Pular para o conteúdo
Publicidade

Regum 2 17

NVI

1 Dixit ergo Achitophel ad Absalom : Eligam mihi duodecim millia virorum, et consurgens persequar David hac nocte. 2 Et irruens super eum (quippe qui lassus est, et solutis manibus), percutiam eum : cumque fugerit omnis populus qui cum eo est, percutiam regem desolatum. 3 Et reducam universum populum, quomodo unus homo reverti solet : unum enim virum tu quæris : et omnis populus erit in pace. 4 Placuitque sermo ejus Absalom, et cunctis majoribus natu Israël. 5 Ait autem Absalom : Vocate Chusai Arachiten, et audiamus quid etiam ipse dicat. 6 Cumque venisset Chusai ad Absalom, ait Absalom ad eum : Hujuscemodi sermonem locutus est Achitophel : facere debemus an non ? quod das consilium ? 7 Et dixit Chusai ad Absalom : Non est bonum consilium quod dedit Achitophel hac vice. 8 Et rursum intulit Chusai : Tu nosti patrem tuum, et viros qui cum eo sunt, esse fortissimos et amaro animo, veluti si ursa raptis catulis in saltu sæviat : sed et pater tuus vir bellator est, nec morabitur cum populo. 9 Forsitan nunc latitat in foveis, aut in uno, quo voluerit, loco : et cum ceciderit unus quilibet in principio, audiet quicumque audierit, et dicet : Facta est plaga in populo qui sequebatur Absalom. 10 Et fortissimus quisque, cujus cor est quasi leonis, pavore solvetur : scit enim omnis populus Israël fortem esse patrem tuum, et robustos omnes qui cum eo sunt. 11 Sed hoc mihi videtur rectum esse consilium. Congregetur ad te universus Israël, a Dan usque Bersabee, quasi arena maris innumerabilis : et tu eris in medio eorum. 12 Et irruemus super eum in quocumque loco inventus fuerit, et operiemus eum, sicut cadere solet ros super terram : et non relinquemus de viris qui cum eo sunt, ne unum quidem. 13 Quod si urbem aliquam fuerit ingressus, circumdabit omnis Israël civitati illi funes, et trahemus eam in torrentem, ut non reperiatur ne calculus quidem ex ea.

14 Dixitque Absalom, et omnes viri Israël : Melius est consilium Chusai Arachitæ, consilio Achitophel : Domini autem nutu dissipatum est consilium Achitophel utile, ut induceret Dominus super Absalom malum. 15 Et ait Chusai Sadoc et Abiathar sacerdotibus : Hoc et hoc modo consilium dedit Achitophel Absalom et senioribus Israël : et ego tale et tale dedi consilium. 16 Nunc ergo mittite cito, et nuntiate David, dicentes : Ne moreris nocte hac in campestribus deserti, sed absque dilatione transgredere : ne forte absorbeatur rex, et omnis populus qui cum eo est. 17 Jonathas autem et Achimaas stabant juxta fontem Rogel : abiit ancilla et nuntiavit eis. Et illi profecti sunt, ut referrent ad regem David nuntium : non enim poterant videri, aut introire civitatem. 18 Vidit autem eos quidam puer, et indicavit Absalom : illi vero concito gradu ingressi sunt domum cujusdam viri in Bahurim, qui habebat puteum in vestibulo suo : et descenderunt in eum. 19 Tulit autem mulier, et expandit velamen super os putei, quasi siccans ptisanas : et sic latuit res. 20 Cumque venissent servi Absalom in domum, ad mulierem dixerunt : Ubi est Achimaas et Jonathas ? Et respondit eis mulier : Transierunt festinanter, gustata paululum aqua. At hi qui quærebant, cum non reperissent, reversi sunt in Jerusalem. 21 Cumque abiissent, ascenderunt illi de puteo, et pergentes nuntiaverunt regi David, et dixerunt : Surgite, et transite cito fluvium : quoniam hujuscemodi dedit consilium contra vos Achitophel. 22 Surrexit ergo David, et omnis populus qui cum eo erat, et transierunt Jordanem, donec dilucesceret : et ne unus quidem residuus fuit, qui non transisset fluvium. 23 Porro Achitophel videns quod non fuisset factum consilium suum, stravit asinum suum, surrexitque, et abiit in domum suam et in civitatem suam : et disposita domo sua, suspendio interiit, et sepultus est in sepulchro patris sui.

24 David autem venit in castra, et Absalom transivit Jordanem, ipse et omnes viri Israël cum eo. 25 Amasam vero constituit Absalom pro Joab super exercitum : Amasa autem erat filius viri qui vocabatur Jetra de Jezraëli, qui ingressus est ad Abigail filiam Naas, sororem Sarviæ, quæ fuit mater Joab. 26 Et castrametatus est Israël cum Absalom in terra Galaad. 27 Cumque venisset David in castra, Sobi filius Naas de Rabbath filiorum Ammon, et Machir filius Ammihel de Lodabar, et Berzellai Galaadites de Rogelim, 28 obtulerunt ei stratoria, et tapetia, et vasa fictilia, frumentum, et hordeum, et farinam, et polentam, et fabam, et lentem, et frixum cicer, 29 et mel, et butyrum, oves, et pingues vitulos : dederuntque David, et populo qui cum eo erat, ad vescendum : suspicati enim sunt populum fame et siti fatigari in deserto.

1 Aitofel também disse a Absalão:

— Permite-me escolher doze mil homens e partirei esta noite em perseguição a Davi. 2 Eu o atacarei enquanto ele está exausto e fraco; vou causar-lhe pânico, e todo o povo que está com ele fugirá. Depois, matarei somente o rei 3 e trarei todo o povo de volta a ti. A morte do homem que procuras significará o retorno de todos. Assim, todo o povo ficará em paz.17.3 O significado dessa frase em hebraico é incerto.

4 Esse plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.

5 Entretanto, Absalão disse:

— Chamem também Husai, o arquita, para que ouçamos a opinião dele.

6 Quando Husai entrou, Absalão lhe disse:

— Aitofel deu-nos o conselho dele. Devemos fazer o que ele diz, ou você tem outra opinião?

7 Husai respondeu:

— O conselho que Aitofel deu desta vez não é bom. 8 Sabes que o teu pai e os homens que estão com ele são guerreiros e estão furiosos como uma ursa selvagem da qual roubaram os filhotes. Além disso, o teu pai é um soldado experiente e não passará a noite com o exército. 9 Ele, agora, já deve estar escondido em uma caverna ou em outro lugar. Se alguns dos teus soldados forem mortos no primeiro ataque,17.9 Ou Quando alguns dos homens caírem no primeiro ataque. quem souber disso dirá: "Houve matança no meio do exército de Absalão". 10 Então, até o mais bravo soldado, corajoso como leão, ficará morrendo de medo, pois todo o Israel sabe que o teu pai é um guerreiro valente e conta com soldados corajosos.

11 — Por isso, dou o seguinte conselho: que se reúnam a ti todos os homens de Israel, desde Dã até Berseba, tantos como a areia da praia, e que tu mesmo os conduzas na batalha. 12 Então, o atacaremos onde quer que ele se encontre e cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum dos homens que o acompanham escaparão. 13 Se ele se refugiar em alguma cidade, todo o Israel levará cordas para lá, e arrastaremos aquela cidade para o vale, até que não reste ali nem sequer uma pequena pedra.

14 Então, Absalão e todos os homens de Israel disseram:

— O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o de Aitofel!

Pois o Senhor tinha decidido frustrar o bom conselho de Aitofel, a fim de trazer ruína sobre Absalão.

15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar:

— Aitofel deu tal e tal conselho a Absalão e às autoridades de Israel, mas eu os aconselhei a fazer isso e isso. 16 Agora, avisem imediatamente o seguinte a Davi: "Não passe a noite nos pontos de travessia do Jordão, no deserto, mas atravesse logo o rio, senão o rei e todo o seu exército serão exterminados".

17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel. Como não podiam arriscar-se a serem vistos entrando na cidade, uma serva os informava regularmente, e eles iam e informavam o rei Davi. 18 Contudo, um jovem os viu e avisou Absalão. Então, os dois partiram rapidamente e foram para a casa de um habitante de Baurim, que tinha um poço no quintal. Eles desceram ao poço, 19 e a dona da casa colocou a tampa no poço. Para disfarçar, espalhou grãos de cereal por cima.

20 Os soldados de Absalão chegaram à casa da mulher e lhe perguntaram:

— Onde estão Aimaás e Jônatas?

A mulher respondeu:

— Eles atravessaram as águas.17.20 Ou Passaram pelo curral de ovelhas e foram na direção da água.

Os homens os procuraram sem sucesso e voltaram a Jerusalém.

21 Tendo eles ido embora, os dois saíram do poço e foram informar o rei Davi. Falaram-lhe do conselho que Aitofel dera contra ele e lhe disseram que atravessasse imediatamente o Jordão. 22 Então, Davi e todo o seu exército saíram e, quando o sol nasceu, todos tinham atravessado o Jordão.

23 Vendo Aitofel que o seu conselho não havia sido aceito, selou o jumento e foi para casa, na sua cidade natal; pôs seus negócios em ordem e depois se enforcou. Assim morreu e foi sepultado no túmulo do seu pai.

24 Davi já tinha chegado a Maanaim quando Absalão atravessou o Jordão com todos os homens de Israel. 25 Absalão havia nomeado Amasa comandante do exército em lugar de Joabe. Amasa era filho de Jéter,17.25 Hebraico: Itra, variante de Jéter. um ismaelita17.25 Conforme alguns manuscritos da Septuaginta. Veja 1Cr 2.17; o Texto Massorético e outros manuscritos da Septuaginta trazem israelita. que havia casado com Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, mãe de Joabe. 26 Absalão e os israelitas acamparam em Gileade.

27 Quando Davi chegou a Maanaim, ali estavam Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas; Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar; e o gileadita Barzilai, de Rogelim; 28 estes trouxeram a Davi e ao seu exército camas, bacias e utensílios de cerâmica e também trigo, cevada, farinha, grãos torrados, feijão e lentilha,17.28 Conforme a maioria dos manuscritos da Septuaginta e a Versão Siríaca. O Texto Massorético traz lentilha e grãos torrados.29 mel e coalhada, ovelhas e queijo de leite de vaca, pois disseram: "O povo deve estar faminto, exausto e sedento no deserto".

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.