Atos 22

1 «Άντρες, αδερφοί και πατέρες! Ακούστε με τι έχω να απολογηθώ ενώπιόν σας αυτή τη στιγμή». 2 Όταν άκουσαν ότι τους μιλούσε στην εβραϊκή γλώσσα, έκαναν ακόμα πιο πολλή ησυχία. Κι ο Παύλος συνέχισε:

3 «Εγώ είμαι Ιουδαίος, γεννημένος στην Ταρσό της Κιλικίας, μεγαλωμένος όμως εδώ στα Ιεροσόλυμα. Είχα δάσκαλο το Γαμαλιήλ, που με δίδαξε με ακρίβεια το νόμο των προγόνων μας. Αγωνίστηκα με ζήλο για το Θεό, όπως κάνετε όλοι εσείς σήμερα. 4 Την πίστη των χριστιανών την καταδίωξα μέχρι θανάτου, συλλαμβάνοντας και κλείνοντας στις φυλακές άντρες και γυναίκες, 5 όπως μπορεί να μαρτυρήσει κι ο αρχιερέας και όλο το μέγα συνέδριο. Απ’ αυτούς πήρα ακόμα και συστατικές επιστολές προς τους αδερφούς μας τους Ιουδαίους στη Δαμασκό, και πήγαινα για να φέρω δεμένους στην Ιερουσαλήμ τους εκεί χριστιανούς για να τιμωρηθούν.

6 »Καθώς όμως πήγαινα και πλησίαζα στη Δαμασκό, ξαφνικά κατά το μεσημέρι άστραψε γύρω μου ένα δυνατό φως από τον ουρανό. 7 Έπεσα στη γη κι άκουσα μια φωνή να μου λέει: "Σαούλ, Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις;" 8 Εγώ απάντησα: "ποιος είσαι, Κύριε;" Η φωνή μού είπε: "εγώ είμαι ο Ιησούς ο Ναζωραίος, που εσύ τον καταδιώκεις". 9 Όσοι ήταν μαζί μου είδαν το φως και φοβήθηκαν· δεν άκουσαν όμως τη φωνή εκείνου που μιλούσε. 10 Τότε εγώ είπα: "τι να κάνω, Κύριε;" Κι αυτός μου απάντησε: "σήκω και πήγαινε στη Δαμασκό. Εκεί θα μάθεις όλα όσα σου έχει ορίσει ο Θεός να κάνεις". 11 Καθώς δεν έβλεπα από τη λαμπρότητα του φωτός εκείνου, μ’ έπιασαν από το χέρι αυτοί που ήταν μαζί μου και με οδήγησαν στη Δαμασκό.

12 »Εκεί ζούσε κάποιος Ανανίας, άνθρωπος που ακολουθούσε πιστά όσα λέει ο Μωσαϊκός νόμος, και τον τιμούσαν όλοι οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν στη Δαμασκό. 13 Αυτός ήρθε να με συναντήσει, στάθηκε μπροστά μου και μου είπε: "Σαούλ, αδερφέ μου, απόκτησε πάλι το φως σου". Κι εγώ την ίδια εκείνη στιγμή βρήκα το φως μου και τον κοίταξα. 14 Ο Ανανίας μου είπε: "ο Θεός των προγόνων μας σε διάλεξε να γνωρίσεις το θέλημά του, να δεις εκείνον που το εκπλήρωσε και ν’ ακούσεις τη φωνή από το ίδιο του το στόμα. 15 Γιατί εσύ θα γίνεις μάρτυράς του, και θα μαρτυρήσεις σ’ όλους τους ανθρώπους αυτά που είδες και άκουσες. 16 Και τώρα, τι καθυστερείς; Σήκω και βαφτίσου και ομολόγησε ότι αυτός είναι ο Κύριος, για να καθαριστείς από τις αμαρτίες σου".

17 »Όταν γύρισα στην Ιερουσαλήμ, κι ενώ προσευχόμουν στο ναό, βρέθηκα σε έκσταση και είδα τον Κύριο. 18 "Βιάσου", μου έλεγε, "και φύγε γρήγορα από την Ιερουσαλήμ, γιατί δε θα παραδεχτούν τη μαρτυρία που θα δώσεις για μένα". 19 Εγώ τότε είπα: "Κύριε, αυτοί ξέρουν ότι εγώ φυλάκιζα και έδερνα στις συναγωγές αυτούς που πίστευαν σ’ εσένα. 20 Κι όταν χυνόταν το αίμα του Στεφάνου, του μάρτυρά σου, εγώ ο ίδιος ήμουν εκεί, επιδοκίμαζα το φόνο και φύλαγα τα ρούχα αυτών που τον σκότωναν". 21 Εκείνος τότε μου απάντησε: "πήγαινε, γιατί εγώ θα σε στείλω μακριά, στους εθνικούς"».

Συνομιλία με το Ρωμαίο διοικητή

22 Ως αυτό το σημείο τον άκουγαν. Τώρα όμως άρχισαν όλοι να φωνάζουν δυνατά: «Αυτό το υποκείμενο εξαφάνισέ το από το πρόσωπο της γης! Δεν έπρεπε να ζει!» 23 Επειδή κραύγαζαν και πετούσαν τα ρούχα τους ψηλά και έριχναν χώματα στον αέρα, 24 ο διοικητής διέταξε να τον φέρουν στο στρατόπεδο να τον ανακρίνουν μαστιγώνοντάς τον, για να μάθει την αιτία για την οποία φώναζαν έτσι οι Ιουδαίοι εναντίον του. 25 Όταν τον έδεναν με τους ιμάντες, ο Παύλος είπε στον αξιωματικό που στεκόταν εκεί: «Σας επιτρέπεται λοιπόν να μαστιγώνετε έναν Ρωμαίο πολίτη, και μάλιστα χωρίς δίκη;» 26 Όταν το άκουσε ο αξιωματικός, πήγε και το ανέφερε στο διοικητή: «Πρόσεξε τι πας να κάνεις», του είπε. «Ο άνθρωπος αυτός είναι Ρωμαίος πολίτης!» 27 Τότε ο διοικητής πήγε και ρώτησε τον Παύλο: «Πες μου, εσύ είσαι Ρωμαίος πολίτης;» Αυτός απάντησε: «Ναι». 28 Ο διοικητής τού είπε: «Εγώ έγινα Ρωμαίος πολίτης πληρώνοντας πολλά λεφτά». Κι ο Παύλος τού απάντησε: «Εγώ όμως γεννήθηκα Ρωμαίος!» 29 Τότε απομακρύνθηκαν αμέσως απ’ αυτόν εκείνοι που θα τον ανέκριναν. Αλλά και ο διοικητής φοβήθηκε, όταν έμαθε ότι ήταν Ρωμαίος πολίτης κι αυτός τον είχε δέσει.

Μπροστά στο μέγα συνέδριο

30 Την άλλη μέρα, θέλοντας ο διοικητής να μάθει τι ακριβώς ήταν εκείνο για το οποίο τον κατηγορούσαν οι Ιουδαίοι, τον έλυσε από τα δεσμά και διέταξε να έρθουν οι αρχιερείς και όλο το συνέδριό τους. Εκεί κατέβασε τον Παύλο και τον έστησε μπροστά τους.

1 "各位父老弟兄，请听听我现在对你们的申辩。"2 他们听见保罗用希伯来语说话，就更加安静了。保罗说：3 "我是犹太人，生在基利家的大数，在城里长大，按照我们祖宗律法的严格要求，在迦玛列门下受教，我为　神热心，好象你们大家今天一样。4 我曾经迫害信奉这道的人直至死地，把男男女女都捆绑起来，送进监狱，5 这是大祭司和全公议会都可以给我作证的。我也从他们那里得到了写给众弟兄的信，就去大马士革，要把那里的人捆绑起来，带到耶路撒冷接受惩罚。

保罗自述信主经过

6 "约在正午，当我走近大马士革的时候，忽然有大光从天上向我四面照射，7 我仆倒在地上，听见有声音对我说：‘扫罗，扫罗，你为甚么迫害我？’8 我回答：‘主啊，你是谁？’他说：‘我就是你所迫害的拿撒勒人耶稣。’9 跟我在一起的人，只看见那光，却听不清楚那位对我说话的声音。10 我说：‘主啊，我应当作甚么呢？’主说：‘起来，进大马士革去，在那里有人会把指定给你作的一切事告诉你。’11 因为那光太强烈，我的眼睛就瞎了，跟我在一起的人就牵着我的手，进了大马士革。

12 "有一个人名叫亚拿尼亚的，他是一个虔诚而遵守律法的人，当地所有的犹太人都称赞他。13 他来见我，站在我旁边，对我说：‘扫罗弟兄，你现在可以看见了。’我立刻往上一看，看见了他。14 他又说：‘我们祖先的　神选派了你，让你明白他的旨意，看见那义者，听见他口中的声音。15 因为你要把所看见所听见的，向万人为他作见证。16 现在你为甚么还耽搁呢？起来受洗，求告他的名，洗净你的罪吧。’

保罗蒙差遣向外族人传福音

17 "后来，我回到耶路撒冷，在殿里祷告的时候，魂游象外，18 看见主对我说：‘你要快快离开耶路撒冷，因为你为我作的见证，他们是不会接受的。’19 我说：‘主啊，他们知道我曾把信你的人监禁起来，又在各会堂拷打他们，20 并且你的见证人司提反受害流血的时候，我也亲自在场，表示同意，并且为杀他的人看守衣服。’21 他对我说：‘你走吧，我要派你到远方的外族人那里去。’"

保罗与千夫长

22 众人听见他说到这句话，就高声说："这样的人应该从地上除掉，不应该活着！"23 大家正在喊叫着，拋掷衣服，向空中扬灰撒土的时候，24 千夫长下令把保罗带到营楼去，吩咐人用鞭子拷问他，要知道群众为甚么这样向他喊叫。25 士兵正用皮带绑他的时候，保罗对站在旁边的百夫长说："你们鞭打一个还没有定罪的罗马公民，是合法的吗？"26 百夫长听了，就去报告千夫长，说："这个人是罗马公民，你要怎么办呢？"27 千夫长就来问保罗："告诉我，你是罗马公民吗？"他说："是的。"28 千夫长说："我花了一大笔钱，才取得罗马籍。"保罗说："我生下来就是罗马公民。"29 于是那些要拷问他的人，立刻离开他走了。千夫长既知道他是罗马公民，又因捆绑过他，就害怕起来。

保罗在公议会面前申辩

30 第二天，千夫长为要知道犹太人控告保罗的真相，就解开他，召集了祭司长和公议会全体在一起，把保罗带下来，叫他站在他们面前。