1 Η Σαμάρεια θα τιμωρηθεί, γιατί επαναστάτησε ενάντια στο Θεό της. Οι άντρες της θα σκοτωθούν στη μάχη. Θα συντριφτούν τα νήπια και θ’ ανοιχτούνε των εγκύων οι κοιλιές».

2 Γύρνα, Ισραήλ, στον Κύριο το Θεό σου, γιατί σκόνταψες εξαιτίας της ανομίας σου. 3 Στον Κύριο γυρίστε, μιλήστε του και πείτε του: «Συγχώρησε την ανομία μας όλη, δέξου το δώρο μας· αντί για ταύρους σού προσφέρουμε τις προσευχές μας: 4 "οι Ασσύριοι δεν μπορούνε να μας σώσουν· τ’ άλογα του πολέμου και τις άμαξές μας δε θα τα εμπιστευτούμε πια, και δε θα ονομάζουμε Θεό μας τα έργα που τα φτιάξανε τα χέρια μας, γιατί μόνο κοντά σου ο απροστάτευτος βρίσκει αγάπη"».

5 Ο Κύριος λέει: «Τότε θα θεραπεύσω την απιστία του Ισραήλ· θα τους δείξω ανεπιφύλακτα όλη μου την αγάπη, γιατί δε θα ’μαι πια μαζί τους θυμωμένος. 6 Θα ’μαι γι’ αυτούς σαν τη δροσιά. Ο Ισραήλ θ’ ανθίζει σαν το κρίνο και σαν τη λεύκα θα βαθαίνει τις ρίζες του. 7 Θ’ απλώνονται τα κλαδιά του και θα ’χει τη μεγαλοσύνη της ελιάς, την ευωδιά των δέντρων του Λιβάνου. 8 Θα γυρίσουν για να ζήσουν πάλι κάτω από την προστασία μου· θα καλλιεργήσουν το σιτάρι τους και θα καρπίσουνε σαν τ’ ανθισμένα αμπέλια. Η φήμη τους θα απλωθεί σαν του Λιβάνου το κρασί. 9 Τι ανάγκη έχεις πια τα είδωλα, Εφραΐμ; Εγώ είμαι που απαντώ στις προσευχές σας και θα στραφώ σ’ εσάς με καλοσύνη. Εγώ είμαι σαν τ’ ολοχρονίς πράσινο κυπαρίσσι· όλα όσα χρειάζεστε για να ζήσετε, εμένα έχουν πηγή».*Τι ανάγκη... Εφραΐμ; κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «Τι σχέση έχω εγώ με τα είδωλά σου, Εφραΐμ;» – Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17 – Εγώ είμαι που απαντώ... καλοσύνη. Τα δύο ρήματα στις φράσεις αυτές θυμίζουν στα εβρ. τις δύο θεότητες των Χαναναίων, Ανάτ και Ασερά – Εγώ είμαι... κυπαρίσσι. Μοναδική περίπτωση στην ΠΔ, όπου ο Θεός παρομοιάζεται με ιερό δέντρο της χανανιτικής λατρείας, σύμβολο της γονιμότητας.

10 Όποιος είναι σοφός και μυαλωμένος ας δώσει προσοχή σ’ αυτά που είναι γραμμένα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο, ώστε να τα κατανοήσει. Πράγματι, ο δρόμος του Κυρίου είναι ίσιος· οι δίκαιοι σ’ αυτόν βαδίζουν, ενώ οι ασεβείς σκοντάφτουν σ’ αυτόν.

1 O Israele, torna all’Eterno, al tuo Dio! poiché tu sei caduto per la tua iniquità. 2 Preparate delle parole e tornate all’Eterno! Ditegli: "Perdona tutta l’iniquità e accetta questo bene; noi ti offriremo, invece di torelli, l’offerta di lode delle nostre labbra. 3 L’Assiria non ci salverà, noi non monteremo più su cavalli e non diremo più ‘Dio nostro’ all’opera delle nostre mani; poiché presso di te l’orfano trova misericordia". 4 "Io guarirò la loro infedeltà, io li amerò di cuore, poiché la mia ira si è distolta da loro. 5 Io sarò per Israele come la rugiada; egli fiorirà come il giglio e spanderà le sue radici come il Libano. 6 I suoi rami si estenderanno; la sua bellezza sarà come quella dell’ulivo e la sua fragranza come quella del Libano. 7 Quelli che abiteranno alla sua ombra faranno di nuovo crescere il grano e fioriranno come la vite; saranno famosi come il vino del Libano. 8 Efraim potrà dire: ‘Che ho più a che fare con gli idoli?’. Io lo esaudirò e veglierò su di lui; io, che sono come un verdeggiante cipresso; da me verrà il tuo frutto".

9 Chi è saggio faccia attenzione a queste cose! Chi è intelligente le riconosca! Poiché le vie dell’Eterno sono rette; i giusti cammineranno per esse, ma i trasgressori vi cadranno.