1 Ο Κύριος λέει: «Όταν μιλούσε ο Εφραΐμ, τρόμο σκορπούσε σ’ όλο τον κόσμο· αρχηγική φυλή ήταν αυτή στον Ισραήλ. Αλλά αμάρτησε λατρεύοντας το Βάαλ και για το λόγο αυτό θα εξολοθρευτεί.*Εφραΐμ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:17. – αρχηγική... Ισραήλ, κατά την αρχαία συριακή έκδοση. Κατά την ιουδαϊκή παράδοση: τρόμο σκορπούσε στις υπόλοιπες φυλές του Ισραήλ.2 Αλλά και τώρα συνεχίζουν ν’ αμαρτάνουν, φτιάχνοντας χυτές εικόνες για να τις λατρεύουν. Είδωλα καμωμένα από ασήμι, όλα τους έργα τεχνιτών. Κι ωστόσο λένε "προσφέρτε τους θυσίες!" Μα πώς είναι δυνατόν οι άνθρωποι φιλήματα να δίνουν σε μοσχάρια;*σε μοσχάρια. Βλ. υποσ. εις κεφ. 8:5.3 Γι’ αυτό κι εκείνοι θα χαθούν σαν σύννεφο πρωινό, σαν τη δροσιά που γρήγορα εξατμίζεται, σαν άχυρο που ο άνεμος το παίρνει απ’ το αλώνι μακριά, ή σαν καπνός που απ’ την καμινάδα χάνεται.

4 »Εγώ όμως είμαι ο Κύριος ο Θεός σας, που σας έβγαλα από την Αίγυπτο· άλλους θεούς πέρα από μένα δεν θ’ αναγνωρίζετε· άλλος σωτήρας από μένα δεν υπάρχει. 5 Εγώ σας έθρεψα*σας έθρεψα, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «σας γνώρισα». στην έρημο, στην άνυδρη τη χώρα. 6 Όσο σας έτρεφα και χορταίνατε, τόσο περηφανευόσασταν και τελικά με λησμονήσατε. 7 Για τούτο έγινα θηρίο εναντίον σας· έγινα λεοπάρδαλη που στο δρόμο καραδοκώ. 8 Ρίχνομαι πάνω σας καθώς αρκούδα που της πήραν τα μικρά της, ξεσκίζω της καρδιάς σας το περίβλημα κι εκεί επί τόπου σαν λιοντάρι σας καταβροχθίζω. Τ’ άγρια θεριά σάς κάνουνε κομμάτια.

9 »Καταστράφηκες, Ισραήλ, επειδή στράφηκες ενάντια σ’ εμένα, που είμαι ο μοναδικός σου βοηθός. 10 Πού είναι ο βασιλιάς σου να σε σώσει και προστασία να εξασφαλίσει στις πολιτείες σου; Πού είναι όλοι εκείνοι οι άρχοντές σου και οι κυβερνήτες σου; Εσύ δε μου ’χες γυρέψει να σου δώσω βασιλιά και άρχοντες; 11 Σου ’δωσα, λοιπόν, βασιλιά πάνω στο θυμό μου και σου τον πήρα πίσω πάνω στην οργή μου.

12 »Είναι γραμμένη στο κατάστιχο η ανομία του Εφραΐμ κι είναι μ’ ασφάλεια καταχωρισμένη η αμαρτία του. 13 Έχει την ευκαιρία να ζήσει, μα επειδή είναι ανόητος δεν την εκμεταλλεύεται, σαν το παιδί που η μάνα του κοιλοπονάει να το γεννήσει, μα εκείνο αρνιέται να ’βγει απ’ την κοιλιά της. 14 Από την εξουσία του άδη δεν θα τους ελευθερώσω. Δε θα τους λυτρώσω από το θάνατο. Στείλε τις συμφορές σου Θάνατε· δείξε τη δύναμή σου Άδη!*Στείλε... άδη. Εις Α΄ Κορ 15:55 ο απ. Παύλος χρησιμοποιεί τη φρ. αυτή κατά τη διατύπωση της μετ. των Ο΄, και κάνει μια θριαμβευτική αποστροφή. Εξαφανίστηκε η συμπόνια από τα μάτια μου.

15 »Όσο και αν ο Εφραΐμ προκόβει ανάμεσα στα βοσκοτόπια του, οι εχθροί θα του επιτεθούν από την έρημο, καθώς ο άνεμος ο ανατολικός που τα πηγάδια της ξεραίνει και στερεύει τις πηγές της. Εγώ, ο Κύριος, θα τους στείλω. Κι αυτοί τα θησαυροφυλάκιά του θα λεηλατήσουν και θ’ αρπάξουν όλους τους θησαυρούς του.

1 Quando Efraim parlava, incuteva spavento; egli si era innalzato in Israele, ma, quando si rese colpevole servendo Baal, morì. 2 Ora continuano a peccare, con il loro argento si fanno delle immagini fuse, degli idoli di loro invenzione, che sono tutti opera di artefici. Di loro si dice: ‘Sgozzano uomini, baciano vitelli!’. 3 Perciò saranno come la nuvola mattutina, come la rugiada che al mattino scompare, come la pula che il vento porta via dall’aia, come il fumo che esce dalla finestra.

4 Eppure, io sono l’Eterno, il tuo Dio, fin dal paese d’Egitto; tu non devi riconoscere altro Dio all’infuori di me, e all’infuori di me non c’è altro salvatore. 5 Io ti conobbi nel deserto, nel paese della grande aridità. 6 Quando avevano pastura, si saziavano; quando erano sazi, il loro cuore si inorgogliva; perciò mi dimenticarono. 7 Perciò sono diventato per loro come un leone; li spierò sulla strada come un leopardo; 8 li affronterò come un’orsa privata dei suoi piccoli e lacererò loro l’involucro del cuore; li divorerò come una leonessa, le belve dei campi li sbraneranno.

9 È la tua perdizione, o Israele, l’essere contro di me, contro il tuo aiuto. 10 Dov’è dunque il tuo re? Ti salvi egli in tutte le tue città! Dove sono i tuoi giudici, dei quali dicevi: ‘Dammi un re e dei capi!’? 11 Io ti do un re nella mia ira e te lo riprendo nel mio furore. 12 L’iniquità di Efraim è legata in fascio, il suo peccato è tenuto in serbo. 13 Dolori di partoriente verranno per lui; egli è un figlio non saggio; poiché, quando è giunto il momento, non si presenta per nascere. 14 Io li riscatterei dal potere del soggiorno dei morti, li redimerei dalla morte; sarei la tua peste, o morte, sarei la tua distruzione, o soggiorno dei morti; ma il loro pentimento è nascosto ai miei occhi! 15 Egli sia pure fertile tra i suoi fratelli; il vento orientale verrà, il vento dell’Eterno, che sale dal deserto; le sue sorgenti saranno essiccate e le sue fonti prosciugate. Il nemico porterà via il tesoro dei suoi oggetti preziosi. 16 Samaria sarà punita per la sua colpa, perché si è ribellata al suo Dio. Cadranno per la spada; i loro bambini saranno schiacciati, le loro donne incinte saranno sventrate".