Atos 4

Ο Πέτρος και ο Ιωάννης στο συνέδριο

1 Ενώ αυτοί μιλούσαν στο λαό, τους πλησίασαν οι ιερείς και ο διοικητής της φρουράς του ναού και οι Σαδδουκαίοι, 2 αγανακτισμένοι, γιατί δίδασκαν το λαό και κήρυτταν ότι η ανάσταση του Ιησού αποδεικνύει την ανάσταση των νεκρών. 3 Τους συνέλαβαν, λοιπόν, και τους έβαλαν στη φυλακή ως την επόμενη μέρα, γιατί ήταν κιόλας βράδυ. 4 Πολλοί όμως απ’ αυτούς που άκουσαν το λόγο του Πέτρου πίστεψαν, κι ο αριθμός των αντρών στην εκκλησία έφτασε τις πέντε χιλιάδες.

5 Την άλλη μέρα μαζεύτηκαν στα Ιεροσόλυμα οι άρχοντες των Ιουδαίων, οι πρεσβύτεροι και οι γραμματείς, 6 καθώς και ο Άννας ο αρχιερέας, ο Καϊάφας, ο Ιωάννης, ο Αλέξανδρος και όσοι άλλοι κατάγονταν από οικογένεια αρχιερατική. 7 Τους έβαλαν να σταθούν στη μέση και τους ρώτησαν: «Με ποια δύναμη ή στο όνομα τίνος το κάνατε αυτό εσείς;» 8 Τότε ο Πέτρος, γεμάτος από το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, τους είπε: «Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι, 9 σήμερα μας δικάζετε γιατί ευεργετήσαμε έναν άρρωστο άνθρωπο και μας ρωτάτε πώς σώθηκε. 10 Μάθετέ το, λοιπόν, όλοι σας και όλος ο λαός του Ισραήλ: Με τη δύναμη του ονόματος του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου, που εσείς σταυρώσατε, κι ο Θεός τον ανέστησε από τον τάφο, μ’ αυτή τη δύναμη στέκεται αυτός μπροστά σας υγιής. 11 Αυτός είναι ο λίθος που περιφρονήθηκε από σας τους οικοδόμους και που έγινε το πιο βασικό αγκωνάρι. 12 Από κανέναν άλλο δεν μπορεί να προέλθει η σωτηρία ούτε υπάρχει άλλο πρόσωπο κάτω από τον ουρανό δοσμένο στους ανθρώπους με το οποίο να μπορούμε να σωθούμε».

13 Όταν είδαν το θάρρος του Πέτρου και του Ιωάννη και ξέροντας ότι είναι άνθρωποι αγράμματοι κι απλοϊκοί, έμειναν κατάπληκτοι. Τους ήξεραν ότι αυτοί ήταν μαζί με τον Ιησού. 14 Βλέποντας όμως και τον άνθρωπο που θεραπεύτηκε να είναι μαζί τους, δεν μπορούσαν να φέρουν καμιά αντίρρηση. 15 Τους διέταξαν, λοιπόν, να βγουν έξω από την αίθουσα του συνεδρίου και έκαναν συμβούλιο: 16 «Τι να κάνουμε με τους ανθρώπους αυτούς;» έλεγαν. «Σ’ όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ είναι φανερό πως μέσω αυτών έγινε ένα σπουδαίο θαύμα, και δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. 17 Αλλά για να μη διαδοθεί περισσότερο στο λαό, να τους απειλήσουμε να μην ξαναμιλήσουν πια για το πρόσωπο αυτό σε κανέναν». 18 Τους κάλεσαν, λοιπόν, και τους έδωσαν εντολή να μη μιλούν καθόλου ούτε να διδάσκουν για τον Ιησού. 19 Τότε ο Πέτρος και ο Ιωάννης τους αποκρίθηκαν: «Αποφασίστε μόνοι σας αν είναι σωστό ενώπιον του Θεού, ν’ ακούμε περισσότερο εσάς παρά το Θεό. 20 Εμείς πάντως δεν μπορούμε να μη μιλάμε γι’ αυτά που είδαμε και ακούσαμε». 21 Τότε εκείνοι τους απείλησαν πάλι και ύστερα τους άφησαν ελεύθερους, επειδή δεν εύρισκαν δικαιολογία να τους τιμωρήσουν. Φοβούνταν το λαό, γιατί όλοι δόξαζαν το Θεό γι’ αυτό που είχε γίνει, 22 αφού ο άνθρωπος, στον οποίον έγινε το θαύμα αυτό της θεραπείας, ήταν πάνω από σαράντα ετών.

Προσευχή για ενίσχυση

23 Όταν οι δύο απόστολοι απολύθηκαν, πήγαν στους αδερφούς και τους ανακοίνωσαν όσα τους είπαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι. 24 Αυτοί, όταν τ’ άκουσαν, προσευχήθηκαν όλοι μαζί στο Θεό και είπαν: «Κύριε, εσύ δημιούργησες τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα βρίσκονται σ’ αυτά. 25 Εσύ είπες με το στόμα του Δαβίδ, του δούλου σου:

Γιατί φρύαξαν τα έθνη;

Γιατί οι λαοί μηχανεύτηκαν ανώφελα σχέδια;

26 Παρατάχθηκαν για πόλεμο οι βασιλιάδες της γης

και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν σ’ έναν τόπο,

εναντίον του Κυρίου και του Μεσσία του.

27 »Πραγματικά, εναντίον του άγιου δούλου σου, του Ιησού, που εσύ τον έχρισες Μεσσία, συγκεντρώθηκαν ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος μαζί με πλήθος εθνικών και Ιουδαίων, 28 για να κάνουν όσα είχε ορίσει προηγουμένως η δύναμή σου και η σοφία σου να γίνουν. 29 Και τώρα, Κύριε, κοίταξε τις απειλές τους! Δώσε δύναμη στους δούλους σου να κηρύττουν το λόγο σου με θάρρος. 30 Άπλωσε το χέρι σου, για να γίνονται θεραπείες και θαυματουργικές αποδείξεις της δύναμής σου, στο όνομα του άγιου δούλου σου, του Ιησού». 31 Όταν τελείωσαν την προσευχή, σείστηκε ο τόπος όπου ήταν συγκεντρωμένοι· όλοι πλημμύρισαν από το Άγιο Πνεύμα και κήρυτταν το λόγο του Θεού με θάρρος.

Η κοινοκτημοσύνη των πρώτων χριστιανών

32 Όλοι όσοι πίστεψαν είχαν μία καρδιά και μία ψυχή. Κανείς δεν θεωρούσε ότι κάτι από τα υπάρχοντά του ήταν δικό του, αλλά όλα τα είχαν κοινά. 33 Οι απόστολοι κήρυτταν και βεβαίωναν με μεγάλη πειστικότητα ότι ο Κύριος Ιησούς αναστήθηκε. Κι ο Θεός έδινε σε όλους πλούσια τη χάρη του. 34 Δεν υπήρχε κανείς ανάμεσά τους που να στερείται τα απαραίτητα. Γιατί όσοι είχαν χωράφια ή σπίτια τα πουλούσαν, κι έφερναν το αντίτιμο αυτών που πουλούσαν, 35 και το έθεταν στη διάθεση των αποστόλων. Απ’ αυτό δινόταν στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του. 36 Έτσι έκανε κι ο Ιωσής, ένας λευίτης από την Κύπρο, που οι απόστολοι τον ονόμασαν Βαρνάβα, όνομα που μεταφράζεται «ο άνθρωπος της παρηγοριάς». 37 Αυτός είχε ένα χωράφι, το πούλησε κι έφερε τα χρήματα και τα έθεσε στη διάθεση των αποστόλων.

彼得约翰在公议会受审

1 使徒们正对群众讲话的时候，祭司、圣殿的守卫长，和撒都该人来到他们那里。2 因为使徒教训群众，并且传扬耶稣从死人中复活，他们就非常恼怒，3 于是下手拿住使徒。那时天已经晚了，就把他们拘留到第二天。4 然而有许多听道的人信了，男人的数目，约有五千。

5 第二天，犹太人的官长、长老、经学家，都聚集在耶路撒冷，6 还有大祭司亚那和该亚法、约翰、亚历山大，以及大祭司的家人，所有的人都在那里。7 他们叫使徒都站在当中，查问说："你们凭甚么能力，奉谁的名作这事？"8 当时彼得被圣灵充满，对他们说："民众的领袖和长老啊！9 我们今天受审，如果是为了在那残疾人身上所行的善事，就是这个人怎么会好的，10 那么，你们各位和以色列全民都应当知道，站在你们面前这人好了，是因拿撒勒人耶稣基督的名。这位耶稣基督，你们把他钉死在十字架上，　神却使他从死人中复活。11 这耶稣是你们

‘建筑工人所弃的石头，

成了房角的主要石头。’

12 除了他以外，别无拯救，因为在天下人间，没有赐下别的名，我们可以靠着得救。"

13 他们看见彼得和约翰的胆量，也知道这两个人是没有学问的平民，就很惊奇；同时认出他们是跟耶稣一伙的，14 又看见那医好了的人，和他们一同站着，就没有话可辩驳。15 于是吩咐他们到公议会外面去，彼此商议，16 说："对这些人我们应该怎么办呢？因为有一件人所共知的神迹，借着他们行了出来，所有住在耶路撒冷的人都知道，我们也无法否认。17 为了避免这件事在民间越传越广，我们应该警告他们，不许再奉这名向任何人谈道。"18 于是叫了他们来，严禁他们再奉耶稣的名讲论教导。19 彼得和约翰回答："听从你们过于听从　神，在　神面前对不对，你们自己说吧！20 我们看见的听见的，不能不说！"21 众人因着所发生的事，都颂赞　神，于是公议会为了群众的缘故，也因为找不到借口惩罚他们，就恐吓一番，把他们放了。22 原来借着神迹医好的那人，有四十多岁了。

信徒同心祈祷

23 彼得和约翰被释放了之后，回到自己的人那里去，把祭司长和长老说的一切，都告诉他们。24 他们听了，就同心向　神高声说："主啊，你是那创造天地、海洋和其中万物的主宰。25 你曾以圣灵借着你仆人我们祖先大卫的口说：

‘列国为甚么骚动？

万民为甚么空谋妄想？

26 地上的君王都起来，

首领聚在一起，

敌对主和他的受膏者。’

27 希律和本丢．彼拉多，外族人和以色列民，真的在这城里聚集，反对你所膏立的圣仆耶稣，28 行了你手和你旨意所预定要成就的一切。29 主啊，他们恐吓我们，现在求你鉴察，也赐你仆人们大有胆量，传讲你的道。30 求你伸手医治，借着你圣仆耶稣的名，大行神迹奇事。"31 他们祷告完了，聚会的地方震动起来，他们都被圣灵充满，放胆传讲　神的道。

信徒凡物公用

32 全体信徒一心一意，没有一个人说自己的财物是自己的，他们凡物公用。33 使徒大有能力，为主耶稣的复活作见证，众人都蒙了大恩。34 他们中间没有一个有缺乏的，因为凡有田产房屋的都卖了，把得到的钱拿来，35 放在使徒脚前，照着各人的需要来分配。36 有一个人名叫约瑟，使徒称他为巴拿巴，就是"安慰者"的意思，他是个利未人，生在塞浦路斯。37 他卖掉了自己的田地，把钱拿来，放在使徒的脚前。