TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
(Ψλ 42–72)
Όπως η ελαφίνα αποζητάει
1 Στον πρωτοψάλτη, ψαλμός διδακτικός· για τη συγγένεια του Κορέ.Οι ψαλμοί 42 και 43 αρχικά ήταν ενωμένοι. – Η συγγένεια του Κορέ ήταν μαζί με άλλες επιφορτισμένη με την υμνωδία στο ναό της Ιερουσαλήμ. Κατά το Α΄ Χρ 6:22 τα μέλη της ήταν απόγονοι του Κορέ (βλ. Αρ κεφ. 16).
2 Όπως η ελαφίνα αποζητάει τα τρεχούμενα νερά
έτσι η ψυχή μου σ’ αποζητάει Θεέ μου!
3 Είν’ η ψυχή μου διψασμένη για το Θεό,
για τον αληθινό Θεό.
Πότε θα ’ρθώ να δω το πρόσωπό σου, Θεέ μου;
4 Τα δάκρυά μου είναι ψωμί για μένα μέρα νύχτα,
όταν ακούω να μου λένε ολημερίς,
«πού είναι ο Θεός σου;»
5 Θυμάμαι –και λιώνει μέσα μου η καρδιά–
όταν με ένδοξη, πολυπληθή πορεία
βάδιζα προς τον οίκο του Θεού,
μες σε φωνές χαράς κι ευχαριστίας,
στο θόρυβο των πανηγυριστών.
6 Ψυχή μου, γιατί λυπάσαι και μ’ αναστατώνεις;
Έλπιζε στο Θεό· θα τον υμνήσω πάλι
της ύπαρξής μου το σωτήρα και Θεό μου.
7 Θλίβεται μέσα μου η ψυχή μου·
για τούτο, Κύριε, θα σε θυμηθώ
απ’ του Ιορδάνη τις πηγές,
πλάι στο βουνό Μισάρ,
κι απ’ του Ερμών τα υψώματα.
8 Η μια στην άλλη άβυσσο φωνάζει
με των καταρραχτών σου τη βοή·
όλα τα κύματά σου κι οι φουρτούνες σου
πέρασαν από πάνω μου.
9 Τη μέρα στέλνει ο Κύριος το έλεός του,
κι εγώ θα λέω τη νύχτα το τραγούδι του,
την προσευχή μου στης ζωής μου το Θεό.
10 Θα λέω στο Θεό, στο βράχο μου:
«Γιατί μ’ απολησμόνησες;
γιατί να ζω με λύπη,
κάτω απ’ του εχθρού μου την καταπίεση;»
11 Τσακίζονται τα κόκαλά μου
όταν μ’ εξευτελίζουν οι δυνάστες μου,
καθώς μου λένε ολημερίς,
«πού είναι ο Θεός σου;»
12 Ψυχή μου, γιατί λυπάσαι και μ’ αναστατώνεις;
Έλπιζε στο Θεό· θα τον υμνήσω πάλι
της ύπαρξής μου το σωτήρα και Θεό μου.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Dem Vorsänger. Ein Maskil Siehe die Anm. zu Ps. 32 Überschrift von den Söhnen Korahs.Wie ein Hirsch Eig. wie eine Hindin, die lechzt nach Wasserbächen, also lechzt meine Seele nach dir, o Gott! 2 Meine Seele dürstet nach Gott, nach dem lebendigen Gott El :Wann werde ich kommen und erscheinen vor Gottes Angesicht? 3 Meine Tränen sind mir zur Speise geworden Tag und Nacht, da man den ganzen Tag zu mir sagt: Wo ist dein Gott? 4 Daran will ich gedenken und in mir ausschütten meine Seele, wie ich einherzog in der Schar, mit ihnen wallte zum Hause Gottes, mit der Stimme des Jubels und des Lobes, O. Dankes -eine feiernde Menge. 5 Was beugst du dich nieder, meine Seele, und bist unruhig O. stöhnst; so auch v 11;43,5 in mir? Harre auf Gott! denn ich werde ihn noch preisen O. ihm noch danken für das Heil W. die Rettungen seines Angesichts. W. preisen-Heil sein Angesicht!
6 Mein Gott, Viell. ist zu lesen wie v 11 und 43,5: der das Heil meines Angesichts und mein Gott ist es beugt sich nieder in mir meine Seele; darum gedenke ich deiner aus dem Lande des Jordan und des Hermon, vom Berge Mizhar. 7 Tiefe O. Flut ruft der Tiefe O. Flut beim Brausen deiner Wassergüsse; alle deine Wogen und deine Wellen sind über mich hingegangen. 8 Des Tages wird Jehova seine Güte entbieten, und des Nachts wird sein Lied bei mir sein, ein Gebet zu dem Gott El meines Lebens. 9 Sagen will ich zu Gott, El meinem Fels: Warum hast du mich vergessen? warum gehe ich trauernd einher wegen der Bedrückung des Feindes? 10 Wie eine Zermalmung in meinen Gebeinen höhnen mich meine Bedränger, indem sie den ganzen Tag zu mir sagen: Wo ist dein Gott? 11 Was beugst du dich nieder, meine Seele, und was bist du unruhig in mir? Harre auf Gott! denn ich werde ihn noch preisen, der das Heil W. die Rettungen meines Angesichts und mein Gott ist.