Cânticos 3

Νυχτερινοί στοχασμοί

ΕΚΕΙΝΗ:

1 Τις νύχτες στο κρεβάτι μου

γύρευα κείνον που αγαπώ.

Τον γύρευα μα δεν τον βρήκα.

2 Θα σηκωθώ και θα γυρίσω όλη την πόλη,

μέσα στους δρόμους, μέσα στις πλατείες,

και θα γυρέψω κείνον που αγαπώ.

Τον γύρεψα μα δεν τον βρήκα.

3 Με συναπάντησαν οι φύλακες

που τριγυρνάνε μες στην πόλη.

«Είδατε τον αγαπημένο μου;» τους ρώτησα.

4 Μόλις τους είχα προσπεράσει

και βρήκα κείνον που αγαπώ.

Τον άδραξα και δε θα τον αφήσω

ώσπου στης μάνας μου το σπίτι να τον φέρω,

στον κοιτώνα εκείνης που με γέννησε.

5 Σας εξορκίζω, κόρες της Ιερουσαλήμ,

σ’ όσα ζαρκάδια κι ελαφίνες*Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:7. έχει ο κάμπος,

μην την ταράξτε, μην αναστατώστε την αγάπη μας

ώσπου μονάχη της να το θελήσει.

Ο ερχομός του γαμπρού

ΧΟΡΟΣ ΑΝΤΡΩΝ:

6 Τι να ’ναι τούτο που ανεβαίνει από την έρημο;

Μοιάζει κολόνα από καπνό

μες σε θυμίαμα από σμύρνα και λιβάνι

κι όλες τις σκόνες τις εξωτικές.

7 Να το ανάκλιντρο του Σολομώντα.

Εξήντα ρωμαλέοι άντρες τριγύρω του

απ’ τους πολέμαρχους του Ισραήλ.

8 Κρατούν όλοι τους ξίφος,

μαθημένοι είναι να μάχονται·

είναι καθένας τους ζωσμένος το σπαθί

μην τύχει αιφνίδιο νυχτερινό επεισόδιο.

9 Ο βασιλιάς ο Σολομών έφτιαξε

το θρόνο του το φορητό με ξύλα του Λιβάνου.

10 Τους στύλους του τους έφτιαξε ασημένιους,

τη ράχη του από μάλαμα,

το κάθισμα πορφύρα,

και το απομέσα στολισμένο, ομορφοκέντητο μ’ αγάπη

από τις κόρες της Ιερουσαλήμ.

11 Βγείτε, κορίτσια της Σιών,

και δείτε τον το βασιλιά το Σολομώντα

με το στεφάνι που τον έστεψε η μητέρα του

στου γάμου του τη μέρα,

τη μέρα της ευτυχίας του και της χαράς του.

1 A noite toda, sobre o meu leito,

procurei por aquele a quem o meu coração ama;

procurei-o, mas não o encontrei.

2 Vou levantar-me, agora, e percorrer a cidade,

irei por suas ruas e praças;

procurarei por aquele a quem o meu coração ama;

procurei-o, mas não o encontrei.

3 As sentinelas me encontraram

quando faziam as suas rondas na cidade.

"Vocês viram aquele a quem

o meu coração ama?", perguntei.

4 Mal havia passado por elas,

quando encontrei aquele a quem o meu coração ama.

Eu o segurei e não o deixei ir,

até que o trouxe para a casa da minha mãe,

para os aposentos daquela que me concebeu.

5 Filhas de Jerusalém, eu as faço jurar

pelas gazelas e pelas corças do campo:

não despertem nem acordem o amor

enquanto ele não o quiser.

Coro

6 O que vem subindo do deserto,

como uma coluna de fumaça,

perfumado com mirra e incenso,

com extrato de todas as especiarias dos mercadores?

7 Vejam! É a liteira de Salomão,

escoltada por sessenta guerreiros,

escolhidos entre os mais destacados de Israel.

8 Todos eles trazem espada,

todos são experientes na guerra;

cada um com a sua espada à cintura,

preparado para enfrentar os pavores da noite.

9 O rei Salomão fez para si um palanquim;

ele o fez com madeira do Líbano.

10 As suas traves, ele fez de prata;

o seu dossel,*3.10 Ou a sua base. de ouro.

O seu assento foi tecido de púrpura,

e o seu interior com esmero*3.10 Ou couro. foi preparado

pelas filhas de Jerusalém.

11 Mulheres de Sião, saiam!

Venham ver o rei Salomão!

Reparem na coroa com que foi coroado por sua mãe

no dia do seu casamento;

nesse dia de grande alegria para o seu coração!