1 Ich komme zu meinem Garten, meine Schwester, [meine] Braut; ich pflücke meine Myrrhe samt meinem Balsam; ich esse meine Wabe samt meinem Honig, ich trinke meinen Wein samt meiner Milch. Esset, meine Freunde, trinkt und werdet trunken, ihr Geliebten! 2 Ich schlafe, aber mein Herz wacht. Da ist die Stimme meines Freundes, der anklopft! «Tue mir auf, meine Schwester, meine Freundin, meine Taube, meine Makellose; denn mein Haupt ist voll Tau, meine Locken voll nächtlicher Tropfen!» 3 «Ich habe mein Kleid ausgezogen, wie soll ich es anziehen? Ich habe meine Füße gewaschen, wie soll ich sie besudeln?» 4 Aber mein Freund streckte seine Hand durch die Luke; da geriet mein Herz in Wallung seinetwegen. 5 Ich stand auf, meinem Freunde zu öffnen, während meine Hände von Myrrhen troffen und meine Finger von feinster Myrrhe auf die Griffe des Riegels. 6 Ich tat meinem Freunde auf; aber mein Freund war verschwunden, vorbeigegangen. Meine Seele ging hinaus, auf sein Wort; ich suchte ihn, aber ich fand ihn nicht; ich rief ihm, aber er antwortete mir nicht. 7 Es fanden mich die Wächter, welche die Runde machen in der Stadt; die schlugen mich wund, nahmen mir den Schleier weg, die Wächter auf der Mauer. 8 Ich beschwöre euch, ihr Töchter Jerusalems, wenn ihr meinen Freund findet, was wollt ihr ihm melden? Daß ich krank bin vor Liebe! 9 Was ist dein Freund vor andern Freunden, o du Schönste unter den Weibern? Was ist dein Freund vor andern Freunden, daß du uns also beschwörst? 10 Mein Freund ist weiß und rot, hervorragend unter Zehntausenden! 11 Sein Haupt ist reines Gold, seine Locken sind wallend, rabenschwarz. 12 Seine Augen sind wie Tauben an Wasserbächen, sich badend in Milch, sitzend in einem vollen Gesicht. 13 Seine Wangen sind wie Balsambeete, in denen würzige Pflanzen wachsen; seine Lippen wie Lilien, aus denen feinste Myrrhe fließt. 14 Seine Arme sind goldene Walzen, mit Tarsisstein besetzt; sein Leib ein Kunstwerk von Elfenbein, mit Saphiren übersät. 15 Seine Schenkel sind Marmorsäulen, gegründet auf goldene Sockel; seine Gestalt wie der Libanon, auserlesen wie Zedern. 16 Sein Gaumen ist süß, und er selbst lauter Lieblichkeit. So ist mein Geliebter, und so ist mein Freund, ihr Töchter Jerusalems!
Te Tāne
1 Kua tae mai ahau ki tāku kāri, e tōku tuahine, e tōku hoa;
kua oti tāku maira me tāku kīnaki kakara te kohi,
kua kainga e ahau tāku honikoma me tāku honi;
kua inumia e ahau tāku wāina me tāku waiū.
Ngā Hoa
E kai, e ōku hoa; e inu,
inā, kia nui te inu, e tāku e aroha nei.
Te Wahine
2 I te moe ahau, ko tōku ngākau ia i te oho.
Ko te reo tēnei o tāku e aroha nei e pātuki ana,
e mea ana, "Te tatau ki ahau, e tōku tuahine, e tōku hoa,
e tāku kūkupa, e tāku mea pokekore;
kī tonu hoki tōku māhunga i te tōmairangi,
ōku makawe anō hoki i ngā kōpata o te pō."
3 Kua oti tōku koti te unu e ahau;
me pēhea e kākahuria ai anō?
Kua oti ōku waewae te horoi;
kia whakaparua anō koia e ahau?
4 I kuhua mai tōna ringa e tāku e aroha nei i te kōhao o te tatau,
ā, oho ana tōku manawa mōna.
5 I ara atu ahau ki te uaki i te tatau ki tāku i aroha ai;
māturuturu ana te maira i ōku ringa,
te maira waiwai i ōku maihao
ki ngā puritanga o te tūtaki.
6 Uakina ana e ahau ki tāku i aroha ai;
heoi kua maunu atu tāku i aroha ai, ā, kua riro.
Tōku wairua riro pū i tāna kupu.
I rapu ahau i a ia, heoi kīhai i kitea;
i karangatia atu ia e ahau, kīhai anō ia i whakahoki kupu mai.
7 I tūtaki ki ahau ngā kaitiaki e kōpikopiko nei i te pā;
patua ana ahau e rātou, mamae ana ahau i a rātou;
tangohia ana tōku hīpoki i ahau
e ngā kaitiaki o ngā taiepa.
8 He kī atu tēnei nāku ki a koutou, e ngā tamāhine o Hiruhārama,
ki te tūtaki koutou ki tāku e aroha nei,
kī atu ki a ia:
"E mate ana ahau i te aroha."
Ngā Hoa
9 E te wahine ātaahua rawa o ngā wāhine,
he aha te nuinga ake o tāu i aroha ai i tētahi atu e arohaina ana?
He aha te nuinga ake o tāu i aroha ai i tētahi atu e arohaina ana,
i pēnā ai tāu kī mai ki a mātou?
Te Wahine
10 He mā tāku i aroha ai, he kiri wherowhero,
ko te mea nui rawa o ngā mano kotahi tekau.
11 Ko tōna māhunga kei te tino kōura, he mea parakore,
ko ōna makawe he māwhatu,
ā, mangu tonu, ānō he raweni.
12 Ko ōna kanohi kei o ngā kūkupa
i te taha o ngā awa wai,
he mea horoi ki te waiū,
pai rawa te whakanoho.
13 Ko ōna pāpāringa, ānō he tupuranga kīnaki kakara,
ānō he rārangi tarutaru reka.
Ko ōna ngutu, me te mea he rengarenga
e whakamāturu iho ana i te wai maira.
14 Ko ōna ringa, ānō he mōwhiti kōura
i whakanohoia he perira ki roto.
Ko tōna tinana, kei te rei pai rawa,
he mea whakakikorua ki te hāpira.
15 Ko ōna waewae, rite tonu ki te pou mapere,
he mea whakatū ki ngā tūranga kōura pai rawa.
Ko tōna āhua koia anō kei Repanōna,
me te hīta te tino pai rawa.
16 Ko tōna māngai he tino reka;
āe rā, he āhuareka katoa ia.
Ko tāku tēnei i aroha ai, ko tōku hoa anō tēnei,
e ngā tamāhine o Hiruhārama.