1 Et venerunt universæ tribus Israël ad David in Hebron, dicentes : Ecce nos os tuum et caro tua sumus. 2 Sed et heri et nudiustertius cum esset Saul rex super nos, tu eras educens et reducens Israël : dixit autem Dominus ad te : Tu pasces populum meum Israël, et tu eris dux super Israël. 3 Venerunt quoque et seniores Israël ad regem in Hebron, et percussit cum eis rex David fœdus in Hebron coram Domino : unxeruntque David in regem super Israël. 4 Filius triginta annorum erat David cum regnare cœpisset, et quadraginta annis regnavit. 5 In Hebron regnavit super Judam septem annis et sex mensibus : in Jerusalem autem regnavit triginta tribus annis super omnem Israël et Judam.
6 Et abiit rex, et omnes viri qui erant cum eo, in Jerusalem, ad Jebusæum habitatorem terræ : dictumque est David ab eis : Non ingredieris huc, nisi abstuleris cæcos et claudos dicentes : Non ingredietur David huc. 7 Cepit autem David arcem Sion : hæc est civitas David. 8 Proposuerat enim David in die illa præmium, qui percussisset Jebusæum, et tetigisset domatum fistulas, et abstulisset cæcos et claudos odientes animam David. Idcirco dicitur in proverbio : Cæcus et claudus non intrabunt in templum. 9 Habitavit autem David in arce, et vocavit eam civitatem David : et ædificavit per gyrum a Mello et intrinsecus. 10 Et ingrediebatur proficiens atque succrescens, et Dominus Deus exercituum erat cum eo. 11 Misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David, et ligna cedrina, et artifices lignorum, artificesque lapidum ad parietes : et ædificaverunt domum David. 12 Et cognovit David quoniam confirmasset eum Dominus regem super Israël, et quoniam exaltasset regnum ejus super populum suum Israël. 13 Accepit ergo David adhuc concubinas et uxores de Jerusalem, postquam venerat de Hebron : natique sunt David et alii filii et filiæ : 14 et hæc nomina eorum, qui nati sunt ei in Jerusalem : Samua, et Sobab, et Nathan, et Salomon, 15 et Jebahar, et Elisua, et Nepheg, 16 et Japhia, et Elisama, et Elioda, et Eliphaleth.
17 Audierunt ergo Philisthiim quod unxissent David in regem super Israël, et ascenderunt universi ut quærerent David : quod cum audisset David, descendit in præsidium. 18 Philisthiim autem venientes diffusi sunt in valle Raphaim. 19 Et consuluit David Dominum, dicens : Si ascendam ad Philisthiim ? et si dabis eos in manu mea ? Et dixit Dominus ad David : Ascende, quia tradens dabo Philisthiim in manu tua. 20 Venit ergo David in Baal Pharasim : et percussit eos ibi, et dixit : Divisit Dominus inimicos meos coram me, sicut dividuntur aquæ. Propterea vocatum est nomen loci illius, Baal Pharasim. 21 Et reliquerunt ibi sculptilia sua, quæ tulit David et viri ejus. 22 Et addiderunt adhuc Philisthiim ut ascenderent, et diffusi sunt in valle Raphaim. 23 Consuluit autem David Dominum : Si ascendam contra Philisthæos, et tradas eos in manus meas ? Qui respondit : Non ascendas contra eos, sed gyra post tergum eorum, et venies ad eos ex adverso pyrorum. 24 Et cum audieris sonitum gradientis in cacumine pyrorum, tunc inibis prælium : quia tunc egredietur Dominus ante faciem tuam, ut percutiat castra Philisthiim. 25 Fecit itaque David sicut præceperat ei Dominus, et percussit Philisthiim de Gabaa usque dum venias Gezer.
Davi torna-se rei de Israel
1 Representantes de todas as tribos de Israel foram dizer a Davi, em Hebrom:
— Somos sangue do teu sangue. 2 No passado, mesmo quando Saul era rei, eras tu quem liderava Israel nas batalhas. O Senhor te disse: "Você pastoreará Israel, o meu povo, e será o seu governante".
3 Então, todas as autoridades de Israel foram ao encontro do rei Davi em Hebrom, onde o rei fez um acordo com elas diante do Senhor. Assim, ungiram Davi rei de Israel.
4 Davi tinha trinta anos de idade quando começou a reinar e reinou durante quarenta anos. 5 Em Hebrom, reinou sobre Judá sete anos e meio e, em Jerusalém, reinou sobre todo o Israel e Judá trinta e três anos.
Davi conquista Jerusalém
6 O rei e os seus soldados marcharam a Jerusalém para atacar os jebuseus que viviam lá. Os jebuseus disseram a Davi:
— Você não entrará aqui! Até os cegos e os aleijados podem se defender de você.
Eles achavam que Davi não conseguiria entrar; 7 no entanto, Davi conquistou a fortaleza de Sião, que veio a ser a Cidade de Davi.
8 Naquele dia, Davi disse:
— Quem quiser vencer os jebuseus terá que utilizar a passagem de água para chegar àqueles cegos e aleijados, inimigos de Davi.5.8 Ou odiados por Davi.
É por isso que dizem: "Os ‘cegos e aleijados’ não entrarão no palácio".
9 Davi passou a morar na fortaleza e chamou-a Cidade de Davi. Ele construiu a área ao redor, desde o Milo5.9 Ou desde o aterro. até a parte interna. 10 Davi se tornou cada vez mais poderoso, pois o Senhor, o Deus dos Exércitos, estava com ele.
11 Então, Hirão, rei de Tiro, enviou a Davi uma delegação e também toras de cedro, carpinteiros e pedreiros, que construíram um palácio para Davi. 12 Assim, Davi teve certeza de que o Senhor o confirmara como rei de Israel e de que estava fazendo prosperar o seu reino por amor de Israel, o seu povo.
13 Depois de mudar-se de Hebrom para Jerusalém, Davi tomou mais concubinas e esposas e gerou mais filhos e filhas. 14 Estes são os nomes dos que lhe nasceram ali: Samua, Sobabe, Natã, Salomão, 15 Ibar, Elisua, Nefegue, Jafia, 16 Elisama, Eliada e Elifelete.
Davi derrota os filisteus
17 Ao saberem que Davi tinha sido ungido rei de Israel, os filisteus subiram com todo o exército em busca de Davi; ele, porém, soube disso e desceu à fortaleza. 18 Tendo os filisteus se espalhado pelo vale de Refaim, 19 Davi perguntou ao Senhor:
— Devo atacar os filisteus? Tu os entregarás nas minhas mãos?
O Senhor lhe respondeu:
— Vá, pois eu os entregarei nas suas mãos.
20 Então, Davi foi a Baal-Perazim e lá os derrotou. Ele disse:
— Como as águas de uma enchente causam destruição, assim pelas minhas mãos o Senhor destruiu os meus inimigos diante de mim.
Por isso, aquele lugar passou a ser chamado Baal-Perazim.5.20 Baal-Perazim significa o senhor que destrói.21 Como os filisteus haviam abandonado os seus ídolos ali, Davi e os seus soldados os apanharam.
22 Mais uma vez, os filisteus marcharam e se espalharam pelo vale de Refaim; 23 então, Davi consultou o Senhor novamente, que lhe respondeu:
— Não ataque pela frente, mas dê a volta por trás deles e ataque-os em frente das amoreiras. 24 Assim que você ouvir um som de passos por cima das amoreiras, saia rapidamente, pois este será o sinal de que o Senhor saiu à sua frente para ferir o exército filisteu.
25 Davi fez como o Senhor lhe tinha ordenado e derrotou os filisteus por todo o caminho, desde Gibeom5.25 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético traz Geba. Veja 1Cr 14.16. até Gezer.