ΨΑΛΜΟΙ 2

Ο βασιλιάς που τον έχρισε ο Θεός

1 Γιατί στα έθνη ταραχή

κι οι λαοί ματαιότητες

σιγανοψιθυρίζουν;

2 Της γης οι βασιλιάδες συσπειρώθηκαν

κι οι άρχοντες μαζεύτηκαν

ενάντια στον Κύριο,

στον εκλεκτό του ενάντια,

και σκέφτονται:

(Διάψαλμα)

3 «Ας σπάσουμε τα δεσμά τους,

τις αλυσίδες τους ας τις αποτινάξουμε».

4 Θ’ αναγελάσει εκείνος

που ’χει στους ουρανούς το θρόνο του·

θα τους χλευάσει ο Κύριος!

5 Θα τους μιλήσει τότε οργισμένος,

με το θυμό του

θα τους συνταράξει:

6 «Εγώ» –θα πει–

«έχρισα στη Σιών το βασιλιά μου,

στο άγιο μου βουνό».

7 Διακηρύττω εκείνο

που ο Κύριος αποφάσισε.*Διακηρύττω... αποφάσισε. Ο Ψαλμός αυτός πιθανώς απαγγελλόταν κατά την ενθρόνιση του βασιλιά. Στο στ. 7 αρχίζει να μιλάει ο ίδιος ο βασιλιάς.

Μου είπε:

«Γιος μου είσ’ εσύ·

σήμερα εγώ σε γέννησα.*Γιος μου... γέννησα. Νομική ορολογία στη διαδικασία της υιοθεσίας στους αρχαίους Εβραίους.

8 Ζήτα μου και θα σου χαρίσω όλους τους λαούς,

στην κατοχή σου θα ’ναι

ως και τα πέρατα της γης.

9 Με σιδερένιο χέρι θα τους κυβερνήσεις,

θα τους συντρίψεις

σαν να ’ταν καμωμένοι από πηλό».

10 Τώρα, λοιπόν, συνετιστείτε, βασιλιάδες·

του κόσμου κυβερνήτες διδαχτείτε.

11 Τον Κύριο με φόβο υπηρετήστε

και με τρόμο γιορτάστε γι’ αυτόν.

12 Αποδώστε στο γιο του

την τιμή που του αξίζει·

αλλιώς θα οργιστεί

και θα χαθείτε απ’ της ζωής το δρόμο,

γιατί ο θυμός του θα ξεσπάσει.

Μακάριοι όσοι προσφεύγουνε σ’ αυτόν!

1 어찌하여 열방이 분노하며 민족들이 허사를 경영하는고 2 세상의 군왕들이 나서며 관원들이 서로 꾀하여 여호와와 그 기름 받은 자를 대적하며 3 우리가 그 맨 것을 끊고 그 결박을 벗어 버리자 하도다 4 하늘에 계신 자가 웃으심이여 주께서 저희를 비웃으시리로다 5 그 때에 분을 발하며 진노하사 저희를 놀래어 이르시기를 6 내가 나의 왕을 내 거룩한 산 시온에 세웠다 하시리로다 7 내가 영을 전하노라 여호와께서 내게 이르시되 너는 내 아들이라 오늘날 내가 너를 낳았도다

8 내게 구하라 내가 열방을 유업으로 주리니 네 소유가 땅 끝까지 이르리로다 9 네가 철장으로 저희를 깨뜨림이여 질그릇 같이 부수리라 하시도다 10 그런즉 군왕들아 너희는 지혜를 얻으며 세상의 관원들아 교훈을 받을지어다

11 여호와를 경외함으로 섬기고 떨며 즐거워할지어다 12 그 아들에게 입맞추라 그렇지 아니하면 진노하심으로 너희가 길에서 망하리니 그 진노가 급하심이라 여호와를 의지하는 자는 다 복이 있도다