Pular para o conteúdo
Publicidade

Judicum 1

NVI

1 Post mortem Josue, consuluerunt filii Israël Dominum, dicentes : Quis ascendet ante nos contra Chananæum, et erit dux belli ? 2 Dixitque Dominus : Judas ascendet : ecce tradidi terram in manus ejus. 3 Et ait Judas Simeoni fratri suo : Ascende mecum in sortem meam, et pugna contra Chananæum, ut et ego pergam tecum in sortem tuam. Et abiit cum eo Simeon.

4 Ascenditque Judas, et tradidit Dominus Chananæum ac Pherezæum in manus eorum : et percusserunt in Bezec decem millia virorum. 5 Inveneruntque Adonibezec in Bezec, et pugnaverunt contra eum, ac percusserunt Chananæum et Pherezæum. 6 Fugit autem Adonibezec : quem persecuti comprehenderunt, cæsis summitatibus manuum ejus ac pedum. 7 Dixitque Adonibezec : Septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias : sicut feci, ita reddidit mihi Deus. Adduxeruntque eum in Jerusalem, et ibi mortuus est. 8 Oppugnantes ergo filii Juda Jerusalem, ceperunt eam, et percusserunt in ore gladii, tradentes cunctam incendio civitatem. 9 Et postea descendentes pugnaverunt contra Chananæum, qui habitabat in montanis, et ad meridiem, et in campestribus. 10 Pergensque Judas contra Chananæum, qui habitabat in Hebron (cujus nomen fuit antiquitus Cariath Arbe), percussit Sesai, et Ahiman, et Tholmai : 11 atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir, cujus nomen vetus erat Cariath Sepher, id est, civitas litterarum.

12 Dixitque Caleb : Qui percusserit Cariath Sepher, et vastaverit eam, dabo ei Axam filiam meam uxorem. 13 Cumque cepisset eam Othoniel filius Cenez frater Caleb minor, dedit ei Axam filiam suam conjugem. 14 Quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum. Quæ cum suspirasset sedens in asino, dixit ei Caleb : Quid habes ? 15 At illa respondit : Da mihi benedictionem, quia terram arentem dedisti mihi : da et irriguam aquis. Dedit ergo ei Caleb irriguum superius, et irriguum inferius. 16 Filii autem Cinæi cognati Moysi ascenderunt de civitate palmarum cum filiis Juda, in desertum sortis ejus, quod est ad meridiem Arad, et habitaverunt cum eo. 17 Abiit autem Judas cum Simeone fratre suo, et percusserunt simul Chananæum qui habitabat in Sephaath, et interfecerunt eum. Vocatumque est nomen urbis, Horma, id est, anathema. 18 Cepitque Judas Gazam cum finibus suis, et Ascalonem, atque Accaron cum terminis suis. 19 Fuitque Dominus cum Juda, et montana possedit : nec potuit delere habitatores vallis, quia falcatis curribus abundabant. 20 Dederuntque Caleb Hebron, sicut dixerat Moyses, qui delevit ex ea tres filios Enac. 21 Jebusæum autem habitatorem Jerusalem non deleverunt filii Benjamin : habitavitque Jebusæus cum filiis Benjamin in Jerusalem, usque in præsentem diem.

22 Domus quoque Joseph ascendit in Bethel, fuitque Dominus cum eis. 23 Nam cum obsiderent urbem, quæ prius Luza vocabatur, 24 viderunt hominem egredientem de civitate, dixeruntque ad eum : Ostende nobis introitum civitatis, et faciemus tecum misericordiam. 25 Qui cum ostendisset eis, percusserunt urbem in ore gladii : hominem autem illum, et omnem cognationem ejus, dimiserunt. 26 Qui dimissus, abiit in terram Hetthim, et ædificavit ibi civitatem, vocavitque eam Luzam : quæ ita appellatur usque in præsentem diem. 27 Manasses quoque non delevit Bethsan, et Thanac cum viculis suis, et habitatores Dor, et Jeblaam, et Mageddo cum viculis suis, cœpitque Chananæus habitare cum eis. 28 Postquam autem confortatus est Israël, fecit eos tributarios, et delere noluit. 29 Ephraim etiam non interfecit Chananæum, qui habitabat in Gazer, sed habitavit cum eo. 30 Zabulon non delevit habitatores Cetron, et Naalol : sed habitavit Chananæus in medio ejus, factusque est ei tributarius. 31 Aser quoque non delevit habitatores Accho, et Sidonis, Ahalab, et Achazib, et Helba, et Aphec, et Rohob : 32 habitavitque in medio Chananæi habitatoris illius terræ, nec interfecit eum. 33 Nephthali quoque non delevit habitatores Bethsames, et Bethanath : et habitavit inter Chananæum habitatorem terræ, fueruntque ei Bethsamitæ et Bethanitæ tributarii. 34 Arctavitque Amorrhæus filios Dan in monte, nec dedit eis locum ut ad planiora descenderent : 35 habitavitque in monte Hares, quod interpretatur testaceo, in Ajalon et Salebim. Et aggravata est manus domus Joseph, factusque est ei tributarius. 36 Fuit autem terminus Amorrhæi ab ascensu Scorpionis, petra, et superiora loca.

A guerra contra os cananeus restantes

1 Depois da morte de Josué, os israelitas perguntaram ao Senhor:

— Quem de nós será o primeiro a lutar contra os cananeus?

2 O Senhor respondeu:

— Judá será o primeiro; eu entreguei a terra nas mãos deles.

3 Então, os homens de Judá disseram aos seus irmãos simeonitas:

— Venham conosco ao território que nos foi designado por sorteio e lutemos contra os cananeus. Depois, iremos juntos ao território de vocês.

Então, os homens de Simeão foram com eles.

4 Quando os homens de Judá atacaram, o Senhor entregou-lhes nas mãos os cananeus e os ferezeus, e eles derrotaram dez mil homens em Bezeque. 5 Foi lá que encontraram Adoni-Bezeque, lutaram contra ele e derrotaram os cananeus e os ferezeus. 6 Adoni-Bezeque fugiu, mas eles o perseguiram e o prenderam, além de cortarem os polegares das mãos e dos pés.

7 Então, Adoni-Bezeque disse:

— Setenta reis com os polegares das mãos e dos pés cortados apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Agora Deus me retribuiu aquilo que lhes fiz.

Eles o levaram para Jerusalém, onde morreu.

8 Os homens de Judá atacaram também Jerusalém e a conquistaram. Mataram os seus habitantes à espada e a incendiaram.

9 Depois disso, desceram para lutar contra os cananeus que viviam na serra, no Neguebe e na Sefelá.1.9 Pequena faixa de terra de relevo variável entre a planície costeira e as montanhas.10 Avançaram contra os cananeus que viviam em Hebrom, anteriormente chamada Quiriate-Arba, e derrotaram Sesai, Aimã e Talmai.

11 Dali avançaram contra o povo que morava em Debir, anteriormente chamada Quiriate-Sefer. 12 Então, Calebe disse:

— Darei a minha filha Acsa por mulher ao homem que atacar e conquistar Quiriate-Sefer.

13 Otoniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, a conquistou; por isso, Calebe lhe deu a sua filha Acsa por mulher.

14 Quando Acsa foi viver com Otoniel, ela o1.14 Conforme o Texto Massorético. A Septuaginta e a Vulgata trazem ele a. persuadiu a pedir um campo ao pai dela. Assim que ela desceu do jumento, Calebe lhe perguntou:

— O que você quer?

15 — Dê-me um presente — respondeu —. Já que o senhor me deu terras no Neguebe, dê-me também fontes de água.

Assim, Calebe lhe deu as fontes superiores e as inferiores.

16 Os descendentes do sogro de Moisés, o queneu, saíram da Cidade das Palmeiras1.16 Isto é, Jericó. com os homens de Judá e passaram a viver no meio do povo do deserto de Judá, no Neguebe, perto de Arade.

17 Depois, os homens de Judá foram com os do seu irmão Simeão e derrotaram os cananeus que viviam em Zefate, cidade que eles separaram para destruição.1.17 O termo hebraico indica um ato de consagração irrevogável a Deus, geralmente por meio da destruição de um objeto ou de seres vivos. Por essa razão, foi chamada Hormá.1.17 Hormá significa destruição.18 Os homens de Judá também conquistaram1.18 A Septuaginta traz Judá não conquistaram. Gaza, Ascalom e Ecrom, com os seus territórios.

19 O Senhor estava com os homens de Judá. Eles ocuparam a serra central, mas não conseguiram expulsar os habitantes dos vales, pois estes possuíam carros de guerra feitos de ferro. 20 Conforme Moisés havia prometido, Hebrom foi dada a Calebe, que expulsou de lá os três filhos de Anaque. 21 Já os benjamitas não expulsaram os jebuseus que estavam morando em Jerusalém; por isso, até o dia de hoje os jebuseus vivem ali com os benjamitas.

22 Os homens das tribos de José, por sua vez, atacaram Betel, e o Senhor estava com eles. 23 Enviaram espias a Betel, anteriormente chamada Luz. 24 Quando os espias viram um homem saindo da cidade, disseram-lhe:

— Mostre-nos como entrar na cidade, e nós o trataremos com bondade.

25 O homem mostrou como entrar, e eles mataram os habitantes da cidade à espada, mas pouparam o homem e toda a sua família. 26 Ele foi, então, para a terra dos hititas,1.26 Os hititas formavam um povo que vivia na região da Anatólia. Posteriormente, parte desse povo migrou para Arã. onde fundou uma cidade e lhe deu o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.

27 Manassés, entretanto, não expulsou o povo de Bete-Seã, o de Taanaque, o de Dor, o de Ibleã, o de Megido, tampouco o dos povoados ao redor dessas cidades, pois os cananeus estavam decididos a permanecer naquela terra. 28 Quando Israel se tornou forte, impôs trabalhos forçados aos cananeus, mas não os expulsou completamente. 29 Efraim também não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, de modo que os cananeus continuaram a viver entre eles. 30 Nem Zebulom expulsou os cananeus que viviam em Quitrom e em Naalol, de modo que estes permaneceram entre eles e foram submetidos a trabalhos forçados. 31 Nem Aser expulsou os que viviam em Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeque e Reobe. 32 Por esse motivo, o povo de Aser vivia entre os cananeus que habitavam aquela terra. 33 Nem Naftali expulsou os que viviam em Bete-Semes e em Bete-Anate; portanto, o povo de Naftali também vivia entre os cananeus que habitavam a terra, e aqueles que viviam em Bete-Semes e em Bete-Anate passaram a fazer trabalhos forçados para eles. 34 Os amorreus confinaram a tribo de Dã à serra central, não permitindo que descessem ao vale. 35 Os amorreus igualmente estavam decididos a resistir no monte Heres, em Aijalom e em Saalbim, mas, quando as tribos de José ficaram mais poderosas, eles também foram submetidos a trabalhos forçados. 36 A fronteira dos amorreus ia desde a subida de Acrabim1.36 Isto é, dos Escorpiões. até Selá e mais adiante.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.