Êxodo 8

1 וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ אֱמֹ֣ר אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן נְטֵ֤ה אֶת־יָדְךָ֙ בְּמַטֶּ֔ךָ עַל־הַ֨נְּהָרֹ֔ת עַל־הַיְאֹרִ֖ים וְעַל־הָאֲגַמִּ֑ים וְהַ֥עַל אֶת־הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 2 וַיֵּ֤ט אַהֲרֹן֙ אֶת־יָד֔וֹ עַ֖ל מֵימֵ֣י מִצְרָ֑יִם וַתַּ֨עַל֙ הַצְּפַרְדֵּ֔עַ וַתְּכַ֖ס אֶת־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 3 וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֥ן הַֽחֲרְטֻמִּ֖ים בְּלָטֵיהֶ֑ם וַיַּעֲל֥וּ אֶת־הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 4 וַיִּקְרָ֨א פַרְעֹ֜ה לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֗ן וַיֹּ֨אמֶר֙ הַעְתִּ֣ירוּ אֶל־יְהוָ֔ה וְיָסֵר֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִמֶּ֖נִּי וּמֵֽעַמִּ֑י וַאֲשַׁלְּחָה֙ אֶת־הָעָ֔ם וְיִזְבְּח֖וּ לַיהוָֽה׃ 5 וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה לְפַרְעֹה֮ הִתְפָּאֵ֣ר עָלַי֒ לְמָתַ֣י ׀ אַעְתִּ֣יר לְךָ֗ וְלַעֲבָדֶ֨יךָ֙ וּֽלְעַמְּךָ֔ לְהַכְרִית֙ הַֽצֲפַרְדְּעִ֔ים מִמְּךָ֖ וּמִבָּתֶּ֑יךָ רַ֥ק בַּיְאֹ֖ר תִּשָּׁאַֽרְנָה׃ 6 וַיֹּ֖אמֶר לְמָחָ֑ר וַיֹּ֨אמֶר֙ כִּדְבָ֣רְךָ֔ לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּי־אֵ֖ין כַּיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ 7 וְסָר֣וּ הַֽצְפַרְדְּעִ֗ים מִמְּךָ֙ וּמִבָּ֣תֶּ֔יךָ וּמֵעֲבָדֶ֖יךָ וּמֵעַמֶּ֑ךָ רַ֥ק בַּיְאֹ֖ר תִּשָּׁאַֽרְנָה׃ 8 וַיֵּצֵ֥א מֹשֶׁ֛ה וְאַהֲרֹ֖ן מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיִּצְעַ֤ק מֹשֶׁה֙ אֶל־יְהוָ֔ה עַל־דְּבַ֥ר הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים אֲשֶׁר־שָׂ֥ם לְפַרְעֹֽה׃ 9 וַיַּ֥עַשׂ יְהוָ֖ה כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיָּמֻ֨תוּ֙ הַֽצְפַרְדְּעִ֔ים מִן־הַבָּתִּ֥ים מִן־הַחֲצֵרֹ֖ת וּמִן־הַשָּׂדֹֽת׃ 10 וַיִּצְבְּר֥וּ אֹתָ֖ם חֳמָרִ֣ם חֳמָרִ֑ם וַתִּבְאַ֖שׁ הָאָֽרֶץ׃ 11 וַיַּ֣רְא פַּרְעֹ֗ה כִּ֤י הָֽיְתָה֙ הָֽרְוָחָ֔ה וְהַכְבֵּד֙ אֶת־לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃ ס 12 וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ אֱמֹר֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן נְטֵ֣ה אֶֽת־מַטְּךָ֔ וְהַ֖ךְ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֑רֶץ וְהָיָ֥ה לְכִנִּ֖ם בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 13 וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵ֗ן וַיֵּט֩ אַהֲרֹ֨ן אֶת־יָד֤וֹ בְמַטֵּ֨הוּ֙ וַיַּךְ֙ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֔רֶץ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה כָּל־עֲפַ֥ר הָאָ֛רֶץ הָיָ֥ה כִנִּ֖ים בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃ 14 וַיַּעֲשׂוּ־כֵ֨ן הַחַרְטֻמִּ֧ים בְּלָטֵיהֶ֛ם לְהוֹצִ֥יא אֶת־הַכִּנִּ֖ים וְלֹ֣א יָכֹ֑לוּ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָֽה׃ 15 וַיֹּאמְר֤וּ הַֽחַרְטֻמִּים֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה אֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִ֖ים הִ֑וא וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב־פַּרְעֹה֙ וְלֹֽא־שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה׃ ס 16 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה הַשְׁכֵּ֤ם בַּבֹּ֨קֶר֙ וְהִתְיַצֵּב֙ לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֔ה הִנֵּ֖ה יוֹצֵ֣א הַמָּ֑יְמָה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃ 17 כִּ֣י אִם־אֵינְךָ֮ מְשַׁלֵּ֣חַ אֶת־עַמִּי֒ הִנְנִי֩ מַשְׁלִ֨יחַ בְּךָ֜ וּבַעֲבָדֶ֧יךָ וּֽבְעַמְּךָ֛ וּבְבָתֶּ֖יךָ אֶת־הֶעָרֹ֑ב וּמָ֨לְא֜וּ בָּתֵּ֤י מִצְרַ֨יִם֙ אֶת־הֶ֣עָרֹ֔ב וְגַ֥ם הָאֲדָמָ֖ה אֲשֶׁר־הֵ֥ם עָלֶֽיהָ׃ 18 וְהִפְלֵיתִי֩ בַיּ֨וֹם הַה֜וּא אֶת־אֶ֣רֶץ גֹּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֤ר עַמִּי֙ עֹמֵ֣ד עָלֶ֔יהָ לְבִלְתִּ֥י הֱיֽוֹת־שָׁ֖ם עָרֹ֑ב לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ׃ 19 וְשַׂמְתִּ֣י פְדֻ֔ת בֵּ֥ין עַמִּ֖י וּבֵ֣ין עַמֶּ֑ךָ לְמָחָ֥ר יִהְיֶ֖ה הָאֹ֥ת הַזֶּֽה׃ 20 וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כֵּ֔ן וַיָּבֹא֙ עָרֹ֣ב כָּבֵ֔ד בֵּ֥יתָה פַרְעֹ֖ה וּבֵ֣ית עֲבָדָ֑יו וּבְכָל־אֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם תִּשָּׁחֵ֥ת הָאָ֖רֶץ מִפְּנֵ֥י הֶעָרֹֽב׃ 21 וַיִּקְרָ֣א פַרְעֹ֔ה אֶל־מֹשֶׁ֖ה וּֽלְאַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֗אמֶר לְכ֛וּ זִבְח֥וּ לֵֽאלֹהֵיכֶ֖ם בָּאָֽרֶץ׃ 22 וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לֹ֤א נָכוֹן֙ לַעֲשׂ֣וֹת כֵּ֔ן כִּ֚י תּוֹעֲבַ֣ת מִצְרַ֔יִם נִזְבַּ֖ח לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הֵ֣ן נִזְבַּ֞ח אֶת־תּוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֛יִם לְעֵינֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יִסְקְלֻֽנוּ׃ 23 דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים נֵלֵ֖ךְ בַּמִּדְבָּ֑ר וְזָבַ֨חְנוּ֙ לַֽיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כַּאֲשֶׁ֖ר יֹאמַ֥ר אֵלֵֽינוּ׃ 24 וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֗ה אָנֹכִ֞י אֲשַׁלַּ֤ח אֶתְכֶם֙ וּזְבַחְתֶּ֞ם לַיהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר רַ֛ק הַרְחֵ֥ק לֹא־תַרְחִ֖יקוּ לָלֶ֑כֶת הַעְתִּ֖ירוּ בַּעֲדִֽי׃ 25 וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י יוֹצֵ֤א מֵֽעִמָּךְ֙ וְהַעְתַּרְתִּ֣י אֶל־יְהוָ֔ה וְסָ֣ר הֶעָרֹ֗ב מִפַּרְעֹ֛ה מֵעֲבָדָ֥יו וּמֵעַמּ֖וֹ מָחָ֑ר רַ֗ק אַל־יֹסֵ֤ף פַּרְעֹה֙ הָתֵ֔ל לְבִלְתִּי֙ שַׁלַּ֣ח אֶת־הָעָ֔ם לִזְבֹּ֖חַ לַֽיהוָֽה׃ 26 וַיֵּצֵ֥א מֹשֶׁ֖ה מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיֶּעְתַּ֖ר אֶל־יְהוָֽה׃ 27 וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֔ה וַיָּ֨סַר֙ הֶעָרֹ֔ב מִפַּרְעֹ֖ה מֵעֲבָדָ֣יו וּמֵעַמּ֑וֹ לֹ֥א נִשְׁאַ֖ר אֶחָֽד׃ 28 וַיַּכְבֵּ֤ד פַּרְעֹה֙ אֶת־לִבּ֔וֹ גַּ֖ם בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֑את וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־הָעָֽם׃ פ

ဒု​တိ​ယ​ဘေး​ဒဏ်

ဖား

1 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည် ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​ထံ​သို့​ဝင်၍ ငါ၏​လူ​တို့​သည် ငါ့​အား​ဝတ်​ပြု​မည်​အ​ကြောင်း၊ သူ​တို့​ကို​လွှတ်​လော့။ 2 မ​လွှတ်​ဘူး​ဟု​ငြင်း​လျှင်၊ သင်၏​ပြည်​တစ်​လျှောက်​လုံး​ကို ဖား​တို့​ဖြင့် ဒဏ်​ခတ်​ဦး​မည်။ 3 မြစ်​သည်​လည်း​များ​စွာ​သော ဖား​တို့​ကို​ဖွား​၍၊ သူ​တို့​သည်​သင်​၏​အိမ်၌​လည်း​ကောင်း၊ အိပ်​ခန်း၌​လည်း​ကောင်း၊ အိပ်​ရာ​ပေါ်၌​လည်း​ကောင်း၊ သင်၏​ကျွန်​တို့​အိမ်၌​လည်း​ကောင်း၊ သင်၏​လူ​တို့​အ​ပေါ်၌​လည်း​ကောင်း၊ သင်၏​မီး​ဖို၌​လည်း​ကောင်း၊ မုန့်​နယ်​သော​ခွက်၌​လည်း​ကောင်း တက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 4 သင်​မှ​စ၍ သင်၏​လူ၊ သင်၏​ကျွန်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​အ​ပေါ်၌ တက်​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​ကြောင်း​ကို ကြား​ပြော​လော့​ဟု မော​ရှေ​အား မိန့်​တော်​မူ​၏။

5 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​အား​မိန့်​တော်​မူ​ပြန်​သည်​ကား၊ အာ​ရုန်​သည် ချောင်း​ရေ၊ မြစ်​ရေ၊ အိုင်​အင်း​ရေ​တို့​အ​ပေါ်​၌ လှံ​တံ​ကို​ကိုင်​လျက်၊ လက်​ကို​ဆန့်၍ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​အ​ပေါ်​သို့ ဖား​များ​ကို​တက်​စေ​ခြင်း​ငှာ​ပြော​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 6 အာ​ရုန်​သည် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​ရှိ​သော​ရေ​အ​ပေါ်​မှာ လက်​ကို​ဆန့်​သ​ဖြင့်၊ ဖား​တို့​သည်​တက်၍ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​တစ်​လျှောက်​လုံး​ကို ဖုံး​လွှမ်း​ကြ၏။ 7 ဝိ​ဇ္ဇာ​ဆ​ရာ​တို့​သည်​လည်း ဝိ​ဇ္ဇာ​အ​တတ်​အား​ဖြင့်​ထို​အ​တူ​ပြု၍ ဖား​တို့​ကို အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​အ​ပေါ်​သို့ ဆောင်​ကြ၏။

8 ထို​အ​ခါ​ဖာ​ရော​မင်း​သည်၊ မော​ရှေ​နှင့်​အာ​ရုန်​ကို​ခေါ်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဖား​တို့​ကို​ငါ​နှင့် ငါ့​လူ​တို့​ထံ​မှ​ပယ်​ရှား​တော်​မူ​မည်​အ​ကြောင်း တောင်း​ပန်​လော့။ ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ယဇ်​ပူ​ဇော်​ရ​သော​အ​ခွင့်​ကို ငါ​ပေး​မည်​ဟု​ဆို၏။ 9 မော​ရှေ​က​လည်း၊ ကိုယ်​တော်​နှင့် ကိုယ်​တော်​အိမ်​များ​မှ​ဖား​တို့​ကို ပယ်​ရှင်း​ဖျက်​ဆီး၍၊ မြစ်၌​သာ​နေ​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ကိုယ်​တော်​နှင့် ကိုယ်​တော်​ကျွန်​များ၊ လူ​များ​အ​ဖို့ အ​ကျွန်ုပ်​တောင်း​ပန်​ရ​သော​အ​ချိန်​ကို ချိန်း​ချက်​တော်​မူ​ပါ​ဟု လျှောက်​သော်၊ 10 နက်​ဖြန်​နေ့​တောင်း​ပန်​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သည်​ဖြစ်၍၊ မော​ရှေ​က၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နှင့်​တူ​သော ဘု​ရား​မ​ရှိ​ကြောင်း​ကို ကိုယ်​တော်​သိ​စေ​ခြင်း​ငှာ အ​မိန့်​တော်​အ​တိုင်း​ဖြစ်၍၊ 11 ဖား​တို့​သည်​ကိုယ်​တော်​နှင့် ကိုယ်​တော်​အိမ်​များ၊ ကျွန်​များ၊ လူ​များ​ထံ​မှ​ထွက်​သွား၍ မြစ်၌​သာ​နေ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မော​ရှေ​လျှောက်​ပြီး​လျှင်၊ 12 အာ​ရုန်​နှင့်​အ​တူ အ​ထံ​တော်​မှ​ထွက်​သွား၍၊ ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​အ​ပေါ်​သို့ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဆောင်​တော်​မူ​သော ဖား​တို့​အ​ကြောင်း​ကြောင့်၊ မော​ရှေ​သည် ဆု​တောင်း​ပ​တ္ထ​နာ​ပြု​လေ၏။ 13 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​တောင်း​လျှောက်​သော စ​ကား​အ​တိုင်း​ပြု​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ဖား​တို့​သည် အိမ်​များ၊ ရွာ​များ၊ လယ်​ပြင်​များ​တို့​တွင် သေ​ကြ၏။ 14 အ​သေ​ကောင်​တို့​ကို​စု​ပုံ၍​ထား​သ​ဖြင့် တစ်​ပြည်​လုံး​နံ​လေ၏။ 15 ဖာ​ရော​မင်း​လည်း၊ သက်​သာ​ရ​ကြောင်း​ကို​သိ​မြင်​သော​အ​ခါ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ နှ​လုံး​ခိုင်​မာ၍ သူ​တို့​စ​ကား​ကို နား​မ​ထောင်​ဘဲ​နေ​ပြန်​လေ၏။

တ​တိ​ယ​ဘေး​ဒဏ်

ခြင်​ကောင်

16 တစ်​ဖန် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​အား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​တစ်​လျှောက်​လုံး၌ ရှိ​သော မြေ​မှုန့်​သည်​ခြင်​ကောင်​ဖြစ်​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ အာ​ရုန်​သည် လှံ​တံ​ကို​ကိုင်​လျက်​လက်​ကို​ဆန့်၍၊ မြေ​မှုန့်​ကို​ရိုက်​စေ​ခြင်း​ငှာ ပြော​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ 17 အာ​ရုန်​သည် လှံ​တံ​ကို​ကိုင်​လျက်​လက်​ကို​ဆန့်၍ မြေ​မှုန့်​ကို​ရိုက်​လေ၏။ မြေ​မှုန့်​သည်​လည်း လူ၌​လည်း​ကောင်း၊ တိ​ရ​စ္ဆာန်၌​လည်း​ကောင်း ခြင်​ကောင်​ဖြစ်​လေ၏။ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည် တစ်​လျှောက်​လုံး၌​မြေ​မှုန့်​ရှိ​သ​မျှ​သည် ခြင်​ကောင်​ဖြစ်​လေ၏။ 18 ဝိ​ဇ္ဇာ​ဆ​ရာ​တို့​လည်း၊ ခြင်​ကောင်​တို့​ကို​ဖြစ်​စေ​ခြင်း​ငှာ ဝိ​ဇ္ဇာ​အ​တတ်​အား​ဖြင့် ထို​အ​တူ​ပြု၍ မ​တတ်​နိုင်​ကြ။ သို့​ဖြစ်၍ လူ​တို့​နှင့် တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့၌ ခြင်​ကောင်​တို့​သည် ရှိ​ကြ၏။ 19 ထို​အ​ခါ ဝိ​ဇ္ဇာ​ဆ​ရာ​တို့​က၊ ဤ​အ​မှု​သည်​ဘု​ရား​သ​ခင်၏ တန်​ခိုး​ကြောင့်​ဖြစ်​သည်​ဟု ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​အား​လျှောက်​ကြား​ကြ၏။ သို့​သော်​လည်း ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​သည် နှ​လုံး​ခိုင်​မာ၍ သူ​တို့​စ​ကား​ကို နား​မ​ထောင်​ဘဲ​နေ​ပြန်​လေ၏။*လု၊ ၁၁:၂၀။

စ​တု​တ္ထ​ဘေး​ဒဏ်

ယင်​ရဲ

20 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည် နံ​နက်​စော​စော​ထ​လော့။ ရေ​ဆိပ်​သို့​ထွက်​သွား​သော ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​ရှေ့​မှာ​ရပ်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ငါ၏​လူ​တို့​သည် ငါ့​အား​ဝတ်​ပြု​မည်​အ​ကြောင်း၊ သူ​တို့​ကို​လွှတ်​လော့။ 21 မ​လွှတ်​ဘဲ​နေ​လျှင် သင်​နှင့်​သင်၏​ကျွန်​များ၊ လူ​များ၊ အိမ်​များ​ထဲ​သို့ ယင်​ရဲ​တို့​ကို ငါ​စေ​လွှတ်​သ​ဖြင့် အဲ​ဂု​တ္တု​လူ​တို့​နေ​သော​အိမ်၊ ရပ်​သော​မြေ​သည် ယင်​ရဲ​နှင့်​အ​ပြည့်​ရှိ​ရ​လိမ့်​မည်။ 22 ငါ​သည် မြေ​ကြီး​အ​လယ်၌ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖြစ်​ကြောင်း​ကို သင်​သိ​စေ​ခြင်း​ငှာ ငါ၏​လူ​တို့​နေ​ရာ​ဂေါ​ရှင်​ပြည်​ကို ထို​နေ့၌​ငါ​ခြား​နား​စေ၍၊ ထို​ပြည်၌ ယင်​ရဲ​မ​ရှိ​ရ။ 23 ထို​သို့ ငါ၏​လူ​တို့​နှင့် သင်၏​လူ​တို့​ကို ငါ​ခြား​နား​စေ​မည်။ နက်​ဖြန်​နေ့၌ ထို​နိ​မိတ်​ထင်​ရှား​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို​ပြော​လော့​ဟု မော​ရှေ​အား မိန့်​တော်​မူ၏။ 24 ထို​သို့​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပြု​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ အ​လွန်​ကြမ်း​တမ်း​သော ယင်​ရဲ​တို့​သည်၊ ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​အိမ်​အ​စ​ရှိ​သော သူ၏​ကျွန်​တို့​အိမ်၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​တစ်​လျှောက်​လုံး၌ ရောက်​လာ၍၊ ထို​ယင်​ရဲ​တို့​ကြောင့် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​ပျက်​လေ၏။

25 ထို​အ​ခါ၊ ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​သည် မော​ရှေ​နှင့် အာ​ရုန်​ကို​ခေါ်​ပြီး​လျှင်၊ သင်​တို့​သည် ဤ​ပြည်၌ သင်​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​အား ယဇ်​ပူ​ဇော်​သွား​ကြ​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သော်၊ 26 မော​ရှေ​က ထို​သို့​မ​ပြု​သင့်။ ပြု​လျှင် အဲ​ဂု​တ္တု​လူ​တို့၏ ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​သော​အ​ရာ​ကို အ​ကျွန်ုပ်​တို့ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ယဇ်​ပူ​ဇော်​ရ​ပါ​မည်။ အဲ​ဂု​တ္တု​လူ​တို့၏ ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​သော​အ​ရာ​ကို သူ​တို့​မျက်​မှောက်၌ ယဇ်​ပူ​ဇော်​လျှင်၊ သူ​တို့​သည် အ​ကျွန်ုပ်​တို့​ကို​ခဲ​နှင့်​ပစ်​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည် မ​ဟုတ်​လော။ 27 သို့​ဖြစ်၍ တော၌​သုံး​ရက်​ခ​ရီး​သွား၍ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း ယဇ်​ပူ​ဇော်​ကြ​ပါ​မည်​ဟု လျှောက်​ဆို၏။ 28 ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​က​လည်း၊ သင်​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား၊ တော၌ ယဇ်​ပူ​ဇော်​မည်​အ​ကြောင်း၊ သွား​ရ​သော​အ​ခွင့်​ကို​ငါ​ပေး​မည်။ သို့​ရာ​တွင် ဝေး​ဝေး​မ​သွား​ရ​ကြ။ ငါ့​အ​ဖို့​တောင်း​ပန်​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 29 မော​ရှေ​က​လည်း၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ကိုယ်​တော်​ထံ​မှ​ထွက်​သွား၍ ယင်​ရဲ​တို့​သည် ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​နှင့် သူ၏​ကျွန်​များ၊ လူ​များ​ထံ​မှ၊ နက်​ဖြန်​နေ့​သွား​မည်​အ​ကြောင်း ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​တောင်း​ပန်​ပါ​မည်။ သို့​ရာ​တွင် ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ယဇ်​မ​ပူ​ဇော်​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ နောက်​တစ်​ဖန်​ဆီး​တား၍ လှည့်​စား​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်​ဟု​လျှောက်​ပြီး​လျှင်၊ 30 ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​ထံ​မှ​ထွက်​သွား၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​တောင်း​ပန်​လေ၏။ 31 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လည်း၊ မော​ရှေ​စ​ကား​ကို​နား​ထောင်၍ ယင်​ရဲ​တို့​ကို ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​နှင့်​သူ၏​ကျွန်​များ၊ လူ​များ​ထံ​မှာ တစ်​ကောင်​မျှ​မ​ကျန်​စေ​ခြင်း​ငှာ ပယ်​ရှား​တော်​မူ၏။ 32 ထို​အ​ခါ၌​လည်း၊ ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​သည် နှ​လုံး​ခိုင်​မာ​ပြန်၍၊ ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​ကို မ​လွှတ်​ဘဲ​နေ​လေ၏။