1 Eu sou um Is 35.1narciso de Is 33.9;35.2Sarom,
Uma Ct 5.13;7.2;Os 14.5açucena dos vales.
2 Qual uma açucena entre espinhos,
Tal é a minha Ct 1.9amada entre as mulheres.
3 Qual a Ct 8.5macieira entre as árvores do bosque,
Tal é o meu amado entre os homens.
Sento-me com grande gozo à sua sombra,
E o seu Ct 4.13,16;8.11-12fruto é doce ao meu paladar.
4 Ct 1.4Leva-me ele à sala do banquete,
E o seu Sl 20.5estandarte sobre mim é o amor.
5 Sustentai-me com 2Sm 6.19;1Cr 16.3;Os 3.1passas,
Confortai-me com Ct 7.8maçãs,
Pois Ct 5.8desfaleço de amor.
6 Ct 8.3A sua mão esquerda está debaixo da minha cabeça,
E a sua direita Pv 4.8me abraça.
7 Eu vos Ct 3.5;5.8-9;8.4conjuro, Ct 1.5, ref.filhas de Jerusalém,
Pelas 2.9,17;Ct 3.5;8.14;Pv 6.5veadas e pelas Gn 49.21;Sl 18.33;Hc 3.19gazelas do campo,
Que não acordeis nem desperteis o amor,
Até que queira.
8 É a voz do meu amado! eis que ele vem,
Saltando 2.17;Is 52.7sobre os montes, pulando sobre os outeiros.
9 O meu amado é como o veado ou Ct 1.17;Ct 8.14filho da gazela:
Eis que está por detrás da nossa parede,
Olha pelas janelas,
Lança os olhos Jz 5.28pelas grades.
10 Falou o meu amado, e disse-me:
2.13Levanta-te, amada minha, formosa minha, e vem.
11 Pois, eis que já passou o inverno,
Já se foi e cessou a chuva.
12 As flores aparecem na terra:
Já chegou o tempo de cantarem as aves,
E a voz da Gn 15.9;Sl 74.19;Jr 8.7rola ouve-se na nossa terra.
13 Mt 24.32A figueira começa a dar os seus primeiros figos,
E as Ct 7.12vides estão em flor,
Elas emitem a sua fragrância.
Levanta-te, amada minha, formosa minha, e vem.
14 Ct 5.2;6.9Pomba minha, que andas Jr 48.28pelas fendas do penhasco, pelo esconderijo das ladeiras,
Mostra-me o teu rosto, e Ct 8.13faze-me ouvir a tua voz;
Porque a tua voz é doce, e o teu rosto Ct 1.5formoso.
15 Apanhai-nos as raposas, as pequenas raposas que fazem mal às vinhas;
Pois 2.13as nossas vinhas estão em flor.
16 Ct 6.3;7.10O meu amado é meu, e eu sou dele;
Ele Ct 4.5;6.2-3apascenta o seu rebanho entre as açucenas.
17 Ct 4.6Antes que refresque o dia e fujam as sombras,
Volta, meu amado, e faze-te como o 2.9veado ou o filho da gazela,
2.8Sobre o monte de Beter.
1 Mi estas la lilio de Ŝaron,
La rozo de la valoj.
2 Kiel rozo inter la dornoj,
Tiel estas mia amatino inter la knabinoj.
3 Kiel pomarbo inter arboj nefruktaj,
Tiel estas mia amato inter la junuloj.
Mi sopiris al lia ombro, jen mi sidiĝis;
Kaj liaj fruktoj estas bongustaj al mia palato.
4 Li enkonduku min en vindomon,
Kaj lia standardo super mi estu la amo.
5 Plifortigu min per vinberkuko,
Refreŝigu min per pomsuko;
Ĉar mi estas malsana de amo.
6 Lia maldekstra mano estu sub mia kapo,
Lia dekstra ĉirkaŭprenu min.
7 Mi ĵurligas vin, ho filinoj de Jerusalem,
Je la gazeloj aŭ la cervoj de la kampo:
Ne veku nek sendormigu la amatinon,
Ĝis ŝi mem volos.
8 Ho, jen estas la voĉo de mia amato! Ho, jen li venas,
Rapidante sur la montoj, saltante sur la altaĵoj.
9 Mia amato similas al gazelo aŭ al cervo.
Ho, jen li staras post nia muro,
Rigardante tra la fenestro,
Sin montrante ĉe la krado.
10 Mia amato vokas, li parolas al mi:
Leviĝu, mia amatino, mia belulino, ho venu;
11 Ĉar la vintro jam forpasis,
La pluvo pasis kaj malaperis;
12 La floroj jam estas sur la tero;
La kantosezono jam alvenis,
Kaj la voĉo de la turto jam aŭdiĝas en nia lando;
13 La figarbo jam maturigas siajn fruktetojn,
La vinbertrunkoj siajn vinberetojn,
Kiuj jam bonodoras.
Leviĝu, mia amatino, mia belulino, kaj venu.
14 Ho mia kolombino, en la krevaĵoj de la roko, en la kaŝejo de la rokkrutaĵo,
Montru al mi vian aspekton, aŭdigu al mi vian voĉon;
Ĉar via voĉo estas dolĉa, kaj via aspekto estas bela.
15 Kaptu al ni la ŝakalojn, la malgrandajn ŝakalojn,
La detruantojn de la vinberĝardenoj,
Kiam niaj vinberĝardenoj burĝonas.
16 Mia amato apartenas al mi,
Kaj mi apartenas al li,
Kiu paŝtas inter la rozoj.
17 Ĝis la tago malvarmetiĝos kaj la ombroj forkuros,
Turnu vin, ho amato, similiĝu al gazelo aŭ al cervo
Sur la montoj de aromaĵoj.