1 Dies ist der Ausspruch, das Wort des HERRN an Israel, durch die Hand Maleachis: 2 Ich habe euch Liebe erwiesen, spricht der HERR. So sprechet ihr: Womit hast du uns Liebe erwiesen? 3 Ist nicht Esau Jakobs Bruder? spricht der HERR. Dennoch habe ich Jakob geliebt, Esau aber habe ich gehaßt und sein Gebirge zur Wildnis gemacht und sein Erbteil den Schakalen der Wüste gegeben. 4 Wenn aber Edom spräche: «Wir sind zwar zerstört, wir wollen aber die Trümmer wieder aufbauen», so sagt der HERR der Heerscharen: Sie mögen bauen, ich aber will niederreißen; und man wird sie nennen: «Land der Gottlosigkeit» und «das Volk, über das der HERR ewiglich zürnt». 5 Wenn eure Augen das sehen, so werdet ihr sagen: Der HERR sei hochgepriesen über Israels Grenzen hinaus! 6 Ein Sohn soll seinen Vater ehren und ein Knecht seinen Herrn! Bin ich nun Vater, wo ist meine Ehre? Bin ich Herr, wo ist die Furcht vor mir? spricht der HERR der Heerscharen zu euch Priestern, die ihr meinen Namen verächtlich macht. 7 Und fragt ihr: «Womit haben wir deinen Namen verächtlich gemacht?» Damit, daß ihr auf meinem Altar verunreinigtes Brot darbringt! Fragt ihr aber: «Womit haben wir dich verunreinigt?» Damit, daß ihr sagt: «Der Tisch des HERRN ist geringzuschätzen!» 8 Und wenn ihr ein blindes Tier zum Opfer bringt, ist das nichts Böses, und wenn ihr ein lahmes oder krankes darbringt, ist das auch nichts Böses? Bringe es doch deinem Statthalter! Wird er dir gnädig sein oder Rücksicht auf dich nehmen? spricht der HERR der Heerscharen. 9 Und nun besänftiget doch das Angesicht Gottes, daß er uns gnädig sei! Wird er, weil solches von eurer Hand geschehen ist, auf jemand von euch Rücksicht nehmen? 10 Es schließe doch lieber gleich jemand von euch die Türen [des Tempels] zu, daß ihr nicht vergeblich mein Altarfeuer anzündet! Ich habe kein Wohlgefallen an euch, spricht der HERR der Heerscharen, und die Opfergabe, die von euren Händen kommt, gefällt mir nicht! 11 Denn vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang ist mein Name groß unter den Heiden, und allenthalben werden meinem Namen Räucherwerk und reine Opfergabe dargebracht; denn groß ist mein Name unter den Heiden, spricht der HERR der Heerscharen. 12 Ihr aber entheiligt ihn damit, daß ihr sagt: «Der Tisch des Herrn darf verunreinigt werden, und die Speise, die von ihm kommt, ist geringzuschätzen!» 13 Und ihr sprecht: «Siehe, ist es auch der Mühe wert?» Und ihr verachtet ihn, spricht der HERR der Heerscharen, und bringet Geraubtes und Lahmes und Krankes herbei und bringet solches als Opfergabe dar. Sollte ich das von eurer Hand wohlgefällig annehmen? spricht der Herr. 14 Nein, verflucht sei der Betrüger, der in seiner Herde ein männliches Tier hat und ein Gelübde tut und dann doch dem Herrn ein schadhaftes opfert! Denn ich bin ein großer König, spricht der HERR der Heerscharen, und mein Name ist gefürchtet unter den Heiden.
1 Denna profetia är Herrens ord till Israel genom Malaki.
Herrens kärlek till Israel
2 1 Mos 25:25f, Jes 43:4, Rom 9:13.1:2f Citeras av Paulus i Rom 9:13.Jag har älskat er, säger Herren.
Och ni frågar:
"Hur har du älskat oss?"
Var inte Esau bror till Jakob?
säger Herren.
Jakob älskade jag,
3 Jes 34:13, Jer 49:17, Ob v 18. men Esau hatade jag.
Jag gjorde hans berg
till en ödemark1:3gjorde hans berg till en ödemarkEdom, som härstammade från Jakobs bror Esau (1 Mos 25:30, 36:1) och låg söder om Döda havet, hade överfallit judarna när de var svaga och därför drabbats av Guds dom. Se Jer 49 och Hes 25.
och gav hans arvedel
åt öknens schakaler.
4 Om Edom säger: "Vi är krossade,
men vi ska bygga upp
ruinerna igen",
så säger Herren Sebaot:
De bygger upp,
men jag ska riva ner.
De ska kallas
"gudlöshetens land"
och "folket som Herren
är vred på för evigt".
5 Era ögon ska se det,
och ni ska säga:
"Herren är upphöjd
utanför Israels gränser."
Förakt för Herren
6 2 Mos 20:12. En son hedrar sin far
och en tjänare sin herre.
Men om jag är en far,
var är då hedern jag borde få?
Och om jag är en herre,
var är då vördnaden för mig?
Detta säger Herren Sebaot
till er präster
som föraktar mitt namn.
Och ni frågar:
"Hur har vi föraktat ditt namn?"
7 Genom att ni offrar oren mat
på mitt altare.
Och ni frågar:
"Hur har vi kränkt din renhet?"
Genom att ni säger:
"Herrens bord
betyder ingenting."
8 3 Mos 22:20f, 5 Mos 15:21. Om ni bär fram
ett blint djur som offer,
är inte det något ont?
Om ni bär fram
det som är lamt och sjukt,1:8blint … lamt … sjuktEtt offerdjur skulle vara felfritt, som förebild till Kristus (3 Mos 22:19).
är inte det något ont?
Kom med sådant
till din ståthållare1:8till din ståthållareSom skatt till ståthållaren som styrde Juda för perserrikets räkning.!
Tror du han blir glad
och tar emot dig?
säger Herren Sebaot.
9 Men bönfall nu inför Gud
att han förbarmar sig över oss.
När det kommer sådant
från era händer,
ska han då ta emot er?
säger Herren Sebaot.
10 Jes 1:11f, Jer 6:20, Amos 5:21. Kan inte någon av er
stänga tempeldörrarna,
så att ni inte tänder min altareld
förgäves!
Jag har inte behag till er,
säger Herren Sebaot,
jag har ingen glädje
i offergåvorna från er hand.
11 Ps 113:3, Sak 14:9, Joh 4:21f. Från solens uppgång
till dess nedgång
ska mitt namn vara stort
bland hednafolken.
På varje plats ska man bära fram
rökoffer och rena offergåvor
åt mitt namn.
Ja, mitt namn ska vara stort
bland hednafolken,
säger Herren Sebaot.
12 Men ni vanhelgar det när ni säger:
"Herrens bord är orent
och maten där är värdelös."
13 Ni säger: "Det är inte mödan värt!"
och fnyser åt det,
säger Herren Sebaot.
Ni kommer med stulna,
halta och sjuka djur
och bär fram det som offer.
Ska jag ta emot det från er
med glädje? säger Herren.
14 Förbannad är den bedragare
som har ett djur av hankön
i sin hjord
och lovar att ge det,
men sedan offrar ett skadat1:14skadatAnnan översättning: "kastrerat" (jfr 3 Mos 22:24). djur
till Herren.
För jag är en stor Kung,
säger Herren Sebaot,
och mitt namn är fruktat
bland hednafolken.