंबा-सांबा देखहु, आहयी टेमे मारी अक्कल आदरीती से; पण तीहयी टेमे भगवान ने वारु ओळखी लेही जीसम तीहयो मने ओळखे।
13 हमणे ते भरहो, आह अने मोंग तीनोव बराबर से, पण ईमनी माय्न मोंगेत मोटो से।