Êxodo 21

1 וְאֵ֨לֶּה֙ הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תָּשִׂ֖ים לִפְנֵיהֶֽם׃ 2 כִּ֤י תִקְנֶה֙ עֶ֣בֶד עִבְרִ֔י שֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים יַעֲבֹ֑ד וּבַ֨שְּׁבִעִ֔ת יֵצֵ֥א לַֽחָפְשִׁ֖י חִנָּֽם׃ 3 אִם־בְּגַפּ֥וֹ יָבֹ֖א בְּגַפּ֣וֹ יֵצֵ֑א אִם־בַּ֤עַל אִשָּׁה֙ ה֔וּא וְיָצְאָ֥ה אִשְׁתּ֖וֹ עִמּֽוֹ׃ 4 אִם־אֲדֹנָיו֙ יִתֶּן־ל֣וֹ אִשָּׁ֔ה וְיָלְדָה־ל֥וֹ בָנִ֖ים א֣וֹ בָנ֑וֹת הָאִשָּׁ֣ה וִילָדֶ֗יהָ תִּהְיֶה֙ לַֽאדֹנֶ֔יהָ וְה֖וּא יֵצֵ֥א בְגַפּֽוֹ׃ 5 וְאִם־אָמֹ֤ר יֹאמַר֙ הָעֶ֔בֶד אָהַ֨בְתִּי֙ אֶת־אֲדֹנִ֔י אֶת־אִשְׁתִּ֖י וְאֶת־בָּנָ֑י לֹ֥א אֵצֵ֖א חָפְשִֽׁי׃ 6 וְהִגִּישׁ֤וֹ אֲדֹנָיו֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים וְהִגִּישׁוֹ֙ אֶל־הַדֶּ֔לֶת א֖וֹ אֶל־הַמְּזוּזָ֑ה וְרָצַ֨ע אֲדֹנָ֤יו אֶת־אָזְנוֹ֙ בַּמַּרְצֵ֔עַ וַעֲבָד֖וֹ לְעֹלָֽם׃ ס 7 וְכִֽי־יִמְכֹּ֥ר אִ֛ישׁ אֶת־בִּתּ֖וֹ לְאָמָ֑ה לֹ֥א תֵצֵ֖א כְּצֵ֥את הָעֲבָדִֽים׃ 8 אִם־רָעָ֞ה בְּעֵינֵ֧י אֲדֹנֶ֛יהָ אֲשֶׁר־לא יְעָדָ֖הּ וְהֶפְדָּ֑הּ לְעַ֥ם נָכְרִ֛י לֹא־יִמְשֹׁ֥ל לְמָכְרָ֖הּ בְּבִגְדוֹ־בָֽהּ׃ 9 וְאִם־לִבְנ֖וֹ יִֽיעָדֶ֑נָּה כְּמִשְׁפַּ֥ט הַבָּנ֖וֹת יַעֲשֶׂה־לָּֽהּ׃ 10 אִם־אַחֶ֖רֶת יִֽקַּֽח־ל֑וֹ שְׁאֵרָ֛הּ כְּסוּתָ֥הּ וְעֹנָתָ֖הּ לֹ֥א יִגְרָֽע׃ 11 וְאִם־שְׁלָ֨שׁ־אֵ֔לֶּה לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה לָ֑הּ וְיָצְאָ֥ה חִנָּ֖ם אֵ֥ין כָּֽסֶף׃ ס 12 מַכֵּ֥ה אִ֛ישׁ וָמֵ֖ת מ֥וֹת יוּמָֽת׃ 13 וַאֲשֶׁר֙ לֹ֣א צָדָ֔ה וְהָאֱלֹהִ֖ים אִנָּ֣ה לְיָד֑וֹ וְשַׂמְתִּ֤י לְךָ֙ מָק֔וֹם אֲשֶׁ֥ר יָנ֖וּס שָֽׁמָּה׃ ס 14 וְכִֽי־יָזִ֥ד אִ֛ישׁ עַל־רֵעֵ֖הוּ לְהָרְג֣וֹ בְעָרְמָ֑ה מֵעִ֣ם מִזְבְּחִ֔י תִּקָּחֶ֖נּוּ לָמֽוּת׃ ס 15 וּמַכֵּ֥ה אָבִ֛יו וְאִמּ֖וֹ מ֥וֹת יוּמָֽת׃ 16 וְגֹנֵ֨ב אִ֧ישׁ וּמְכָר֛וֹ וְנִמְצָ֥א בְיָד֖וֹ מ֥וֹת יוּמָֽת׃ ס 17 וּמְקַלֵּ֥ל אָבִ֛יו וְאִמּ֖וֹ מ֥וֹת יוּמָֽת׃ ס 18 וְכִֽי־יְרִיבֻ֣ן אֲנָשִׁ֔ים וְהִכָּה־אִישׁ֙ אֶת־רֵעֵ֔הוּ בְּאֶ֖בֶן א֣וֹ בְאֶגְרֹ֑ף וְלֹ֥א יָמ֖וּת וְנָפַ֥ל לְמִשְׁכָּֽב׃ 19 אִם־יָק֞וּם וְהִתְהַלֵּ֥ךְ בַּח֛וּץ עַל־מִשְׁעַנְתּ֖וֹ וְנִקָּ֣ה הַמַּכֶּ֑ה רַ֥ק שִׁבְתּ֛וֹ יִתֵּ֖ן וְרַפֹּ֥א יְרַפֵּֽא׃ ס 20 וְכִֽי־יַכֶּה֩ אִ֨ישׁ אֶת־עַבְדּ֜וֹ א֤וֹ אֶת־אֲמָתוֹ֙ בַּשֵּׁ֔בֶט וּמֵ֖ת תַּ֣חַת יָד֑וֹ נָקֹ֖ם יִנָּקֵֽם׃ 21 אַ֥ךְ אִם־י֛וֹם א֥וֹ יוֹמַ֖יִם יַעֲמֹ֑ד לֹ֣א יֻקַּ֔ם כִּ֥י כַסְפּ֖וֹ הֽוּא׃ ס 22 וְכִֽי־יִנָּצ֣וּ אֲנָשִׁ֗ים וְנָ֨גְפ֜וּ אִשָּׁ֤ה הָרָה֙ וְיָצְא֣וּ יְלָדֶ֔יהָ וְלֹ֥א יִהְיֶ֖ה אָס֑וֹן עָנ֣וֹשׁ יֵעָנֵ֗שׁ כַּֽאֲשֶׁ֨ר יָשִׁ֤ית עָלָיו֙ בַּ֣עַל הָֽאִשָּׁ֔ה וְנָתַ֖ן בִּפְלִלִֽים׃ 23 וְאִם־אָס֖וֹן יִהְיֶ֑ה וְנָתַתָּ֥ה נֶ֖פֶשׁ תַּ֥חַת נָֽפֶשׁ׃ 24 עַ֚יִן תַּ֣חַת עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת שֵׁ֑ן יָ֚ד תַּ֣חַת יָ֔ד רֶ֖גֶל תַּ֥חַת רָֽגֶל׃ 25 כְּוִיָּה֙ תַּ֣חַת כְּוִיָּ֔ה פֶּ֖צַע תַּ֣חַת פָּ֑צַע חַבּוּרָ֕ה תַּ֖חַת חַבּוּרָֽה׃ ס 26 וְכִֽי־יַכֶּ֨ה אִ֜ישׁ אֶת־עֵ֥ין עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ־אֶת־עֵ֥ין אֲמָת֖וֹ וְשִֽׁחֲתָ֑הּ לַֽחָפְשִׁ֥י יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ תַּ֥חַת עֵינֽוֹ׃ ס 27 וְאִם־שֵׁ֥ן עַבְדּ֛וֹ אֽוֹ־שֵׁ֥ן אֲמָת֖וֹ יַפִּ֑יל לַֽחָפְשִׁ֥י יְשַׁלְּחֶ֖נּוּ תַּ֥חַת שִׁנּֽוֹ׃ פ 28 וְכִֽי־יִגַּ֨ח שׁ֥וֹר אֶת־אִ֛ישׁ א֥וֹ אֶת־אִשָּׁ֖ה וָמֵ֑ת סָק֨וֹל יִסָּקֵ֜ל הַשּׁ֗וֹר וְלֹ֤א יֵאָכֵל֙ אֶת־בְּשָׂר֔וֹ וּבַ֥עַל הַשּׁ֖וֹר נָקִֽי׃ 29 וְאִ֡ם שׁוֹר֩ נַגָּ֨ח ה֜וּא מִתְּמֹ֣ל שִׁלְשֹׁ֗ם וְהוּעַ֤ד בִּבְעָלָיו֙ וְלֹ֣א יִשְׁמְרֶ֔נּוּ וְהֵמִ֥ית אִ֖ישׁ א֣וֹ אִשָּׁ֑ה הַשּׁוֹר֙ יִסָּקֵ֔ל וְגַם־בְּעָלָ֖יו יוּמָֽת׃ 30 אִם־כֹּ֖פֶר יוּשַׁ֣ת עָלָ֑יו וְנָתַן֙ פִּדְיֹ֣ן נַפְשׁ֔וֹ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־יוּשַׁ֖ת עָלָֽיו׃ 31 אוֹ־בֵ֥ן יִגָּ֖ח אוֹ־בַ֣ת יִגָּ֑ח כַּמִּשְׁפָּ֥ט הַזֶּ֖ה יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ׃ 32 אִם־עֶ֛בֶד יִגַּ֥ח הַשּׁ֖וֹר א֣וֹ אָמָ֑ה כֶּ֣סֶף ׀ שְׁלֹשִׁ֣ים שְׁקָלִ֗ים יִתֵּן֙ לַֽאדֹנָ֔יו וְהַשּׁ֖וֹר יִסָּקֵֽל׃ ס 33 וְכִֽי־יִפְתַּ֨ח אִ֜ישׁ בּ֗וֹר א֠וֹ כִּֽי־יִכְרֶ֥ה אִ֛ישׁ בֹּ֖ר וְלֹ֣א יְכַסֶּ֑נּוּ וְנָֽפַל־שָׁ֥מָּה שּׁ֖וֹר א֥וֹ חֲמֽוֹר׃ 34 בַּ֤עַל הַבּוֹר֙ יְשַׁלֵּ֔ם כֶּ֖סֶף יָשִׁ֣יב לִבְעָלָ֑יו וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה־לּֽוֹ׃ ס 35 וְכִֽי־יִגֹּ֧ף שֽׁוֹר־אִ֛ישׁ אֶת־שׁ֥וֹר רֵעֵ֖הוּ וָמֵ֑ת וּמָ֨כְר֜וּ אֶת־הַשּׁ֤וֹר הַחַי֙ וְחָצ֣וּ אֶת־כַּסְפּ֔וֹ וְגַ֥ם אֶת־הַמֵּ֖ת יֶֽחֱצֽוּן׃ 36 א֣וֹ נוֹדַ֗ע כִּ֠י שׁ֣וֹר נַגָּ֥ח הוּא֙ מִתְּמ֣וֹל שִׁלְשֹׁ֔ם וְלֹ֥א יִשְׁמְרֶ֖נּוּ בְּעָלָ֑יו שַׁלֵּ֨ם יְשַׁלֵּ֥ם שׁוֹר֙ תַּ֣חַת הַשּׁ֔וֹר וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה־לּֽוֹ׃ ס 37 כִּ֤י יִגְנֹֽב־אִישׁ֙ שׁ֣וֹר אוֹ־שֶׂ֔ה וּטְבָח֖וֹ א֣וֹ מְכָר֑וֹ חֲמִשָּׁ֣ה בָקָ֗ר יְשַׁלֵּם֙ תַּ֣חַת הַשּׁ֔וֹר וְאַרְבַּע־צֹ֖אן תַּ֥חַת הַשֶּֽׂה׃

ကျွန်​နှင့်​ဆိုင်​သော​ပ​ညတ်

1 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့၌ စီ​ရင်​ရ​သော ဓ​မ္မ​သတ်​ဟူ​မူ​ကား၊ 2 ဟေ​ဗြဲ​အ​မျိုး​ဖြစ်​သော ကျွန်​ကို​ဝယ်​လျှင်၊ ခြောက်​နှစ်​သာ​အ​စေ​ကျွန်​ခံ​စေ​ရ​မည်။ သ​တ္တ​မ​နှစ်​ရောက်​သော်၊ ကိုယ်​ဖိုး​ကို မ​တောင်း​ဘဲ​လွှတ်​ရ​မည်။ 3 ကျွန်​ခံ​စ​က တစ်​ယောက်​တည်း​ခံ​လျှင်၊ တစ်​ယောက်​တည်း​ထွက်​ရ​မည်။ လင်​မ​ယား​နှစ်​ယောက်​ခံ​လျှင်၊ မ​ယား​နှင့်​တ​ကွ​ထွက်​စေ​ရ​မည်။ 4 သို့​မ​ဟုတ် သ​ခင်​ပေး​စား​သော​မ​ယား​ရှိ၍ ထို​မ​ယား​သည် သား​သ​မီး​ကို​ဖွား​မြင်​လျှင်၊ မ​ယား​နှင့်​သား​သ​မီး​တို့​ကို သ​ခင်​ပိုင်​ရ​မည်။ ကျွန်​မူ​ကား၊ တစ်​ယောက်​တည်း​ထွက်​ရ​မည်။ 5 သို့​မ​ဟုတ် ကျွန်​က၊ ကျွန်​တော်​သ​ခင်​နှင့် မ​ယား​သား​သ​မီး​တို့​ကို ကျွန်​တော်​ချစ်​ပါ၏။ မ​ထွက်​မ​သွား​လို​ပါ​ဟု အ​တည့်​အ​လင်း​ပြော​ဆို​လျှင်၊ 6 သ​ခင်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ရှေ့​တော်​သို့​လည်း​ကောင်း၊ အိမ်​တံ​ခါး​တိုင်​သို့​လည်း​ကောင်း ဆောင်​ယူ၍၊ နား​ရွက်​ကို စူး​ဖြင့်​ဖောက်​ပြီး​မှ၊ ထို​ကျွန်​သည် အ​စဉ်​အ​မြဲ​ကျွန်​ခံ​ရ​မည်။*ဝတ်၊ ၂၅:၃၉-၄၆။

7 အ​ဘ​သည် သ​မီး​ကို​ကျွန်​ခံ​စေ​ခြင်း​ငှာ​ရောင်း​လျှင် ထို​မိန်း​မ​သည် ကျွန်​ယောက်ျား​ကဲ့​သို့ လွတ်​ရ​သည်​မ​ဟုတ်။ 8 သ​ခင်​သည် ထို​မိန်း​မ​ကို သိမ်း​ယူ၍​မ​ကြိုက်​လျှင်၊ ရွေး​စေ​ခြင်း​ငှာ အ​ခွင့်​ပေး​ရ​မည်။ သူ့​ကို လှည့်​ဖြား​မိ​သော​ကြောင့်၊ တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​သို့ ရောင်း​ချ​ပိုင်​သော​အ​ခွင့်​မ​ရှိ။ 9 မိ​မိ​သား၌​ပေး​စား​လျှင်​မူ​ကား၊ သ​မီး​ကဲ့​သို့​ပြု​စု​ရ​မည်။ 10 အ​ခြား​မိန်း​မ​ကို​သိမ်း​ပြန်​လျှင်၊ အ​ရင်​သိမ်း​သော မိန်း​မ၏​အ​ဝတ်​အ​စား​နှင့် မ​ယား​ဝတ်​ကို​မ​လျှော့​ရ။ 11 ထို​သုံး​ပါး​ကို​မ​ပြု​လျှင်၊ ကိုယ်​ဖိုး​ကို မ​တောင်း​ဘဲ​လွှတ်​ရ​မည်။

ထိ​ခိုက်​နာ​ကျင်​စေ​မှု​ဆိုင်​ရာ​ပ​ညတ်

12 လူ​ကို​အ​သေ​သတ်​သော​သူ​သည် အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို အ​မှန်​ခံ​ရ​မည်။*ဝတ်၊ ၂၄:၁၇။13 အ​သေ​သတ်​မည်​အ​ကြံ​မ​ရှိ​ဘဲ၊ သူ၏​လက်၌ လူ​အ​သက်​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​အပ်​တော်​မူ​လျှင်၊ ပြေး​ရ​သော​အ​ရပ်​ကို ငါ​ခန့်​ထား​မည်။*တော၊ ၃၅:၁၀-၃၄၊တရား၊ ၁၉:၁-၁၃၊ယောရှု၊ ၂၀:၁-၉။14 အိမ်​နီး​ချင်း​ကို သတ်​မည်​အ​ကြံ​ရှိ၍ အ​နိုင်​တိုက်​သော​သူ​ကို​ကား၊ ငါ့​ယဇ်​ပ​လ္လင်၌ ခို​လှုံ​သော်​လည်း၊ ဆွဲ​ယူ၍​သတ်​ရ​မည်။ 15 မိ​ဘ​ကို​အ​သေ​သတ်​သော​သူ​သည်၊ အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို အ​မှန်​ခံ​ရ​မည်။ 16 လူ​ကို​ခိုး​သော​သူ​သည်၊ ရောင်း​သည်​ဖြစ်​စေ၊ သူ၏​လက်၌​ရှိ​သည်​ဖြစ်​စေ၊ အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို​အ​မှန်​ခံ​ရ​မည်။*တရား၊ ၂၄:၇။17 မိ​ဘ​ကို​ကျိန်​ဆဲ​သော​သူ​သည် အ​သေ​သတ်​ခြင်း​ကို အ​မှန်​ခံ​ရ​မည်။*ဝတ်၊ ၂၀:၉၊မ၊ ၁၅:၄၊မာ၊ ၇:၁၀။18 လူ​ချင်း​ခိုက်​ရန်​ပြု၍ တစ်​ယောက်​သည် ကျောက်​ခဲ​နှင့် ထု​သည်​ဖြစ်​စေ၊ လက်​သီး​နှင့်​ထိုး​သည်​ဖြစ်​စေ၊ အ​ရိုက်​ခံ​ရ​သော​သူ​သည် မ​သေ​သော်​လည်း၊ အိပ်​ရာ၌ တုံး​လုံး​နေ​ရ​လျှင်​လည်း​ကောင်း၊ 19 တစ်​ဖန်​ထ၍​တောင်​ဝှေး​နှင့်​သွား​လျှင်​လည်း​ကောင်း၊ ရိုက်​သော​သူ​ကို အ​ပြစ်​လွှတ်​ရ​မည်။ သို့​ရာ​တွင် နာ​သော​သူ​သည် အ​လုပ်​ပျက်​ရ​သည်​အ​တွက်၊ အ​နာ​ပျောက်​စေ​ခြင်း​ငှာ ကု​သ​ရ​သည်​အ​တွက်၊ ငွေ​ကို​လျော်​ရ​မည်။ 20 သ​ခင်​သည် ကျွန်​ယောက်ျား၊ ကျွန်​မိန်း​မ​ကို​တုတ်​နှင့်​ရိုက်၍ ထို​ကျွန်​သေ​လျှင်၊ သ​ခင်​သည် လေး​သော​ဒဏ်​ကို​ခံ​ရ​မည်။ 21 သို့​ရာ​တွင် ကျွန်​သည် တစ်​ရက်​နှစ်​ရက်​နာ၍ မ​သေ​ဘဲ​နေ​လျှင်၊ သ​ခင်​သည် ထို​ကျွန်​ကို​ပိုင်​သော​ကြောင့်၊ ဒဏ်​နှင့်​လွတ်​ရ​မည်။

22 လူ​ချင်း​ခိုက်​ရန်​ပြု​ကြ၍၊ ကိုယ်​ဝန်​ဆောင်​သော​မိန်း​မ​ကို ထိ​ခိုက်​သ​ဖြင့် ကိုယ်​ဝန်​ပျက်၍ အ​ခြား​သော​အ​နာ​မ​ဖြစ်​လျှင်၊ မိန်း​မ​လင်​စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း ဒဏ်​ခံ​ရ​မည်။ မင်း​စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း​လည်း ငွေ​ကို​လျော်​ရ​မည်။ 23 အ​ခြား​သော​အ​နာ​ဖြစ်​လျှင်၊ အ​သက်​အ​တွက် အ​သက်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ 24 မျက်​စိ​အ​တွက် မျက်​စိ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သွား​အ​တွက် သွား​ကို​လည်း​ကောင်း၊ လက်​အ​တွက် လက်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ခြေ​အ​တွက် ခြေ​ကို​လည်း​ကောင်း၊*ဝတ်၊ ၂၄:၁၉-၂၀၊တရား၊ ၁၉:၂၁၊မ၊ ၅:၃၈။25 မီး​လောင်​ခြင်း​အ​တွက် မီး​လောင်​ခြင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ရှ​န​ခြင်း​အ​တွက် ရှ​န​ခြင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ဒဏ်​ချက်​ရာ​အ​တွက် ဒဏ်​ချက်​ရာ​ကို​လည်း​ကောင်း ခံ​ရ​မည်။ 26 သ​ခင်​သည် ကျွန်​ယောက်ျား၊ ကျွန်​မိန်း​မ၏​မျက်​စိ​ကို ပျက်​အောင်​ရိုက်​လျှင်၊ မျက်​စိ​ပျက်​သည်​အ​တွက် လွှတ်​ရ​မည်။ 27 ထို​အ​တူ ကျွန်​ယောက်ျား၊ ကျွန်​မိန်း​မ၏​သွား​ကို ကျိုး​အောင်​ရိုက်​လျှင်၊ သွား​ကျိုး​သည်​အ​တွက် လွှတ်​ရ​မည်။

တိ​ရ​စ္ဆာန်​ပိုင်​ရှင်​တို့​၏​တာ​ဝန်

28 နွား​သည် လူ​ယောက်ျား၊ မိန်း​မ​ကို​ခွေ့၍ လူ​သေ​လျှင်၊ စင်​စစ်​ထို​နွား​ကို ကျောက်​ခဲ​နှင့်​ပစ်၍​သတ်​ရ​မည်။ အ​သား​ကို​လည်း မ​စား​ရ။ နွား​ရှင်​ကို​ကား၊ အ​ပြစ်​လွှတ်​ရ​မည်။ 29 ၎င်း​နည်း နွား​သည် အ​ထက်​က​ခွေ့​ဖူး၍၊ ခွေ့​ကြောင်း​ကို နွား​ရှင်​ကြား​သိ​လျက် မ​ချည်​မ​နှောင်​အ​လွတ်​ထား၍၊ နွား​သည် ယောက်ျား၊ မိန်း​မ​ကို​သတ်​မိ​လျှင်၊ ထို​နွား​ကို ကျောက်​ခဲ​နှင့် ပစ်​သတ်​ရ​မည်။ နွား​ရှင်​ကို​လည်း အ​သေ​သတ်​ရ​မည်။ 30 သို့​မ​ဟုတ် ငွေ​လျော်​စေ​ဟု​စီ​ရင်​လျှင်၊ စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း မိ​မိ​အ​သက်​ရွေး​ရန် အ​ဖိုး​ကို​လျော်​ရ​မည်။ 31 သူ​တစ်​ပါး၏​သား​သ​မီး​ကို ခွေ့​လျှင်၊ စီ​ရင်​သည်​အ​တိုင်း​ခံ​ရ​မည်။ 32 ကျွန်​ယောက်ျား၊ ကျွန်​မိန်း​မ​ကို​ခွေ့​လျှင်​မူ​ကား၊ နွား​ရှင်​သည် ကျွန်​ရှင်​အား ငွေ​အ​ကျပ်​သုံး​ဆယ်​ကို​လျော်​ရ​မည်။ နွား​ကို​လည်း ကျောက်​ခဲ​နှင့်​ပစ်​သတ်​ရ​မည်။ 33 လူ​သည် တွင်း​ကို​ဖွင့်၍ ထား​သည်​ဖြစ်​စေ၊ တွင်း​ကို​တူး၍ မ​ပိတ်​ဘဲ​ထား​သည်​ဖြစ်​စေ၊ သူ​တစ်​ပါး၏​မြင်း၊ နွား​သည် ထို​တွင်း၌​ကျ​လျှင်၊ 34 တွင်း​ရှင်​သည် မြင်း၊ နွား​အ​ဖိုး​ကို​လျော်၍ အ​သေ​ကောင်​ကို​ယူ​ရ​မည်။ 35 အ​ကြင်​သူ၏​နွား​သည်၊ သူ​တစ်​ပါး၏​နွား​ကို အ​သေ​ခွေ့​လျှင်၊ နွား​ရှင်​နှစ်​ဦး​တို့​သည်၊ အ​သက်​ရှင်​သော နွား​ကို​ရောင်း၍ အ​ဖိုး​ကို​ဝေ​ယူ​ရ​မည်။ သေ​သော​နွား​ကို​လည်း ဝေ​ယူ​ရ​မည်။ 36 ၎င်း​နည်း နွား​သည် အ​ထက်​က​ခွေ့​ဖူး​ကြောင်း​ကို၊ နွား​ရှင်​သိ​လျက်​နှင့် မ​ချည်​မ​နှောင် အ​လွတ်​ထား​လျှင်၊ နွား​သေ​ကောင်​ကို ကိုယ်​တိုင်​ယူ​ရ​မည်။ ထို​နွား​တစ်​ကောင်​အ​တွက် တစ်​ကောင်​ကို​အ​မှန်​လျော်​ရ​မည်။