1 Ao mestre de canto. Hino de Davi. Quando Doeg, o idumeu, veio dizer a Saul: Davi entrou na casa de Aquimelec. Por que te glorias de tua malícia, ó infame prepotente?2 Continuamente maquinas a perdição; tua língua é afiada navalha, tecedora de enganos.3 Tu preferes o mal ao bem, a mentira à lealdade.4 Só gostas de palavras perniciosas, ó língua pérfida!5 Por isso Deus te destruirá, há de te excluir para sempre; ele te expulsará de tua tenda, e te extirpará da terra dos vivos.6 Vendo isto, tomados de medo, os justos zombarão de ti, dizendo:7 Eis o homem que não tomou a Deus por protetor, mas esperou na multidão de suas riquezas e se prevaleceu de seus próprios crimes.8 Eu sou, porém, como a virente oliveira na casa de Deus: confio na misericórdia de Deus para sempre.9 Louvar-vos-ei eternamente pelo que fizestes e cantarei vosso nome, na presença de vossos fiéis, porque é bom.

1 Al la ĥorestro. Instruo de David, kiam venis Doeg, la Edomido, kaj raportis al Saul, kaj diris al li:David venis en la domon de Aĥimeleĥ. Kial vi fanfaronas pro malbono, ho tirano? La boneco de Dio estas ĉiama.2 Pereon intencas via lango, Kiel akrigita razilo ĝi tranĉas malicon.3 Vi pli amas malbonon, ol bonon; Pli mensogi, ol diri veron. Sela.4 Vi amas ĉian parolon pereigan, Parolon malican.5 Tial Dio pereigos vin por ĉiam, Elŝiros vin el via tendo, Kaj elĵetos vin el la lando de la vivantoj. Sela.6 Kaj virtuloj vidos kaj ektimos, Kaj pri li ili ridos, dirante:7 Jen estas la viro, kiu ne en Dio vidis sian forton, Sed fidis sian grandan riĉecon, Sentis sin forta per sia malbonpovado.8 Kaj mi, kiel verda olivarbo en la domo de Dio, Fidas la bonecon de Dio ĉiam kaj eterne.9 Mi dankos Vin eterne por tio, kion Vi faris, Kaj mi esperos al Via nomo, ĉar Vi estas bona por Viaj fideluloj.