1 Fecerunt autem filii Israël malum in conspectu Domini : qui tradidit illos in manu Madian septem annis, 2 et oppressi sunt valde ab eis. Feceruntque sibi antra et speluncas in montibus, et munitissima ad repugnandum loca. 3 Cumque sevisset Israël, ascendebat Madian et Amalec, ceterique orientalium nationum : 4 et apud eos figentes tentoria, sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gazæ : nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Israël, non oves, non boves, non asinos. 5 Ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis suis, et instar locustarum universa complebant, innumera multitudo hominum et camelorum, quidquid tetigerant devastantes. 6 Humiliatusque est Israël valde in conspectu Madian. 7 Et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas. 8 Qui misit ad eos virum prophetam, et locutus est : Hæc dicit Dominus Deus Israël : Ego vos feci conscendere de Ægypto, et eduxi vos de domo servitutis, 9 et liberavi de manu Ægyptiorum, et omnium inimicorum qui affligebant vos : ejecique eos ad introitum vestrum, et tradidi vobis terram eorum. 10 Et dixi : Ego Dominus Deus vester : ne timeatis deos Amorrhæorum, in quorum terra habitatis. Et noluistis audire vocem meam.
11 Venit autem angelus Domini, et sedit sub quercu, quæ erat in Ephra, et pertinebat ad Joas patrem familiæ Ezri. Cumque Gedeon filius ejus excuteret atque purgaret frumenta in torculari, ut fugeret Madian, 12 apparuit ei angelus Domini, et ait : Dominus tecum, virorum fortissime. 13 Dixitque ei Gedeon : Obsecro, mi domine, si Dominus nobiscum est, cur apprehenderunt nos hæc omnia ? ubi sunt mirabilia ejus, quæ narraverunt patres nostri, atque dixerunt : De Ægypto eduxit nos Dominus ? nunc autem dereliquit nos Dominus, et tradidit in manu Madian. 14 Respexitque ad eum Dominus, et ait : Vade in hac fortitudine tua, et liberabis Israël de manu Madian : scito quod miserim te. 15 Qui respondens ait : Obsecro, mi domine, in quo liberabo Israël ? ecce familia mea infima est in Manasse, et ego minimus in domo patris mei. 16 Dixitque ei Dominus : Ego ero tecum : et percuties Madian quasi unum virum. 17 Et ille : Si inveni, inquit, gratiam coram te, da mihi signum quod tu sis qui loqueris ad me : 18 nec recedas hinc, donec revertar ad te, portans sacrificium, et offerens tibi. Qui respondit : Ego præstolabor adventum tuum. 19 Ingressus est itaque Gedeon, et coxit hædum, et de farinæ modio azymos panes : carnesque ponens in canistro, et jus carnium mittens in ollam, tulit omnia sub quercu, et obtulit ei. 20 Cui dixit angelus Domini : Tolle carnes et azymos panes, et pone supra petram illam, et jus desuper funde. Cumque fecisset ita, 21 extendit angelus Domini summitatem virgæ, quam tenebat in manu, et tetigit carnes et panes azymos : ascenditque ignis de petra, et carnes azymosque panes consumpsit : angelus autem Domini evanuit ex oculis ejus.
22 Vidensque Gedeon quod esset angelus Domini, ait : Heu mi Domine Deus : quia vidi angelum Domini facie ad faciem. 23 Dixitque ei Dominus : Pax tecum : ne timeas, non morieris. 24 Ædificavit ergo ibi Gedeon altare Domino, vocavitque illud, Domini pax, usque in præsentem diem. Cumque adhuc esset in Ephra, quæ est familiæ Ezri, 25 nocte illa dixit Dominus ad eum : Tolle taurum patris tui, et alterum taurum annorum septem, destruesque aram Baal, quæ est patris tui, et nemus, quod circa aram est, succide. 26 Et ædificabis altare Domino Deo tuo in summitate petræ hujus, super quam ante sacrificium posuisti : tollesque taurum secundum, et offeres holocaustum super struem lignorum, quæ de nemore succideris. 27 Assumptis ergo Gedeon decem viris de servis suis, fecit sicut præceperat ei Dominus. Timens autem domum patris sui, et homines illius civitatis, per diem noluit id facere, sed omnia nocte complevit. 28 Cumque surrexissent viri oppidi ejus mane, viderunt destructam aram Baal, lucumque succisum, et taurum alterum impositum super altare, quod tunc ædificatum erat. 29 Dixeruntque ad invicem : Quis hoc fecit ? Cumque perquirerent auctorem facti, dictum est : Gedeon filius Joas fecit hæc omnia. 30 Et dixerunt ad Joas : Produc filium tuum huc, ut moriatur : quia destruxit aram Baal, et succidit nemus. 31 Quibus ille respondit : Numquid ultores estis Baal, ut pugnetis pro eo ? qui adversarius est ejus, moriatur antequam lux crastina veniat : si deus est, vindicet se de eo, qui suffodit aram ejus. 32 Ex illo die vocatus est Gedeon Jerobaal, eo quod dixisset Joas : Ulciscatur se de eo Baal, qui suffodit aram ejus.
33 Igitur omnis Madian, et Amalec, et orientales populi, congregati sunt simul : et transeuntes Jordanem, castrametati sunt in valle Jezraël. 34 Spiritus autem Domini induit Gedeon, qui clangens buccina convocavit domum Abiezer, ut sequeretur se. 35 Misitque nuntios in universum Manassen, qui et ipse secutus est eum : et alios nuntios in Aser et Zabulon et Nephthali, qui occurrerunt ei. 36 Dixitque Gedeon ad Deum : Si salvum facis per manum meam Israël, sicut locutus es, 37 ponam hoc vellus lanæ in area : si ros in solo vellere fuerit, et in omni terra siccitas, sciam quod per manum meam, sicut locutus es, liberabis Israël. 38 Factumque est ita. Et de nocte consurgens expresso vellere, concham rore implevit. 39 Dixitque rursus ad Deum : Ne irascatur furor tuus contra me si adhuc semel tentavero, signum quærens in vellere. Oro ut solum vellus siccum sit, et omnis terra rore madens. 40 Fecitque Deus nocte illa ut postulaverat : et fuit siccitas in solo vellere, et ros in omni terra.
Gideão
1 De novo, os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do Senhor, e durante sete anos ele os entregou nas mãos dos midianitas. 2 Os midianitas dominaram Israel; por isso, os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas. 3 Sempre que os israelitas faziam as suas plantações, os midianitas, os amalequitas e outros povos da região a leste deles as invadiam. 4 Acampavam na terra e destruíam as plantações ao longo de todo o caminho, até Gaza, e não deixavam nada vivo em Israel, nem ovelhas, nem gado, nem jumentos. 5 Eles subiam trazendo o seu gado e as suas tendas e vinham como enxames de gafanhotos; era impossível contar os homens e os seus camelos. Invadiam a terra para devastá-la. 6 Por causa de Midiã, Israel empobreceu tanto que os israelitas clamaram por socorro ao Senhor.
7 Quando os israelitas clamaram ao Senhor por causa de Midiã, 8 ele lhes enviou um profeta, que disse:
— Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: "Tirei vocês do Egito, da terra da escravidão. 9 Eu os livrei do poder do Egito e das mãos de todos os seus opressores. Eu os expulsei e dei a vocês a terra deles. 10 Também disse a vocês: ‘Eu sou o Senhor, o seu Deus; não adorem os deuses dos amorreus, em cuja terra vivem’. Contudo, vocês não me deram ouvidos".
11 Então, o anjo do Senhor veio e sentou-se debaixo do carvalho de Ofra, que pertencia ao abiezrita Joás. Gideão, filho de Joás, estava malhando o trigo em um tanque de prensar uvas, para escondê-lo dos midianitas. 12 Então, o anjo do Senhor apareceu a Gideão e lhe disse:
— O Senhor está com você, poderoso guerreiro.
13 Gideão respondeu:
— Ah, Senhor! Se o Senhor está conosco, por que aconteceu tudo isso? Onde estão todas as maravilhas que os nossos pais nos contavam quando diziam: "Não foi o Senhor que nos tirou do Egito?". Agora, porém, o Senhor nos abandonou e nos entregou nas mãos de Midiã.
14 O Senhor se voltou para ele e disse:
— Com a força que você tem, vá libertar Israel das mãos de Midiã. Não sou eu quem o está enviando?
15 Gideão respondeu:
— Ah, Senhor! Como posso libertar Israel? O meu clã é o menos importante de Manassés, e eu sou o menor da minha família.
16 O Senhor respondeu:
— Eu estarei com você, e você derrotará todos os midianitas como se fossem um só homem.
17 Gideão prosseguiu:
— Se de fato posso contar com o teu favor, dá-me um sinal de que és tu que estás falando comigo. 18 Peço-te que não vás embora até que eu volte e traga a minha oferta e a ponha diante de ti.
E o Senhor respondeu:
— Esperarei até você voltar.
19 Gideão foi para casa, preparou um cabrito e com um efa6.19 Isto é, cerca de 16 quilogramas. de farinha fez pães sem fermento. Pôs a carne em um cesto e o caldo em uma panela, trouxe-os para fora e ofereceu-os a ele sob o carvalho.
20 O anjo de Deus lhe disse:
— Apanhe a carne e os pães sem fermento, ponha-os sobre esta rocha e derrame o caldo.
Gideão assim o fez. 21 Com a ponta do cajado que tinha na mão, o anjo do Senhor tocou a carne e os pães sem fermento, e fogo subiu da rocha, consumindo a carne e os pães. Então, o anjo do Senhor desapareceu. 22 Quando Gideão viu que era o anjo do Senhor, exclamou:
— Ai de mim, Soberano Senhor! Vi o anjo do Senhor face a face!
23 O Senhor, porém, lhe disse:
— Paz seja com você! Não tenha medo. Você não morrerá.
24 Gideão construiu ali um altar em honra ao Senhor e lhe deu este nome: "O Senhor é Paz". Até hoje, o altar está em Ofra dos abiezritas.
25 Naquela mesma noite, o Senhor lhe disse:
— Separe o segundo novilho6.25 Ou um touro bem crescido; também nos versículos 26 e 28. do rebanho do seu pai, aquele de sete anos de idade. Despedace o altar de Baal, que pertence ao seu pai, e corte o poste de Aserá6.25 Isto é, poste de madeira simbólico usado no culto da deusa Aserá; também nos versículos 26, 28 e 30. que está ao lado do altar. 26 Depois, faça um altar para o Senhor, o seu Deus, no topo deste lugar de refúgio. Ofereça o segundo novilho em holocausto6.26 Isto é, sacrifício totalmente queimado. com a madeira do poste de Aserá que você irá cortar.
27 Assim, Gideão chamou dez dos seus servos e fez como o Senhor lhe ordenara. Mas, com medo da sua família e dos homens da cidade, fez tudo de noite, não durante o dia.
28 De manhã, quando os homens da cidade se levantaram, lá estava demolido o altar de Baal, com o poste de Aserá ao seu lado, cortado, e com o segundo novilho sacrificado no altar que havia sido construído.
29 Perguntaram uns aos outros:
— Quem fez isso?
Depois de investigar, concluíram:
— Quem fez isso foi Gideão, filho de Joás.
30 Os homens da cidade disseram a Joás:
— Traga o seu filho para fora. Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e quebrou o poste de Aserá que ficava ao seu lado.
31 Joás, porém, respondeu à multidão hostil que o cercava:
— Vocês vão defender a causa de Baal? Estão tentando salvá-lo? Quem lutar por ele será morto pela manhã! Se Baal fosse realmente um deus, poderia defender-se quando derrubaram o seu altar.
32 Por isso, naquele dia chamaram a Gideão "Jerubaal", dizendo: "Que Baal dispute com ele, pois derrubou o seu altar".
33 Nesse meio-tempo, todos os midianitas, amalequitas e outros povos que vinham do leste uniram os seus exércitos, atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel. 34 Então, Gideão, tomado pelo Espírito do Senhor, convocou, com toque de trombeta, os abiezritas para segui-lo. 35 Enviou mensageiros a todo o Manassés, chamando-o às armas, e também a Aser, a Zebulom e a Naftali, que também subiram ao seu encontro.
36 Gideão disse a Deus:
— Quero saber se vais libertar Israel por meu intermédio, como prometeste. 37 Vê, porei uma porção de lã na eira. Se o orvalho molhar apenas a lã e todo o chão estiver seco, saberei que tu libertarás Israel por meu intermédio, como prometeste.
38 Assim aconteceu. Gideão levantou-se bem cedo no dia seguinte, torceu a lã e encheu uma tigela de água do orvalho.
39 Então, Gideão disse outra vez a Deus:
— Não se acenda a tua ira contra mim. Deixa-me fazer só mais um pedido. Permite-me fazer mais um teste com a lã. Desta vez, faz ficar seca a lã e que haja orvalho sobre toda a terra.
40 Assim fez Deus naquela noite. Somente a lã ficou seca, mas o chão ficou coberto de orvalho.