1 Ao mestre de canto. Dos filhos de Coré. Cântico para voz de soprano. Deus é nosso refúgio e nossa força, mostrou-se nosso amparo nas tribulações.2 Por isso a terra pode tremer, nada tememos; as próprias montanhas podem se afundar nos mares.3 Ainda que as águas tumultuem e estuem e venham abalar os montes, está conosco o Senhor dos exércitos, nosso protetor é o Deus de Jacó.4 Os braços de um rio alegram a cidade de Deus, o santuário do Altíssimo.5 Deus está no seu centro, ela é inabalável; desde o amanhecer, já Deus lhe vem em socorro.6 Agitaram-se as nações, vacilaram os reinos; apenas ressoou sua voz, tremeu a terra.7 Está conosco o Senhor dos exércitos, nosso protetor é o Deus de Jacó.8 Vinde admirar as obras do Senhor, os prodígios que ele fez sobre a terra.9 Reprimiu as guerras em toda a extensão da terra; partiu os arcos, quebrou as lanças, queimou os escudos.10 Parai, disse ele, e reconhecei que sou Deus; que domino sobre as nações e sobre toda a terra.11 Está conosco o Senhor dos exércitos, nosso protetor é o Deus de Jacó.

1 Al la ĥorestro. De la Koraĥidoj. Por sopranuloj. Kanto. Dio estas por ni rifuĝejo kaj forto, Helpo en mizeroj, rapide trovata.2 Tial ni ne timas, eĉ se pereus la tero Kaj la montoj falus en la internon de la maroj.3 Bruu, bolu Liaj akvoj, Tremu la montoj de ilia fiera ondado. Sela.4 Estas rivero, kies torentoj ĝojigas la urbon de Dio, La sanktan loĝejon de la Plejaltulo.5 Dio estas en ĝia mezo, ĝi ne ŝanceliĝos; Dio ĝin helpas en frua mateno.6 Ekbruis popoloj, ekŝanceliĝis regnoj; Li sonigis Sian voĉon, kaj la tero fandiĝis.7 La Eternulo Cebaot estas kun ni; Nia defendo estas la Dio de Jakob. Sela.8 Iru, rigardu la farojn de la Eternulo, Kiu faris detruojn sur la tero,9 Kiu ĉesigas militojn ĝis la fino de la tero, Rompas pafarkon, rompas ponardegon, Forbruligas veturilojn per fajro.10 Cedu, kaj sciu, ke Mi estas Dio; Mi estas glora inter la popoloj, Mi estas glora sur la tero.11 La Eternulo Cebaot estas kun ni; Nia defendo estas la Dio de Jakob. Sela.