ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 26

Ο λόγος του Παύλου ενώπιον του Αγρίππα

1 Ο Αγρίππας τότε είπε στον Παύλο: «Σου επιτρέπεται να απολογηθείς». Τότε ο Παύλος σήκωσε το χέρι του και άρχισε την απολογία του:

2 «Θεωρώ ευτυχή τον εαυτό μου, βασιλιά Αγρίππα, γιατί σήμερα θα απολογηθώ ενώπιόν σου για όλα όσα με κατηγορούν οι Ιουδαίοι. 3 Κι αυτό, προπάντων γιατί εσύ είσαι γνώστης όλων των εθίμων και των θρησκευτικών προβλημάτων που απασχολούν τους Ιουδαίους. Παρακαλώ, λοιπόν, να με ακούσεις με υπομονή.

4 »Όλοι οι Ιουδαίοι ξέρουν το βίο μου από τη νεαρή μου ηλικία, αφού από τα νιάτα μου έζησα ανάμεσα στο λαό μου στα Ιεροσόλυμα. 5 Αυτοί με γνωρίζουν από παλιά, και μπορούν να μαρτυρήσουν ότι έζησα σύμφωνα με τις αρχές της πιο αυστηρής παράταξης της θρησκείας μας, των Φαρισαίων. 6 Και τώρα στέκομαι εδώ και δικάζομαι, γι’ αυτή την ελπίδα μου πως ο Θεός θα εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε στους προγόνους μας. 7 Οι δώδεκα φυλές μας συνεχώς, νύχτα και μέρα, λατρεύουν το Θεό, με την ελπίδα να φτάσουν τελικά να δουν την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης. Γι’ αυτή την ελπίδα κατηγορούμαι από τους Ιουδαίους, βασιλιά Αγρίππα. 8 Γιατί σας φαίνεται απίστευτο ότι ο Θεός ανασταίνει νεκρούς; 9 Κι εγώ ο ίδιος, βέβαια, είχα πιστέψει ότι έπρεπε να κάνω ό,τι μπορούσα εναντίον του ονόματος του Ιησού του Ναζωραίου. 10 Αυτό και έκανα στα Ιεροσόλυμα: πολλούς από τους χριστιανούς εγώ τους έκλεισα στις φυλακές, έχοντας τη σχετική εξουσιοδότηση των αρχιερέων· κι όταν τους καταδίκαζαν σε θάνατο έδινα κι εγώ καταδικαστική ψήφο. 11 Σε όλες τις συναγωγές πολλές φορές προσπαθούσα, χρησιμοποιώντας βία, να τους αναγκάσω να αρνηθούν την πίστη τους. Η μανία μου ήταν τόσο μεγάλη, ώστε τους καταδίωκα ακόμη και στις πόλεις που είναι έξω από τα όρια της χώρας.

12 »Πηγαίνοντας γι’ αυτόν το σκοπό στη Δαμασκό με εξουσιοδότηση και άδεια από τους αρχιερείς, 13 είδα στο δρόμο, βασιλιά μου, μέρα μεσημέρι, ένα φως από τον ουρανό, πιο λαμπρό κι από τον ήλιο, να με περιβάλλει με τη λάμψη του κι εμένα κι αυτούς που πήγαιναν μαζί μου. 14 Όλοι μας πέσαμε στη γη, κι εγώ άκουσα μια φωνή που μου έλεγε στην εβραϊκή γλώσσα: "Σαούλ, Σαούλ, γιατί με καταδιώκεις; Είναι οδυνηρό να κλοτσάς στα καρφιά". 15 Εγώ ρώτησα: "ποιος είσαι, Κύριε;" Κι εκείνος απάντησε: "εγώ είμαι ο Ιησούς, που εσύ τον καταδιώκεις. 16 Σήκω όμως και στάσου στα πόδια σου. Γι’ αυτό σου φανερώθηκα: για να σε πάρω στην υπηρεσία μου και να σε καταστήσω μάρτυρα γι’ αυτά που είδες και γι’ αυτά που θα σου δείξω ακόμη. 17 Θα σε προστατεύω από το λαό σου και από τους εθνικούς, στους οποίους εγώ σε στέλνω, 18 για ν’ ανοίξεις τα μάτια τους, ώστε να επιστρέψουν από το σκοτάδι στο φως κι από την εξουσία του σατανά στο Θεό. Γιατί, αν πιστέψουν σ’ εμένα θα λάβουν τη συγχώρηση των αμαρτιών τους και μια θέση ανάμεσα σ’ εκείνους που ανήκουν στο Θεό".

19 »Ύστερα απ’ αυτά, βασιλιά Αγρίππα, δεν αρνήθηκα να υπακούσω στην ουράνια οπτασία, 20 αλλά άρχισα να κηρύττω, πρώτα σ’ αυτούς που ήταν στη Δαμασκό και στα Ιεροσόλυμα κι ύστερα σ’ όλη τη χώρα της Ιουδαίας και στους εθνικούς, να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στο Θεό και μετά να δείχνουν τη μετάνοιά τους πράττοντας ανάλογα έργα. 21 Αυτοί ήταν οι λόγοι για τους οποίους οι Ιουδαίοι με συνέλαβαν στο ναό και προσπάθησαν να με σκοτώσουν. 22 Ο Θεός όμως με βοήθησε μέχρι σήμερα, και στέκομαι εδώ ζωντανός για να καταθέσω τη μαρτυρία μου σε μικρούς και σε μεγάλους, και να μη λέω τίποτε άλλο εκτός από ’κείνα που οι προφήτες και ο Μωυσής είπαν ότι πρόκειται να γίνουν: 23 ότι ο Χριστός θα υποστεί το πάθος και θ’ αναστηθεί πρώτος από τους νεκρούς, και θα κηρύξει το φως της σωτηρίας στο λαό μας και στους εθνικούς».

Η απήχηση της απολογίας

24 Ενώ ο Παύλος συνέχιζε έτσι την απολογία του, φώναξε ο Φήστος δυνατά: «Είσαι τρελός, Παύλε! Τα πολλά σου γράμματα σ’ έφεραν στην τρέλα!» 25 «Δεν είμαι τρελός, εξοχότατε Φήστε», λέει ο Παύλος, «αλλά λέω λόγια αληθινά και λογικά. 26 Ο βασιλιάς ξέρει για ποιο πράγμα μιλάω, γι’ αυτό και του μιλάω ανοιχτά. Γιατί είμαι βέβαιος ότι τίποτε απ’ αυτά δεν του είναι άγνωστο, γιατί αυτά δεν έγιναν σε καμιά απόμερη γωνιά. 27 Πιστεύεις, βασιλιά Αγρίππα, στους προφήτες; Ξέρω ότι πιστεύεις». 28 Τότε ο Αγρίππας είπε στον Παύλο: «Λίγο ακόμη και θα με πείσεις να γίνω χριστιανός!» 29 Κι ο Παύλος είπε: «Θα ευχόμουν στο Θεό, σε λίγο ή σε πολύ χρόνο, όχι μόνο εσύ αλλά και όλοι όσοι με ακούνε σήμερα, να γίνουν όμοιοι μ’ εμένα, εκτός απ’ αυτά τα δεσμά».

30 Όταν τα είπε αυτά, σηκώθηκαν ο βασιλιάς, ο ηγεμόνας, η Βερενίκη και όσοι κάθονταν μαζί τους 31 και, καθώς έφευγαν, έλεγαν μεταξύ τους: «Ο άνθρωπος αυτός δεν έκανε τίποτε για το οποίο να πρέπει να πεθάνει ή να φυλακιστεί». 32 Κι ο Αγρίππας είπε στο Φήστο: «Ο άνθρωπος αυτός θα μπορούσε να απολυθεί, αν δεν είχε ζητήσει να δικαστεί από τον αυτοκράτορα».

保罗在亚基帕王面前申辩（徒9:3~8，22:6~11）

1 亚基帕对保罗说："准你为自己申辩。"于是保罗伸手辩护说：2 "亚基帕王啊，犹太人控告我的事，今天我可以在你面前辩护，实在是万幸；3 特别是你熟悉犹太人的一切规例和争论，所以求你耐心听我申诉：4 我从幼年到现在，在本国、在耶路撒冷为人怎样，犹太人都知道。5 如果他们肯作证的话，他们是早就知道，我是按着我们祖宗最严格的教派，过着法利赛人的生活。6 现在我站着受审，是为了对　神向我们祖先的应许存着盼望。7 我们十二支派昼夜切切地事奉　神，都是盼望这应许实现。王啊，我被犹太人控告，正是为了这个盼望。8 　神使死人复活，你们为甚么认为是不可信的呢？9 从前，我也认为应该多方敌对拿撒勒人耶稣的名。10 后来就在耶路撒冷这样作了。我得到了众祭司长授权，把许多圣徒关在监里，并且他们被杀的时候，我也表示同意。11 我在各会堂里多次用刑强迫他们说亵渎的话；我非常愤恨他们，甚至追到国外的城巿去迫害他们。

12 "那时候，我得到祭司长的授权和准许，去大马士革。13 王啊，就在中午的时候，我在路上看见一道光，比太阳更明亮，从天上四面照着我和同行的人。14 我们都仆倒在地上，我听见有声音用希伯来话对我说：‘扫罗！扫罗！你为甚么迫害我？你要踢刺是难的。’15 我说：‘主啊，你是谁？’主说：‘我就是你所迫害的耶稣。16 你起来，站着，我向你显现，是要指派你为我工作。你要为你所见过的事，和我将要向你显明的事作见证。17 我要救你脱离这人民和外族人，差遣你到他们那里去，18 开他们的眼睛，使他们从黑暗中归向光明，从撒但的权下归向　神，使他们的罪恶得到赦免，并且在那些因信我而成圣的人中同得基业。’

19 "亚基帕王啊，因此，我没有违背这从天上来的异象，20 先向大马士革、耶路撒冷、犹太全地的人宣讲，后向外族人宣讲，叫他们悔改，归向　神，行事与悔改的心相称。21 犹太人就是为了这缘故在殿里捉住我，想要杀我。22 然而，我得到　神的帮助，直到今日还是站得稳，向尊卑老幼作见证，我所讲的都是众先知和摩西所论的将来必成的事，23 就是基督必须受难，并且从死人中首先复活，把光明的信息传报给这人民和外族人。"

保罗说服亚基帕王

24 保罗申诉到这里，非斯都大声说："保罗！你疯了；你的学问太大，使你疯了！"25 保罗说："非斯都大人，我没有疯，我说的都是真实的话，清醒的话。26 因为王知道这些事，所以我对王坦白直说。我确信这些事没有一件能瞒得过他，因为这不是在背地里作的。27 亚基帕王啊，你信先知吗？我知道你是信的。"28 亚基帕对保罗说："你想用这样短短的时间就可以说服我作基督徒吗！"29 保罗说："无论时间短也好，时间长也好，我向　神所求的，不单是你，而且是今天所有的听众，都能像我一样作基督徒，只是不要有这些锁炼。"

30 亚基帕王、总督和百尼基，还有在座的人都站起来，31 退到一边，彼此谈论，说："这个人并没有犯过甚么该死该绑的罪。"32 亚基帕对非斯都说："这个人若没有向凯撒上诉，早就可以释放了。"