Atos 21

Το ταξίδι στα Ιεροσόλυμα

1 Με δυσκολία κατορθώσαμε ν’ αποσπαστούμε απ’ αυτούς, και το πλοίο ξεκίνησε. Πήγαμε κατευθείαν στην Κω, την άλλη μέρα στη Ρόδο κι από ’κει στα Πάταρα. 2 Εκεί βρήκαμε πλοίο που πήγαινε απέναντι στη Φοινίκη. Επιβιβαστήκαμε και ξεκινήσαμε. 3 Προχωρήσαμε μέχρι που φάνηκε η Κύπρος, την αφήσαμε αριστερά μας και τραβήξαμε για τη Συρία. Αράξαμε στην Τύρο, γιατί εκεί έπρεπε το πλοίο να ξεφορτώσει το εμπόρευμα.

4 Εκεί ψάξαμε και βρήκαμε τους χριστιανούς και μείναμε μαζί τους εφτά μέρες. Κι αυτοί με έμπνευση του Αγίου Πνεύματος έλεγαν στον Παύλο να μην ανεβεί στα Ιεροσόλυμα. 5 Όταν πέρασαν οι μέρες, ξεκινήσαμε για το πλοίο, κι αυτοί μας ξεπροβόδιζαν όλοι με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους ως έξω από την πόλη. Όταν φτάσαμε στο γιαλό, γονατίσαμε, προσευχηθήκαμε. 6 Μετά αποχαιρετιστήκαμε και επιβιβαστήκαμε στο πλοίο· εκείνοι γύρισαν στα σπίτια τους.

7 Το θαλάσσιο ταξίδι μας τελείωσε όταν από την Τύρο καταλήξαμε στην Πτολεμαΐδα. Εκεί χαιρετήσαμε τους αδερφούς και μείναμε κοντά τους μία μέρα. 8 Την επομένη συνεχίσαμε από τη στεριά και φτάσαμε στην Καισάρεια. Εκεί πήγαμε στο σπίτι του ευαγγελιστή Φίλιππου, που ήταν ένας απ’ τους εφτά διακόνους, και μείναμε μαζί του. 9 Αυτός είχε τέσσερις θυγατέρες ανύπαντρες, που είχαν το χάρισμα της προφητείας.

10 Αφού μείναμε εκεί αρκετές ημέρες, κατέβηκε από την Ιουδαία ένας προφήτης που λεγόταν Άγαβος. 11 Αυτός ήρθε να μας συναντήσει· πήρε τη ζώνη του Παύλου, έδεσε τα πόδια και τα χέρια του και είπε: «Αυτά λέει το Πνεύμα το Άγιο: "τον άντρα στον οποίο ανήκει η ζώνη αυτή, έτσι θα τον δέσουν στην Ιερουσαλήμ οι Ιουδαίοι και θα τον παραδώσουν στα χέρια των εθνικών"». 12 Όταν τ’ ακούσαμε αυτά, τον παρακαλούσαμε κι εμείς και οι ντόπιοι να μην ανεβεί στην Ιερουσαλήμ. 13 Τότε ο Παύλος αποκρίθηκε: «Γιατί κλαίτε και μου σκίζετε την καρδιά; Εγώ όχι μόνο να δεθώ είμαι έτοιμος, αλλά και να πεθάνω στην Ιερουσαλήμ για το όνομα του Κυρίου, του Ιησού». 14 Όταν είδαμε ότι δεν πείθεται, σταματήσαμε και είπαμε: «Του Κυρίου το θέλημα ας γίνει».

15 Ύστερα από τις ημέρες αυτές ετοιμάσαμε τα πράγματά μας και ξεκινήσαμε για τα Ιεροσόλυμα. 16 Ήρθαν μαζί μας και μερικοί χριστιανοί από την Καισάρεια και μας οδήγησαν σε κάποιον Μνάσωνα Κύπριο, παλιό χριστιανό, που θα μας φιλοξενούσε.

Ο Παύλος επισκέπτεται τον Ιάκωβο

17 Όταν φτάσαμε στα Ιεροσόλυμα, μας υποδέχτηκαν με χαρά οι αδερφοί. 18 Την άλλη μέρα πήγε ο Παύλος μαζί μ’ εμάς στον Ιάκωβο. Είχαν έρθει και όλοι οι πρεσβύτεροι. 19 Ο Παύλος τους χαιρέτησε και τους διηγήθηκε λεπτομερώς όλα όσα είχε κάνει ο Θεός ανάμεσα στους εθνικούς με τη δική του διακονία. 20 Όταν αυτοί τα άκουσαν, δόξασαν τον Κύριο και είπαν στον Παύλο: «Βλέπεις, αδερφέ, πόσες μυριάδες Ιουδαίοι υπάρχουν που έγιναν χριστιανοί, κι όλοι αυτοί ακολουθούν με ζήλο το νόμο του Μωυσή. 21 Σ’ αυτούς σε κατηγόρησαν ότι διδάσκεις τους Ιουδαίους που ζουν ανάμεσα στους εθνικούς την αποστασία από το Μωυσή, και ότι τους λες να μην περιτέμνουν τα παιδιά τους ούτε να ζουν σύμφωνα με τους κανόνες του Μωσαϊκού νόμου. 22 Τι να κάνουμε λοιπόν; Το δίχως άλλο θα μαζευτούν τα πλήθη, γιατί θα μάθουν ότι ήρθες. 23 Κάνε λοιπόν αυτό που σου λέμε: έχουμε τέσσερις άντρες που έχουν κάνει τάξιμο. 24 Πάρε τους και λάβε κι εσύ μέρος μαζί μ’ αυτούς στις τελετές του αγνισμού. Πλήρωσε και τις δαπάνες για τις θυσίες, για να τελειώσει το τάξιμο και να ξυρίσουν το κεφάλι τους. Έτσι θα μάθουν όλοι ότι οι κατηγορίες που έχουν διαδώσει εναντίον σου δε στέκουν, αλλά ότι κι εσύ ζεις σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο και τον τηρείς. 25 Όσο για τους εθνικούς που έγιναν χριστιανοί, εμείς τους στείλαμε επιστολή, ύστερα από την απόφαση που πήραμε, να μην τηρούν τίποτε απ’ αυτά, παρά μόνο να φυλάγονται από τα ειδωλόθυτα, από το αίμα, από το κρέας του πνιγμένου ζώου και από την πορνεία».

26 Έτσι ο Παύλος πήρε τους άντρες μαζί του. Την επόμενη μέρα έκανε τις τελετές του αγνισμού μαζί τους και μπήκε στο ναό, για να δηλώσει πότε θα συμπληρώνονταν οι μέρες του αγνισμού, οπότε θα προσφερόταν θυσία για τον καθένα απ’ αυτούς.

Η σύλληψη του Παύλου

27 Όταν κόντευαν να συμπληρωθούν οι εφτά μέρες, οι Ιουδαίοι από την επαρχία της Ασίας, βλέποντας τον Παύλο στο ναό, ξεσήκωσαν όλον το λαό και τον πιάσανε 28 φωνάζοντας: «Ισραηλίτες, βοηθάτε! Αυτός είναι ο άνθρωπος που παντού διδάσκει τους πάντες εναντίον του λαού και του Μωσαϊκού νόμου και του ναού αυτού. Επιπλέον έχει εισαγάγει ακόμα και Έλληνες στο ναό και μόλυνε αυτόν τον άγιο τόπο». 29 Τα έλεγαν αυτά, γιατί είχαν δει στην πόλη μαζί του τον Τρόφιμο από την Έφεσο και νόμιζαν ότι τον πήρε μαζί του στο ναό. 30 Η αναταραχή επεκτάθηκε σ’ όλη την πόλη. Συνέρρευσε ο λαός, πιάσανε τον Παύλο, τον έσυραν έξω από τον ιερό τόπο, κι αμέσως έκλεισαν οι πόρτες του ναού.

31 Ο όχλος ήθελε να τον σκοτώσει. Ειδοποιήθηκε όμως ο διοικητής του ρωμαϊκού στρατοπέδου ότι ξέσπασαν ταραχές σ’ όλη την Ιερουσαλήμ. 32 Αυτός αμέσως παίρνει στρατιώτες και αξιωματικούς και τρέχει καταπάνω τους. Εκείνοι, μόλις είδαν το διοικητή και τους στρατιώτες, σταμάτησαν να χτυπούν τον Παύλο. 33 Ο διοικητής πλησίασε και τον συνέλαβε και διέταξε να τον δέσουν με δύο αλυσίδες. Κατόπιν ρώτησε ποιος είναι και τι είχε κάνει. 34 Μέσ’ απ’ τον όχλο φώναζαν άλλος το ένα κι άλλος το άλλο. Αυτός, επειδή με το θόρυβο δεν μπορούσε να σχηματίσει μια σωστή εικόνα για το τι είχε συμβεί, διέταξε να φέρουν τον Παύλο στο στρατόπεδο. 35 Στα σκαλοπάτια του στρατώνα ήταν τόσο το στρίμωγμα του όχλου, ώστε οι στρατιώτες αναγκάστηκαν να τον σηκώσουν στα χέρια. 36 Γιατί το πλήθος του λαού ακολουθούσε και κραύγαζε: «Θάνατος, θάνατος!»

Η απολογία του Παύλου

37 Καθώς πήγαιναν να τον βάλουν μέσα στο στρατόπεδο, λέει ο Παύλος στο διοικητή: «Μπορώ να σου πω κάτι;» Κι αυτός του είπε: «Ξέρεις ελληνικά; 38 Δεν είσαι εσύ, λοιπόν, ο Αιγύπτιος που πριν λίγον καιρό ξεσήκωσε και έβγαλε στην έρημο τέσσερις χιλιάδες οπλισμένους ζηλωτές επαναστάτες;» 39 Ο Παύλος απάντησε: «Εγώ είμαι Ιουδαίος από την Κιλικία, πολίτης της ξακουστής πόλης Ταρσού. Σε παρακαλώ, άφησέ με να μιλήσω στο λαό». 40 Εκείνος του επέτρεψε, κι ο Παύλος στάθηκε στα σκαλιά κι έκανε νόημα με το χέρι στο λαό να σταματήσει ο θόρυβος. Όταν έγινε αρκετή ησυχία, τους μίλησε εβραϊκά και τους είπε:

结束第三次宣教旅程

1 我们离别了他们以后，船就直航到了哥士，第二天到罗底，从那里开往帕大拉；2 遇见了一艘开往腓尼基的船，就上船起行。3 我们远远看见塞浦路斯，就从南边驶过，直航叙利亚，在推罗靠了岸，因为船要在那里卸货。4 我们找到了一些门徒，就在那里住了七天。他们凭着圣灵的指示告诉保罗不要上耶路撒冷去。5 过了这几天，我们就启程前行，他们众人带着妻子儿女送我们到城外。我们跪在海滩上祷告，6 互相道别。我们上了船，他们就回家去了。

7 我们从推罗继续航行，到了多利买，问候那里的弟兄，与他们同住了一天。8 第二天我们离开那里，来到该撒利亚，到了传福音的腓利家里，与他住在一起。他是那七位执事中的一位。9 他有四个女儿，都是童女，是会说预言的。10 我们住了几天之后，有一位先知，名叫亚迦布，从犹太下来。11 他来见我们，把保罗的腰带拿过来，绑住自己的手脚，说："圣灵说，犹太人在耶路撒冷要这样捆绑这腰带的主人，把他交在外族人的手里。"12 我们听了这些话，就和当地的人劝保罗不要去耶路撒冷。13 保罗却回答："你们为甚么哭，使我心碎呢？我为主耶稣的名，不但被捆绑，就算死在耶路撒冷我也都准备好了。"14 他既然不听劝，我们只说了"愿主的旨意成就"，就不出声了。

15 过了几天，我们收拾行装，上耶路撒冷去。16 有该撒利亚的几个门徒同我们在一起，领我们到一个塞浦路斯人拿孙家里住宿；他作了门徒已经很久了。

保罗报告工作的情况

17 我们到了耶路撒冷，弟兄们欢欢喜喜接待我们。18 第二天，保罗和我们一同去见雅各，长老们也都在座。19 保罗问候了他们，就把　神借着他的工作在外族人中所行的事，一一述说出来。20 他们听了，就赞美　神，对保罗说："弟兄，你看，犹太人中信主的有好几万，都是对律法很热心的人。21 他们听说，你教导所有在外族人中的犹太人背弃摩西，叫他们不要给孩子行割礼，也不要遵守规例。22 他们总会听见你来了，那怎么办呢？23 你就照我们的话作吧，我们这里有四个人，都有愿在身。24 你把他们带去，和他们一同行洁净礼，并且替他们付钱，让他们剃去头发，这样大家就知道以前所听见关于你的事，都不是真实的，也知道你是遵守律法循规蹈矩而行的人。25 至于信主的外族人，我们已经写了信，吩咐他们要禁戒祭偶像的食物、血、勒死的牲畜和淫乱。"26 保罗就把那几个人带走了，第二天和他们一同行了洁净礼。他们进了殿，报明了他们洁净期满的日子，以及各人献祭的时间。

保罗在圣殿被犹太人捉住

27 七日将完的时候，从亚西亚来的犹太人看见保罗在殿里，就煽动群众，并且捉住他，28 喊叫着说："以色列人哪，快来帮忙！这个人到处教导众人反对人民，反对律法和这个地方，他甚至把希腊人也带进殿里，污秽了这圣地。"29 原来他们看见过以弗所人特罗非摩同保罗在城里，就以为保罗带他进了殿。30 于是全城震动，民众一齐跑来，捉住保罗，拉出殿外，殿门就立刻关起来了。31 他们正想杀他的时候，有人报告营部的千夫长，说："整个耶路撒冷都乱了！"32 千夫长立刻带着一些百夫长和士兵跑到他们那里。众人一看见千夫长和士兵，就停止殴打保罗。33 于是千夫长上前捉住保罗，吩咐人用两条铁链捆住他，问他是甚么人，作过甚么事。34 那时众人叫这个喊那个，吵吵闹闹，以致千夫长没有办法知道真相，只好下令把保罗带到营楼去。35 保罗到了台阶下面的时候，士兵把他抬起来，因为群众猛挤，36 而且有一群人跟在后面叫喊："干掉他！"

保罗为自己申辩（徒9:1~22，26:9~18）

37 他们带着保罗快到营楼的时候，保罗对千夫长说："我可以跟你讲一句话吗？"千夫长说："你懂希腊话吗？38 难道你不就是不久以前作乱的、带领四千个杀手到旷野去的那个埃及人吗？"39 保罗说："我是犹太人，是基利家的大数人，并不是无名小城的公民，求你准我向民众讲几句话。"40 千夫长准许了他，保罗就站在台阶上，向民众作了一个手势。大家安静下来了，保罗就用希伯来语讲话，说：